Psalmen 22
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Kralice Bible (1613)
1Voor muziekbegeleiding; wijze: De hinde van de dageraad. Een psalm van David. Mijn God, mijn God, zie op mij neer; Waarom hebt Gij mij verlaten? Waarom houdt Gij U ver van mijn hulp, Ver van mijn jammerklachten, mijn God?
1Přednímu zpěváku k času jitřnímu, žalm Davidův.
2Ik roep overdag, Gij antwoordt niet; Des nachts, maar ik vind geen rust.
2Bože můj, Bože můj, pročež jsi mne opustil? Vzdálils se od spasení mého a od slov naříkání mého.
3Toch troont Gij in het heiligdom, Gij, Israëls hoop!
3Bože můj, přes celý den volám, a neslyšíš, i v noci, a nemohu se utajiti.
4Op U hebben onze vaderen vertrouwd, Op U zich verlaten, Gij hebt ze verlost;
4Ty zajisté jsi svatý, zůstávající vždycky k veliké chvále Izraelovi.
5Tot U geroepen, ze werden gered, Op U gerekend, ze zijn niet beschaamd.
5V toběť doufali otcové naši, doufali, a vysvobozovals je.
6Doch ik ben maar een worm en geen mens, Door de wereld bespot, veracht door het volk;
6K tobě volávali, a spomáhals jim; v tobě doufali, a nebývali zahanbeni.
7Al die mij zien, lachen mij uit, Grijnzen, en schudden meewarig het hoofd:
7Já pak červ jsem, a ne člověk, útržka lidská a povrhel vůbec.
8“Hij heeft op Jahweh vertrouwd. Laat Die hem nu helpen, En hem verlossen, wanneer Hij hem liefheeft!”
8Všickni, kteříž mne vidí, posmívají se mi, ošklebují se, a hlavami potřásají, říkajíce:
9Ja, Gij zijt het, die mij uit de schoot hebt genomen, Die mij veilig deedt rusten aan de borst mijner moeder;
9Spustiltě se na Hospodina, nechť ho vysvobodí; nechať jej vytrhne, poněvadž se mu v něm zalíbilo.
10Bij mijn geboorte werd ik op uw knieën gelegd, Gij zijt mijn God van de moederschoot af.
10Ješto ty jsi, kterýž jsi mne vyvedl z života, ustaviv mne v doufání při prsích matky mé.
11Blijf dus niet verre van mij, Want de nood is nabij, en er is niemand die helpt!
11Na tebeť jsem uvržen od narození svého, od života matky mé Bůh můj ty jsi.
12Bonkige stieren staan om mij heen, Buffels van Basjan omsingelen mij;
12Nevzdalujž se ode mne, nebo ssoužení blízké jest, a nemám spomocníka.
13Ze sperren hun muil naar mij open Als verscheurende, brullende leeuwen.
13Obkličujíť mne býkové mnozí, silní volové z Bázan obstupují mne.
14Als water ben ik uitgegoten, Al mijn beenderen zijn ontwricht; Mijn hart is als was, Smelt weg in mijn borst.
14Otvírají na mne ústa svá, jako lev rozsapávající a řvoucí.
15Mijn keel is droog als een scherf, Mijn tong kleeft aan mijn gehemelte vast; En in het stof van de dood Strekt Gij mij neer.
15Jako voda rozplynul jsem se, a rozstoupily se všecky kosti mé, a srdce mé jako vosk rozpustilo se u prostřed vnitřností mých.
16Dan komen honden om mij heen, Een bende boosdoeners houdt mij omlegerd; Ze doorboren mijn handen en voeten,
16Vyprahla jako střepina síla má, a jazyk můj přilnul k dásním mým, anobrž v prachu smrti položils mne.
17Al mijn beenderen kan ik tellen. Ze werpen begerige blikken, En gluren mij aan;
17Nebo psi obskočili mne, rota zlostníků oblehla mne, zprobijeli ruce mé i nohy mé.
18Verdelen mijn kleren onder elkander, En loten om mijn gewaad.
18Mohl bych sčísti všecky kosti své, oni pak hledí na mne, a dívají se mi.
19O Jahweh, blijf toch niet in de verte; Mijn Sterkte, snel mij te hulp!
19Dělí mezi sebou roucha má, a o můj oděv mecí los.
20Bescherm mijn leven tegen het zwaard, Het enige, dat mij nog rest, tegen de honden;
20Ale ty, Hospodine, nevzdalujž se, sílo má, přispěj k spomožení mému.
21Red mij uit de muil van den leeuw, Mij arme, van de hoornen der buffels.
21Vychvať od meče duši mou, a z moci psů jedinkou mou.
22Dan zal ik uw Naam aan mijn broeders verkonden, In de kring der gemeente U prijzen:
22Zachovej mne od úst lva, a od rohů jednorožcových vyprosť mne.
23“Looft Jahweh, gij die Hem vreest, Heel Jakobs geslacht; Brengt Hem ere en siddert voor Hem, Alle kinderen van Israël!”
23I budu vypravovati bratřím svým o jménu tvém, u prostřed shromáždění chváliti tě budu, řka:
24“Want nimmer heeft Hij versmaad of veracht De ellende van den verdrukte; Zijn aanschijn voor hem niet verborgen, Maar hem verhoord, als hij Hem riep!”
24Kteříž se bojíte Hospodina, chvalte jej, všecko símě Jákobovo ctěte jej, a boj se ho všecka rodino Izraelova.
25Dit zal mijn danklied voor U zijn In de grote gemeente! Dan zal ik ook mijn belofte vervullen Aan hen, die Hem vrezen:
25Nebo nepohrdá, ani se odvrací od trápení ztrápeného, aniž skrývá tváři své od něho, nýbrž když k němu volá, vyslýchá jej.
26De armen zullen eten, En worden verzadigd; Die Jahweh zoeken, zullen Hem loven. En hun hart zal eeuwig worden verkwikt.
26O tobě chvála má v shromáždění velikém, sliby své plniti budu před těmi, kteříž se bojí tebe.
27Alle grenzen der aarde zullen het gedenken, En zich tot Jahweh bekeren, Alle stammen der heidenen Hem aanbidden!
27Jísti budou tiší a nasyceni budou, chváliti budou Hospodina ti, kteříž ho hledají, živo bude srdce vaše na věky.
28Want Jahweh komt het koningschap toe, Hij is de Heerser der volken;
28Rozpomenou a obrátí se k Hospodinu všecky končiny země, a skláněti se budou před ním všecky čeledi národů.
29Hem alleen moeten huldigen alle machten der aarde! Dan buigen zich ook voor Hem neer, die in het stof zijn gezonken, En geen leven meer hebben.
29Nebo Hospodinovo jest království, a onť panuje nad národy.
30Dan zal ook mijn zaad Hem dienen, En van den Heer gaan vertellen aan het volgend geslacht,
30Jísti budou a skláněti se před ním všickni tuční země, jemu se klaněti budou všickni sstupující do prachu, a kteříž duše své nemohou při životu zachovati.
31Zijn goedheid verhalen aan het volk, dat nog geboren moet worden: Dat het Jahweh was, die het volbracht!
31Símě jejich sloužiti mu bude, a přičteno bude ku Pánu v každém věku.
no verse 32 in this text
32Přijdouť, a lidu, kterýž z nich vyjde, vypravovati budou spravedlnost jeho; nebo ji skutkem vykonal.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.