Psalmen 103
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Van David. Loof Jahweh, mijn ziel, Heel mijn binnenste zijn heilige Naam;
1Benu, ho mia animo, la Eternulon, Kaj mia tuta internaĵo Lian sanktan nomon.
2Loof Jahweh, mijn ziel, En vergeet zijn talloze weldaden niet!
2Benu, ho mia animo, la Eternulon, Kaj ne forgesu ĉiujn Liajn bonfarojn.
3Hij is het, die al uw zonden vergeeft, En al uw zwakheid geneest;
3Li pardonas ĉiujn viajn pekojn, Li sanigas ĉiujn viajn malsanojn;
4Die uw leven behoedt voor het graf, U kroont met genade en ontferming;
4Li savas de la tombo vian vivon, Li kronas vin per boneco kaj favorkoreco;
5Die al uw verlangens bevredigt, En als een adelaar uw jeugd verjongt!
5Li satigas per bonaĵoj vian maljunan aĝon, Ke via juneco renoviĝas kiel ĉe aglo.
6Jahweh oefent gerechtigheid uit, Schaft recht aan alle verdrukten:
6La Eternulo faras justecon kaj juĝon al ĉiuj prematoj.
7Hij toonde Moses zijn wegen, Aan de kinderen van Israël zijn machtige werken!
7Li sciigis Siajn vojojn al Moseo, Siajn farojn al la Izraelidoj.
8Maar Jahweh is ook barmhartig en genadig, Lankmoedig en rijk aan ontferming:
8Favorkora kaj kompatema estas la Eternulo, Longetolerema kaj tre bona.
9Hij toornt niet voor immer, En wrokt niet voor eeuwig;
9Ne eterne Li indignas, Kaj ne por ĉiam Li koleras.
10Hij vergeldt ons niet naar onze zonden, En straft ons niet naar onze schuld.
10Ne laŭ niaj pekoj Li agis kun ni, Kaj ne laŭ niaj krimoj Li redonis al ni.
11Neen, zo hoog als de hemel Zich boven de aarde verheft, Zo groot is zijn goedheid Voor hen, die Hem vrezen!
11Ĉar kiel alte estas la ĉielo super la tero, Tiel granda estas Lia boneco por tiuj, kiuj Lin timas.
12Zo ver het oosten staat van het westen, Werpt Hij onze schuld van Zich af;
12Kiel malproksime estas la oriento de la okcidento, Tiel Li malproksimigis de ni niajn pekojn.
13Zoals een vader zich over zijn kinderen ontfermt, Ontfermt Zich Jahweh over hen, die Hem vrezen:
13Kiel patro korfavoras filojn, Tiel la Eternulo korfavoras tiujn, kiuj Lin timas.
14Want Hij kent onze aard, En bedenkt, dat wij stof zijn.
14Ĉar Li scias nian esencon; Li memoras, ke ni estas polvo.
15Als het gras zijn de dagen der mensen, Ze bloeien als een bloem op het veld:
15La tagoj de homo estas kiel herbo; Kiel floro de kampo, tiel li floras.
16Waait er een wind overheen, ze is weg, En men weet niet meer, waar ze stond.
16Pasas super ĝi vento, kaj ĝi jam ne ekzistas; Kaj ĝia loko ĝin jam ne rekonas.
17Maar van eeuwigheid is de goedheid van Jahweh, En tot in eeuwigheid blijft zij bestaan; Zijn barmhartigheid is voor hen, die Hem vrezen, En voor de kinderen van hun zonen:
17Sed la boneco de la Eternulo daŭras eterne al tiuj, kiuj Lin timas, Kaj Lia bonfaremeco iras ĝis la pranepoj,
18Voor hen, die zijn Verbond onderhouden, Zijn geboden gedenken en ze volbrengen.
18Kiuj observas Lian interligon Kaj memoras Liajn ordonojn por ilin plenumi.
19In de hemel heeft Jahweh zijn troon opgeslagen, En zijn koningschap beheerst het heelal;
19La Eternulo starigis en la ĉielo Sian tronon; Kaj Lia reĝeco regas ĉion.
20Jahweh’s engelen zingen Hem glorie, De sterke helden, die zijn geboden volbrengen, Die gehoorzamen aan zijn bevelen!
20Benu la Eternulon Liaj anĝeloj, potencaj per sia forto, Kiuj plenumas Lian vorton, Por ke oni obeu la voĉon de Lia vorto.
21Looft Jahweh dan, al zijn legerscharen, Zijn dienaars, die zijn wil volbrengt;
21Benu la Eternulon ĉiuj Liaj ĉirkaŭantoj, Liaj servantoj, kiuj plenumas Lian volon.
22Looft Jahweh, al zijn werken, In iedere plaats van zijn rijk; Loof Jahweh, mijn ziel!
22Benu la Eternulon ĉiuj Liaj kreitaĵoj, En ĉiuj lokoj de Lia regado. Benu, ho mia animo, la Eternulon.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.