Psalmen 89
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Lutherbibel 1912
1Een leerdicht van Etan, den Ezrachiet. Uw genade, o Jahweh, wil ik eeuwig bezingen, Uw trouw verkonden van geslacht tot geslacht!
1Eine Unterweisung Ethans, des Esrahiten. Ich will singen von der Gnade des HERRN ewiglich und seine Wahrheit verkündigen mit meinem Munde für und für
2Want Gij hebt gesproken: Mijn genade duurt eeuwig, Mijn trouw staat als de hemel onwankelbaar vast.
2und sage also: Daß eine ewige Gnade wird aufgehen, und du wirst deine Wahrheit treulich halten im Himmel.
3Ik heb een verbond met mijn uitverkorene gesloten, Een eed gezworen aan David, mijn dienaar:
3“Ich habe einen Bund gemacht mit meinem Auserwählten; ich habe David, meinem Knechte, geschworen:
4Voor eeuwig zal Ik uw nazaat behouden, Uw troon doen staan van geslacht tot geslacht!
4Ich will deinen Samen bestätigen ewiglich und deinen Stuhl bauen für und für.” (Sela.)
5De hemelen loven uw wondermacht, Jahweh, En uw trouw in de gemeenschap der heiligen;
5Und die Himmel werden, HERR, deine Wunder preisen und deine Wahrheit in der Gemeinde der Heiligen.
6Want wie in de wolken kan zich meten met Jahweh, Wie van Gods zonen is aan Jahweh gelijk?
6Denn wer mag in den Wolken dem HERRN gleich gelten, und gleich sein unter den Kindern Gottes dem HERRN?
7Geweldig is God in de gemeenschap der heiligen, Machtig, ontzaglijk boven allen om Hem heen!
7Gott ist sehr mächtig in der Versammlung der Heiligen und wunderbar über alle, die um ihn sind.
8God der heirscharen, Jahweh, wie komt U nabij; Uw almacht en trouw omringen U, Jahweh!
8HERR, Gott Zebaoth, wer ist wie du ein mächtiger Gott? Und deine Wahrheit ist um dich her.
9Gij beheerst de onstuimige zee, En bedaart de bruisende golven;
9Du herrschest über das ungestüme Meer; du stillest seine Wellen, wenn sie sich erheben.
10Gij hebt Ráhab weggetrapt als een kreng, Uw vijanden uiteen gejaagd door uw machtige arm.
10Du schlägst Rahab zu Tod; du zerstreust deine Feinde mit deinem starken Arm.
11Van U is de hemel, van U is de aarde; Gij hebt de wereld gegrond met wat ze bevat.
11Himmel und Erde ist dein; du hast gegründet den Erdboden und was darinnen ist.
12Het Noorden en Zuiden, Gij hebt ze geschapen; Tabor en Hermon prijzen uw Naam!
12Mitternacht und Mittag hast du geschaffen; Thabor und Hermon jauchzen in deinem Namen.
13Aan U de arm met heldenkracht; Uw hand is sterk, uw rechter verheven.
13Du hast einen gewaltigen Arm; stark ist deine Hand, und hoch ist deine Rechte.
14Recht en gerechtigheid dragen uw troon, Genade en trouw gaan voor uw aangezicht uit!
14Gerechtigkeit und Gericht ist deines Stuhles Festung; Gnade und Wahrheit sind vor deinem Angesicht.
15Gelukkig het volk, dat nog jubelen kan, En wandelen in het licht van uw aanschijn, o Jahweh;
15Wohl dem Volk, das jauchzen kann! HERR, sie werden im Licht deines Antlitzes wandeln;
16Dat zich altijd verheugt in uw Naam, En in uw gerechtigheid roemt.
16sie werden über deinen Namen täglich fröhlich sein und in deiner Gerechtigkeit herrlich sein.
17Want Gij zijt onze heerlijke schutse, Door uw goedheid heft onze hoorn zich omhoog:
17Denn du bist der Ruhm ihrer Stärke, und durch dein Gnade wirst du unser Horn erhöhen.
18Want Jahweh is ons tot schild, Israëls Heilige tot Koning!
18Denn des HERRN ist unser Schild, und des Heiligen in Israel ist unser König.
19Eens hebt Gij in visioenen gesproken, En tot uw getrouwe gezegd: Ik heb een dapperen strijder gekroond, Hoog verheven een jongeman uit het volk.
19Dazumal redetest du im Gesicht zu deinem Heiligen und sprachst: “Ich habe einen Helden erweckt, der helfen soll; ich habe erhöht einen Auserwählten aus dem Volk.
20Ik heb David, mijn dienaar, gevonden, Hem met mijn heilige olie gezalfd;
20Ich habe gefunden meinen Knecht David; ich habe ihn gesalbt mit meinem heiligen Öl.
21Mijn hand houdt hem vast, En mijn arm zal hem stutten!
21Meine Hand soll ihn erhalten und mein Arm soll ihn stärken.
22Geen vijand zal hem bespringen, Geen booswicht benauwen;
22Die Feinde sollen ihn nicht überwältigen, und die Ungerechten sollen ihn nicht dämpfen;
23Ik leg zijn vijanden voor hem neer, En sla zijn haters tegen de grond.
23sondern ich will seine Widersacher schlagen vor ihm her, und die ihn hassen, will ich plagen;
24Mijn trouw en genade zullen hem steeds vergezellen, Door mijn Naam zal zijn hoorn zich verheffen;
24aber meine Wahrheit und Gnade soll bei ihm sein, und sein Horn soll in meinem Namen erhoben werden.
25Ik leg zijn hand op de zee, Zijn rechter op de rivieren.
25Ich will seine Hand über das Meer stellen und seine Rechte über die Wasser.
26Hij mag tot Mij roepen: Mijn Vader zijt Gij, Mijn God en de Rots van mijn heil;
26Er wird mich nennen also: Du bist mein Vater, mein Gott und Hort, der mir hilft.
27En Ik zal hem tot eerstgeborene verheffen, Hoog boven de koningen der aarde.
27Und ich will ihn zum ersten Sohn machen, allerhöchst unter den Königen auf Erden.
28Eeuwig zal Ik hem mijn genade behouden, Onverbreekbaar zal mijn verbond met hem zijn:
28Ich will ihm ewiglich bewahren meine Gnade, und mein Bund soll ihm fest bleiben.
29Ik zal zijn geslacht laten duren voor eeuwig, Zijn troon als de dagen des hemels!
29Ich will ihm ewiglich Samen geben und seinen Stuhl, solange der Himmel währt, erhalten.
30En mochten zijn zonen mijn wet verzaken, En niet wandelen naar mijn geboden,
30Wo aber seine Kinder mein Gesetz verlassen und in meinen Rechten nicht wandeln,
31Mijn voorschriften schenden, Mijn bevel overtreden:
31so sie meine Ordnungen entheiligen und meine Gebote nicht halten,
32Dan zal Ik wel met de roede hun misdaad bestraffen, En met slagen hun schuld,
32so will ich ihre Sünde mit der Rute heimsuchen und ihre Missetat mit Plagen;
33Maar hèm zal Ik mijn gunst niet onthouden, En mijn trouw niet verloochenen.
33aber meine Gnade will ich nicht von ihm wenden und meine Wahrheit nicht lassen trügen.
34Mijn verbond zal Ik nimmer verbreken, Nooit veranderen wat Ik eens heb gezegd;
34Ich will meinen Bund nicht entheiligen, und nicht ändern, was aus meinem Munde gegangen ist.
35Bij mijn heiligheid heb Ik het eens en voor altijd gezworen, En nooit breek Ik David mijn woord!
35Ich habe einmal geschworen bei meiner Heiligkeit, ich will David nicht lügen:
36Zijn geslacht zal eeuwig bestaan, En zijn troon als de zon voor mijn aanschijn;
36Sein Same soll ewig sein und sein Stuhl vor mir wie die Sonne;
37Als de maan, die stand houdt voor eeuwig, En trouw in de wolken blijft staan.
37wie der Mond soll er ewiglich erhalten sein, und gleich wie der Zeuge in den Wolken gewiß sein.” (Sela.)
38En nu hebt Gij toch uw Gezalfde versmaad en verstoten, Tegen hem uw gramschap ontstoken;
38Aber nun verstößest du und verwirfst und zürnest mit deinem Gesalbten.
39Het verbond met uw dienaar verbroken, Zijn kroon vertrapt op de grond.
39Du zerstörst den Bund deines Knechtes und trittst sein Krone zu Boden.
40Al zijn wallen hebt Gij geslecht, Zijn vestingen in puin gelegd;
40Du zerreißest alle seine Mauern und lässest seine Festen zerbrechen.
41Iedereen plundert hem, die er voorbij gaat, En zijn buren spotten met hem.
41Es berauben ihn alle, die vorübergehen; er ist seinen Nachbarn ein Spott geworden.
42Gij hebt de rechterhand van zijn verdrukkers verhoogd, En al zijn vijanden van blijdschap doen juichen,
42Du erhöhest die Rechte seiner Widersacher und erfreuest alle seine Feinde.
43Doen wijken de kling van zijn zwaard, Hem geen stand doen houden in de strijd.
43Auch hast du die Kraft seines Schwertes weggenommen und lässest ihn nicht siegen im Streit.
44Gij hebt hem van zijn glorie beroofd, Zijn troon ter aarde geworpen;
44Du zerstörst seine Reinigkeit und wirfst seinen Stuhl zu Boden.
45De dagen verkort van zijn jeugdige kracht, En hem met schande bedekt.
45Du verkürzest die Zeit seiner Jugend und bedeckest ihn mit Hohn. (Sela.)
46Hoe lang nog, Jahweh, zult Gij U maar altijd verbergen, En zal uw gramschap laaien als vuur?
46HERR, wie lange willst du dich so gar verbergen und deinen Grimm wie Feuer brennen lassen?
47Bedenk toch, wat het leven is, Hoe vergankelijk Gij den mens hebt gemaakt.
47Gedenke, wie kurz mein Leben ist. Warum willst du alle Menschen umsonst geschaffen haben?
48Waar leeft de man, die de dood niet zal zien, Zijn leven kan redden uit de klauw van het graf?
48Wo ist jemand, der da lebt und den Tod nicht sähe? der seine Seele errette aus des Todes Hand? (Sela.)
49Heer, waar zijn dan uw vroegere gunsten gebleven, Die Gij David bij uw trouw hadt bezworen?
49Herr, wo ist deine vorige Gnade, die du David geschworen hast in deiner Wahrheit?
50Ach Heer, gedenk toch de smaad van uw dienaar, De hoon der volken, die ik in mijn boezem verkrop,
50Gedenke, Herr, an die Schmach deiner Knechte, die ich trage in meinem Schoß von so vielen Völkern allen,
51Waarmee uw vijanden schimpen, o Jahweh, En uw Gezalfde tergen bij iedere stap!
51mit der, HERR, deine Feinde schmähen, mit der sie schmähen die Fußtapfen deines Gesalbten.
52Gezegend zij Jahweh in eeuwigheid; Amen, Amen!
52Gelobt sei der HERR ewiglich! Amen, amen.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.