Psalmen 34
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Lutherbibel 1912
1Van David, toen hij zich voor Abimé als een krankzinnige had aangesteld, door hem was weggejaagd, en was heengegaan. Altijd wil ik Jahweh prijzen, Steeds trilt zijn lofzang in mijn mond.
1Ein Psalm Davids, da er seine Gebärde verstellte vor Abimelech, als der ihn von sich trieb und er wegging. Ich will den HERRN loben allezeit; sein Lob soll immerdar in meinem Munde sein.
2Mijn ziel zal roemen in Jahweh; Bedrukten zullen het horen, en juichen.
2Meine Seele soll sich rühmen des HERRN, daß es die Elenden hören und sich freuen.
3Verheerlijkt Jahweh met mij, Laat ons te zamen zijn Naam verheffen:
3Preiset mit mir den HERRN und laßt uns miteinander seinen Namen erhöhen.
4Ik heb Jahweh gesmeekt; Hij heeft mij verhoord, En mij van al mijn angsten bevrijd.
4Da ich den HERRN suchte, antwortete er mir und errettete mich aus aller meiner Furcht.
5Ziet naar Hem op, dan straalt gij van vreugde, En uw gelaat zal niet blozen van schaamte.
5Welche auf ihn sehen, die werden erquickt, und ihr Angesicht wird nicht zu Schanden.
6Hier is een rampzalige, die om hulp heeft geroepen: Jahweh heeft hem gehoord, en van al zijn ellende verlost.
6Da dieser Elende rief, hörte der HERR und half ihm aus allen seinen Nöten.
7De engel van Jahweh slaat zijn legerplaats op Rond die Hem vrezen, om ze te redden!
7Der Engel des HERRN lagert sich um die her, so ihn fürchten, und hilft ihnen aus.
8Smaakt en beseft dan de goedheid van Jahweh; Gelukkig de man, die zijn hoop op Hem stelt.
8Schmecket und sehet, wie freundlich der HERR ist. Wohl dem, der auf ihn traut!
9Vreest Jahweh, zijn vromen, Want die Hem duchten, ontbreekt het aan niets;
9Fürchtet den HERRN, ihr seine Heiligen! denn die ihn fürchten, haben keinen Mangel.
10Rijken kunnen verarmen en hongeren, Die Jahweh zoekt, komt niets te kort.
10Reiche müssen darben und hungern; aber die den HERRN suchen, haben keinen Mangel an irgend einem Gut.
11Komt nu, kinderen, en luistert naar mij! Ik leer u, hoe men Jahweh moet vrezen,
11Kommt her, Kinder, höret mir zu; ich will euch die Furcht des HERRN lehren:
12En wie het is, die van het leven geniet, Lengte van dagen zich wenst, om het goede te zien:
12Wer ist, der Leben begehrt und gerne gute Tage hätte?
13Bewaar uw tong voor het kwaad, En uw lippen voor leugen;
13Behüte deine Zunge vor Bösem und deine Lippen, daß sie nicht Trug reden.
14Vlucht het kwaad, doe enkel wat goed is; Zoek de vrede, en jaag hem na!
14Laß vom Bösen und tue Gutes; suche Frieden und jage ihm nach.
15De ogen van Jahweh zijn op de vromen gericht, Zijn oren naar hun smeken gekeerd;
15Die Augen des HERRN merken auf die Gerechten und seine Ohren auf ihr Schreien;
16Maar Jahweh’s aanschijn blikt grimmig tegen de bozen, Om hun gedachtenis van de aarde te delgen.
16das Antlitz aber des HERRN steht gegen die, so Böses tun, daß er ihr Gedächtnis ausrotte von der Erde.
17De vromen roepen, en Jahweh verhoort hen, En verlost ze van al hun ellende;
17Wenn die Gerechten schreien, so hört der HERR und errettet sie aus all ihrer Not.
18Gebroken harten blijft Jahweh nabij, Vermorzelde zielen komt Hij te hulp.
18Der HERR ist nahe bei denen, die zerbrochnes Herzens sind, und hilft denen, die ein zerschlagen Gemüt haben.
19Hoe talrijk de rampen van den rechtvaardige ook zijn, Jahweh redt hem er uit;
19Der Gerechte muß viel Leiden; aber der HERR hilft ihm aus dem allem.
20Jahweh is voor al zijn beenderen bezorgd, Niet één daarvan wordt gebroken.
20Er bewahrt ihm alle seine Gebeine, daß deren nicht eins zerbrochen wird.
21De zonde brengt den boze de dood, En wie den rechtvaardige haat, moet het boeten.
21Den Gottlosen wird das Unglück töten; und die den Gerechten hassen, werden Schuld haben.
22Maar zijn dienaars spaart Jahweh het leven; Wie tot Hem vlucht, zal het nimmer berouwen.
22Der HERR erlöst die Seele seiner Knechte; und alle, die auf ihn trauen, werden keine Schuld haben.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.