Psalmen 38
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Louis Segond 1910
1Van David; bij het herinneringsoffer. Jahweh, tuchtig mij niet in uw toorn, Kastijd mij niet in uw gramschap:
1Psaume de David. Pour souvenir.
2Want uw pijlen hebben mij getroffen, Uw hand drukt zwaar op mij neer.
2Éternel! Ne me punis pas dans ta colère, Et ne me châtie pas dans ta fureur.
3Er is geen gezonde plek aan mijn vlees om uw toorn, Niets gaafs aan mijn gebeente om mijn zonden;
3Car tes flèches m’ont atteint, Et ta main s’est appesantie sur moi.
4Want mijn misdaden stapelen zich op mijn hoofd, En drukken mij neer als een loodzware last.
4Il n’y a rien de sain dans ma chair à cause de ta colère, Il n’y a plus de vigueur dans mes os à cause de mon péché.
5Mijn wonden stinken en dragen Om mijn verdwazing;
5Car mes iniquités s’élèvent au-dessus de ma tête; Comme un lourd fardeau, elles sont trop pesantes pour moi.
6Ik ga gebukt en geknakt, Loop heel de dag maar treurend rond.
6Mes plaies sont infectes et purulentes, Par l’effet de ma folie.
7Mijn lenden zijn aan alle kanten ontstoken, Geen gezonde plek aan mijn vlees;
7Je suis courbé, abattu au dernier point; Tout le jour je marche dans la tristesse.
8Ik ben uitgeput en gebroken, En snik het uit door het gekerm van mijn hart.
8Car un mal brûlant dévore mes entrailles, Et il n’y a rien de sain dans ma chair.
9Heer, al mijn jammeren is U bekend, Mijn zuchten voor U niet verborgen;
9Je suis sans force, entièrement brisé; Le trouble de mon cœur m’arrache des gémissements.
10Wild bonst mijn hart, de kracht ontzinkt mij, Zelfs het licht van mijn ogen is heen.
10Seigneur! Tous mes désirs sont devant toi, Et mes soupirs ne te sont point cachés.
11Mijn vrienden en makkers keren zich af om mijn plagen, En mijn verwanten staan op een afstand te spotten;
11Mon cœur est agité, ma force m’abandonne, Et la lumière de mes yeux n’est plus même avec moi.
12Die mijn leven belagen en mijn ongeluk zoeken, Bespreken mijn val, en belasteren mij de hele dag.
12Mes amis et mes connaissances s’éloignent de ma plaie, Et mes proches se tiennent à l’écart.
13Maar ik ben als een dove, die het niet hoort, Als een stomme, die zijn mond niet opent,
13Ceux qui en veulent à ma vie tendent leurs pièges; Ceux qui cherchent mon malheur disent des méchancetés, Et méditent tout le jour des tromperies.
14Als een man, die niet luistert, En wiens mond geen antwoord meer weet.
14Et moi, je suis comme un sourd, je n’entends pas; Je suis comme un muet, qui n’ouvre pas la bouche.
15Neen, Jahweh, ik verlaat mij op U: Antwoord Gij, mijn Heer en mijn God;
15Je suis comme un homme qui n’entend pas, Et dans la bouche duquel il n’y a point de réplique.
16Want ik vrees, dat men zich vrolijk over mij maakt, Een grote mond tegen mij zet, nu mijn voeten wankelen.
16Éternel! C’est en toi que j’espère; Tu répondras, Seigneur, mon Dieu!
17Ja, ieder ogenblik dreig ik te vallen, Mijn ellende staat mij steeds voor de geest;
17Car je dis: Ne permets pas qu’ils se réjouissent à mon sujet, Qu’ils s’élèvent contre moi, si mon pied chancelle!
18Want ik moet wel mijn misdaad bekennen, En bekommerd zijn over mijn schuld.
18Car je suis près de tomber, Et ma douleur est toujours devant moi.
19En machtig zijn ook, die zonder reden mijn vijanden zijn, Talrijk, die mij onverdiend haten,
19Car je reconnais mon iniquité, Je suis dans la crainte à cause de mon péché.
20Die goed vergelden met kwaad, Mij ondanks mijn beste bedoeling bestrijden.
20Et mes ennemis sont pleins de vie, pleins de force; Ceux qui me haïssent sans cause sont nombreux.
21Jahweh, verlaat mij dus niet; Mijn God, blijf niet verre van mij!
21Ils me rendent le mal pour le bien; Ils sont mes adversaires, parce que je recherche le bien.
22Kom mij spoedig te hulp, Mijn Heer en mijn Heil!
22Ne m’abandonne pas, Éternel! Mon Dieu, ne t’éloigne pas de moi!
no verse 23 in this text
23Viens en hâte à mon secours, Seigneur, mon salut!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.