Psalmen 103
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Kralice Bible (1613)
1Van David. Loof Jahweh, mijn ziel, Heel mijn binnenste zijn heilige Naam;
1Davidův. Dobrořeč duše má Hospodinu, a všecky vnitřnosti mé jménu svatému jeho.
2Loof Jahweh, mijn ziel, En vergeet zijn talloze weldaden niet!
2Dobrořeč duše má Hospodinu, a nezapomínej se na všecka dobrodiní jeho,
3Hij is het, die al uw zonden vergeeft, En al uw zwakheid geneest;
3Kterýž odpouští tobě všecky nepravosti, kterýž uzdravuje všecky nemoci tvé,
4Die uw leven behoedt voor het graf, U kroont met genade en ontferming;
4Kterýž vysvobozuje od zahynutí život tvůj, kterýž tě korunuje milosrdenstvím a mnohým slitováním,
5Die al uw verlangens bevredigt, En als een adelaar uw jeugd verjongt!
5Kterýž nasycuje dobrými věcmi ústa tvá, tak že se obnovuje jako orlice mladost tvá.
6Jahweh oefent gerechtigheid uit, Schaft recht aan alle verdrukten:
6Èiní, což spravedlivého jest, Hospodin, a soudy všechněm utištěným.
7Hij toonde Moses zijn wegen, Aan de kinderen van Israël zijn machtige werken!
7Známé učinil Mojžíšovi cesty své, synům Izraelským skutky své.
8Maar Jahweh is ook barmhartig en genadig, Lankmoedig en rijk aan ontferming:
8Lítostivý a milostivý jest Hospodin, dlouhoshovívající a mnohého milosrdenství.
9Hij toornt niet voor immer, En wrokt niet voor eeuwig;
9Nebudeť ustavičně žehrati, ani na věky hněvu držeti.
10Hij vergeldt ons niet naar onze zonden, En straft ons niet naar onze schuld.
10Ne podlé hříchů našich nakládá s námi, ani vedlé nepravostí našich odplacuje nám.
11Neen, zo hoog als de hemel Zich boven de aarde verheft, Zo groot is zijn goedheid Voor hen, die Hem vrezen!
11Nebo jakož jsou vysoko nebesa nad zemí, tak jest vyvýšené milosrdenství jeho nad těmi, kteříž se ho bojí.
12Zo ver het oosten staat van het westen, Werpt Hij onze schuld van Zich af;
12A jak daleko jest východ od západu, tak daleko vzdálil od nás přestoupení naše.
13Zoals een vader zich over zijn kinderen ontfermt, Ontfermt Zich Jahweh over hen, die Hem vrezen:
13Jakož se slitovává otec nad dítkami, tak se slitovává Hospodin nad těmi, kteříž se hobojí.
14Want Hij kent onze aard, En bedenkt, dat wij stof zijn.
14Onť zajisté zná slepení naše, v paměti má, že prach jsme.
15Als het gras zijn de dagen der mensen, Ze bloeien als een bloem op het veld:
15Dnové člověka jsou jako tráva, a jako květ polní, tak kvete.
16Waait er een wind overheen, ze is weg, En men weet niet meer, waar ze stond.
16Jakž vítr na něj povane, anť ho není, aniž ho již více pozná místo jeho.
17Maar van eeuwigheid is de goedheid van Jahweh, En tot in eeuwigheid blijft zij bestaan; Zijn barmhartigheid is voor hen, die Hem vrezen, En voor de kinderen van hun zonen:
17Milosrdenství pak Hospodinovo od věků až na věky nad těmi, kteříž se ho bojí, a spravedlnost jeho nad syny synů,
18Voor hen, die zijn Verbond onderhouden, Zijn geboden gedenken en ze volbrengen.
18Kteříž ostříhají smlouvy jeho, a pamatují na přikázaní jeho, aby je činili.
19In de hemel heeft Jahweh zijn troon opgeslagen, En zijn koningschap beheerst het heelal;
19Hospodin na nebesích utvrdil trůn svůj, a kralování jeho nade vším panuje.
20Jahweh’s engelen zingen Hem glorie, De sterke helden, die zijn geboden volbrengen, Die gehoorzamen aan zijn bevelen!
20Dobrořečte Hospodinu andělé jeho, kteříž jste mocní v síle, a činíte slovo jeho, poslušní jsouc hlasu slova jeho.
21Looft Jahweh dan, al zijn legerscharen, Zijn dienaars, die zijn wil volbrengt;
21Dobrořečte Hospodinu všickni zástupové jeho, služebníci jeho, kteříž činíte vůli jeho.
22Looft Jahweh, al zijn werken, In iedere plaats van zijn rijk; Loof Jahweh, mijn ziel!
22Dobrořečte Hospodinu všickni skutkové jeho, na všech místech panování jeho. Dobrořeč duše má Hospodinu.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.