Psalmen 44
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Voor muziekbegeleiding. Van de zonen van Kore; een leerdicht. O God, wij hebben het met eigen oren gehoord, Onze vaderen hebben het ons verteld, Wat Gij gedaan hebt in hun dagen, Met eigen hand in vroeger tijd.
1Ho Dio, per niaj oreloj ni aŭdis, niaj patroj rakontis al ni, Kion Vi faris en iliaj tagoj, en tempo antikva.
2Naties hebt Gij uitgeroeid om hèn te planten, Volkeren geveld, om hèn te doen groeien.
2Vi per Via mano forpelis popolojn, kaj ilin Vi enloĝigis; Popolojn Vi pereigis, kaj ilin Vi vastigis.
3Neen, niet met hun zwaard namen zij bezit van het Land, Niet hun arm bracht hun zege: Maar het was uw rechterhand en uw arm En het licht van uw aanschijn, omdat Gij ze lief hadt.
3Ĉar ne per sia glavo ili akiris la teron, Kaj ne ilia brako helpis ilin; Sed nur Via dekstra mano kaj Via brako kaj la lumo de Via vizaĝo, Ĉar Vi ilin favoris.
4Gij waart het, mijn Koning en God, Die Jakob de zege verleende;
4Vi estas mia Reĝo, ho Dio; Disponu helpon al Jakob.
5Met úw hulp sloegen wij onze vijanden neer, Door úw Naam trapten wij onze haters tegen de grond;
5Per Vi ni disbatos niajn malamikojn; Per Via nomo ni piedpremos niajn kontraŭbatalantojn.
6Neen, ik heb niet vertrouwd op mijn boog, En mijn zwaard kon de zege niet schenken.
6Ĉar ne mian pafarkon mi fidas, Mia glavo min ne helpos.
7Maar Gij hebt ons van onze verdrukkers verlost, En onze haters te schande gemaakt;
7Sed Vi helpas nin kontraŭ niaj malamikoj, Kaj niajn malamantojn Vi kovras per honto.
8In God mochten we steeds blijven roemen, En uw Naam in eeuwigheid prijzen!
8Dion ni gloros ĉiutage, Kaj Vian nomon ni dankos eterne. Sela.
9Maar nú hebt Gij ons verstoten, ons te schande gemaakt, En trekt niet meer met onze heirscharen op;
9Tamen Vi nin forlasis kaj hontigis, Kaj Vi ne eliras kun nia militistaro.
10Gij laat ons vluchten voor onze verdrukkers, En onze haters roven ons leeg!
10Vi devigas nin forkuri de nia malamiko, Ke niaj malamantoj nin prirabu;
11Gij levert ons als slachtvee uit, En verstrooit ons onder de naties;
11Vi fordonas nin por formanĝo, kiel ŝafojn, Kaj inter la popolojn Vi disĵetis nin;
12Verkoopt uw volk voor een spotprijs, En geeft het bijna voor niet!
12Vi vendis Vian popolon por nenio, Kaj prenis por ili nenian prezon;
13Gij maakt ons tot smaad onzer buren, Tot spot en hoon voor die ons omringen;
13Vi faris nin malestimataĵo por niaj najbaroj, Mokataĵo kaj insultataĵo por niaj ĉirkaŭantoj;
14Gij laat de heidenen over ons schimpen, De volkeren meewarig het hoofd over ons schudden.
14Vi faris nin instrua ekzemplo por la popoloj, Ke la nacioj balancas pri ni la kapon.
15Mijn schande staat mij altijd voor ogen, En de schaamte bedekt mijn gelaat,
15Ĉiutage mia malhonoro estas antaŭ mi, Kaj honto kovras mian vizaĝon,
16Om de praatjes van schimper en spotter, Om de blik van vijand en hater.
16Pro la voĉo de mokanto kaj insultanto, Antaŭ la vizaĝo de malamiko kaj venĝanto.
17En dit alles trof ons, ofschoon wij U niet hebben vergeten, En uw Verbond niet hebben verbroken.
17Ĉio tio trafis nin, sed ni Vin ne forgesis, Kaj ni ne perfidiĝis al Via interligo.
18Ons hart is niet afvallig geworden, Onze schreden dwaalden niet af van uw pad;
18Ne retiriĝis nia koro, Kaj niaj paŝoj ne deflankiĝis de Via vojo.
19Toch hebt Gij ons naar het oord der jakhalzen verwezen, En ons met de schaduw des doods overdekt.
19Kiam Vi batis nin sur loko de ŝakaloj Kaj kovris nin per ombro de morto,
20Of, hadden wij de Naam van onzen God soms vergeten, Onze handen naar vreemde goden geheven:
20Tiam se ni forgesus la nomon de nia Dio Kaj ni etendus niajn manojn al fremda dio:
21Zou God het misschien niet hebben geweten, Hij, die de hartsgeheimen doorgrondt?
21Ĉu Dio tion ne trovus? Li ja scias la sekretojn de la koro.
22Neen, om Uwentwil blijft men ons wurgen, En worden wij als slachtvee behandeld!
22Pro Vi ni ja estas mortigataj ĉiutage; Oni rigardas nin kiel ŝafojn por buĉo.
23Sta op dan; waarom zoudt Gij slapen, o Heer! Ontwaak; blijf ons niet altijd verstoten!
23Leviĝu, kial Vi dormas, mia Sinjoro? Vekiĝu, ne forpuŝu por ĉiam.
24Waarom zoudt Gij uw aanschijn verbergen, Onze nood en ellende vergeten?
24Kial Vi kaŝas Vian vizaĝon, Forgesas nian mizeron kaj nian suferon?
25Want onze ziel ligt gebukt in het stof, En ons lichaam kleeft vast aan de grond.
25Nia animo estas ja ĵetita en la polvon; Nia korpo kliniĝis al la tero.
26Sta op, ons te hulp! Red ons om wille van uw genade!
26Leviĝu; helpu kaj savu nin pro Via boneco.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.