Psalmen 103
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Lutherbibel 1912
1Van David. Loof Jahweh, mijn ziel, Heel mijn binnenste zijn heilige Naam;
1Ein Psalm Davids. Lobe den HERRN, meine Seele, und was in mir ist, seinen heiligen Namen!
2Loof Jahweh, mijn ziel, En vergeet zijn talloze weldaden niet!
2Lobe den HERRN, meine Seele, und vergiß nicht, was er dir Gutes getan hat:
3Hij is het, die al uw zonden vergeeft, En al uw zwakheid geneest;
3der dir alle deine Sünden vergibt und heilet alle deine Gebrechen,
4Die uw leven behoedt voor het graf, U kroont met genade en ontferming;
4der dein Leben vom Verderben erlöst, der dich krönt mit Gnade und Barmherzigkeit,
5Die al uw verlangens bevredigt, En als een adelaar uw jeugd verjongt!
5der deinen Mund fröhlich macht, und du wieder jung wirst wie ein Adler.
6Jahweh oefent gerechtigheid uit, Schaft recht aan alle verdrukten:
6Der HERR schafft Gerechtigkeit und Gericht allen, die Unrecht leiden.
7Hij toonde Moses zijn wegen, Aan de kinderen van Israël zijn machtige werken!
7Er hat seine Wege Mose wissen lassen, die Kinder Israel sein Tun.
8Maar Jahweh is ook barmhartig en genadig, Lankmoedig en rijk aan ontferming:
8Barmherzig und gnädig ist der HERR, geduldig und von großer Güte.
9Hij toornt niet voor immer, En wrokt niet voor eeuwig;
9Er wird nicht immer hadern noch ewiglich Zorn halten.
10Hij vergeldt ons niet naar onze zonden, En straft ons niet naar onze schuld.
10Er handelt nicht mit uns nach unsern Sünden und vergilt uns nicht nach unsrer Missetat.
11Neen, zo hoog als de hemel Zich boven de aarde verheft, Zo groot is zijn goedheid Voor hen, die Hem vrezen!
11Denn so hoch der Himmel über der Erde ist, läßt er seine Gnade walten über die, so ihn fürchten.
12Zo ver het oosten staat van het westen, Werpt Hij onze schuld van Zich af;
12So ferne der Morgen ist vom Abend, läßt er unsre Übertretungen von uns sein.
13Zoals een vader zich over zijn kinderen ontfermt, Ontfermt Zich Jahweh over hen, die Hem vrezen:
13Wie sich ein Vater über Kinder erbarmt, so erbarmt sich der HERR über die, so ihn fürchten.
14Want Hij kent onze aard, En bedenkt, dat wij stof zijn.
14Denn er kennt, was für ein Gemächte wir sind; er gedenkt daran, daß wir Staub sind.
15Als het gras zijn de dagen der mensen, Ze bloeien als een bloem op het veld:
15Ein Mensch ist in seinem Leben wie Gras, er blüht wie eine Blume auf dem Feld;
16Waait er een wind overheen, ze is weg, En men weet niet meer, waar ze stond.
16wenn der Wind darüber geht, so ist sie nimmer da, und ihre Stätte kennt sie nicht mehr.
17Maar van eeuwigheid is de goedheid van Jahweh, En tot in eeuwigheid blijft zij bestaan; Zijn barmhartigheid is voor hen, die Hem vrezen, En voor de kinderen van hun zonen:
17Die Gnade aber des HERRN währet von Ewigkeit zu Ewigkeit über die, so ihn fürchten, und seine Gerechtigkeit auf Kindeskind
18Voor hen, die zijn Verbond onderhouden, Zijn geboden gedenken en ze volbrengen.
18bei denen, die seinen Bund halten und gedenken an seine Gebote, daß sie darnach tun.
19In de hemel heeft Jahweh zijn troon opgeslagen, En zijn koningschap beheerst het heelal;
19Der HERR hat seinen Stuhl im Himmel bereitet, und sein Reich herrscht über alles.
20Jahweh’s engelen zingen Hem glorie, De sterke helden, die zijn geboden volbrengen, Die gehoorzamen aan zijn bevelen!
20Lobet den HERRN, ihr seine Engel, ihr starken Helden, die ihr seine Befehle ausrichtet, daß man höre auf die Stimme seines Wortes!
21Looft Jahweh dan, al zijn legerscharen, Zijn dienaars, die zijn wil volbrengt;
21Lobet den HERRN, alle seine Heerscharen, seine Diener, die ihr seinen Willen tut!
22Looft Jahweh, al zijn werken, In iedere plaats van zijn rijk; Loof Jahweh, mijn ziel!
22Lobet den HERRN, alle seine Werke, an allen Orten seiner Herrschaft! Lobe den HERRN, meine Seele!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.