Psalmen 38
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Kralice Bible (1613)
1Van David; bij het herinneringsoffer. Jahweh, tuchtig mij niet in uw toorn, Kastijd mij niet in uw gramschap:
1Žalm Davidův k připomínání.
2Want uw pijlen hebben mij getroffen, Uw hand drukt zwaar op mij neer.
2Hospodine, v prchlivosti své netresci mne, ani v hněvě svém kárej mne.
3Er is geen gezonde plek aan mijn vlees om uw toorn, Niets gaafs aan mijn gebeente om mijn zonden;
3Nebo střely tvé uvázly ve mně, a ruka tvá na mne těžce dolehla.
4Want mijn misdaden stapelen zich op mijn hoofd, En drukken mij neer als een loodzware last.
4Nic není celého v těle mém pro tvou hněvivost, nemají pokoje kosti mé pro hřích můj.
5Mijn wonden stinken en dragen Om mijn verdwazing;
5Nebo nepravosti mé vzešly nad hlavu mou, jako břímě těžké nemožné jsou mi k unesení.
6Ik ga gebukt en geknakt, Loop heel de dag maar treurend rond.
6Zahnojily se, a kyší rány mé pro bláznovství mé.
7Mijn lenden zijn aan alle kanten ontstoken, Geen gezonde plek aan mijn vlees;
7Pohrbený a sklíčený jsem náramně, každého dne v smutku chodím.
8Ik ben uitgeput en gebroken, En snik het uit door het gekerm van mijn hart.
8Nebo ledví má plná jsou mrzkosti, a nic není celého v těle mém.
9Heer, al mijn jammeren is U bekend, Mijn zuchten voor U niet verborgen;
9Zemdlen jsem a potřín převelice, řvu pro úzkost srdce svého.
10Wild bonst mijn hart, de kracht ontzinkt mij, Zelfs het licht van mijn ogen is heen.
10Pane, před tebou jest všecka žádost má, a vzdychání mé není před tebou skryto.
11Mijn vrienden en makkers keren zich af om mijn plagen, En mijn verwanten staan op een afstand te spotten;
11Srdce mé zmítá se, opustila mne síla má, i to světlo očí mých není se mnou.
12Die mijn leven belagen en mijn ongeluk zoeken, Bespreken mijn val, en belasteren mij de hele dag.
12Ti, kteříž mne milovali, a tovaryši moji, štítí se ran mých, a příbuzní moji zdaleka stojí.
13Maar ik ben als een dove, die het niet hoort, Als een stomme, die zijn mond niet opent,
13Ti pak, kteříž stojí o bezživotí mé, osídla lécejí, a kteříž mého zlého hledají, mluví převráceně, a přes celý den lest a chytrost smýšlejí.
14Als een man, die niet luistert, En wiens mond geen antwoord meer weet.
14Ale já jako hluchý neslyším, a jako němý, kterýž neotvírá úst svých;
15Neen, Jahweh, ik verlaat mij op U: Antwoord Gij, mijn Heer en mijn God;
15Tak jsem, jako člověk, kterýž neslyší, a v jehož ústech není žádného odporu.
16Want ik vrees, dat men zich vrolijk over mij maakt, Een grote mond tegen mij zet, nu mijn voeten wankelen.
16Nebo na tě, Hospodine, očekávám, ty za mne odpovíš, Pane Bože můj.
17Ja, ieder ogenblik dreig ik te vallen, Mijn ellende staat mij steeds voor de geest;
17Nebo jsem řekl: Ať se neradují ze mne, poklesla-li by se noha má, ať se pyšně nepozdvihují nade mnou,
18Want ik moet wel mijn misdaad bekennen, En bekommerd zijn over mijn schuld.
18Poněvadž k snášení bíd hotov jsem, anobrž bolest má vždycky jest přede mnou.
19En machtig zijn ook, die zonder reden mijn vijanden zijn, Talrijk, die mij onverdiend haten,
19A že nepravosti své vyznávám, a pro hřích svůj tesklím.
20Die goed vergelden met kwaad, Mij ondanks mijn beste bedoeling bestrijden.
20Pročež nepřátelé moji veseli jsouce, silí se, a rozmnožují se ti, kteříž mne bez příčiny nenávidí.
21Jahweh, verlaat mij dus niet; Mijn God, blijf niet verre van mij!
21A zlým za dobré mi se odplacujíce, činí mi protivenství, proto že dobrého následuji.
22Kom mij spoedig te hulp, Mijn Heer en mijn Heil!
22Neopouštějž mne, Hospodine Bože můj, nevzdalujž se ode mne.
no verse 23 in this text
23Přispěj k spomožení mému, Pane spasení mého.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.