Псалмул 44
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Думнезеуле, ам аузит ку урекиле ноастре ши пэринций ноштри не-ау повестит лукрэриле пе каре ле-ай фэкут пе время лор, ын зилеле де одиниоарэ.
1Ho Dio, per niaj oreloj ni aŭdis, niaj patroj rakontis al ni, Kion Vi faris en iliaj tagoj, en tempo antikva.
2Ку мына Та ай изгонит нямурь ка сэ-й сэдешть пе ей, ай ловит попоаре ка сэ-й ынтинзь пе ей.
2Vi per Via mano forpelis popolojn, kaj ilin Vi enloĝigis; Popolojn Vi pereigis, kaj ilin Vi vastigis.
3Кэч ну прин сабия лор ау пус мына пе царэ, ну брацул лор й-а мынтуит, чи дряпта Та, брацул Тэу, лумина Фецей Тале, пентру кэ ый юбяй.
3Ĉar ne per sia glavo ili akiris la teron, Kaj ne ilia brako helpis ilin; Sed nur Via dekstra mano kaj Via brako kaj la lumo de Via vizaĝo, Ĉar Vi ilin favoris.
4Думнезеуле, Ту ешть Ымпэратул меу: порунчеште избэвиря луй Иаков!
4Vi estas mia Reĝo, ho Dio; Disponu helpon al Jakob.
5Ку Тине доборым пе врэжмаший ноштри, ку Нумеле Тэу здробим пе потривничий ноштри.
5Per Vi ni disbatos niajn malamikojn; Per Via nomo ni piedpremos niajn kontraŭbatalantojn.
6Кэч ну ын аркул меу мэ ынкред, ну сабия мя мэ ва скэпа;
6Ĉar ne mian pafarkon mi fidas, Mia glavo min ne helpos.
7чи Ту не избэвешть де врэжмаший ноштри ши дай де рушине пе чей че не урэск.
7Sed Vi helpas nin kontraŭ niaj malamikoj, Kaj niajn malamantojn Vi kovras per honto.
8Ной, ын фиекаре зи, не лэудэм ку Думнезеу ши пуруря слэвим Нумеле Тэу.
8Dion ni gloros ĉiutage, Kaj Vian nomon ni dankos eterne. Sela.
9Дар Ту не лепезь, не акоперь де рушине, ну май ешь ку оштириле ноастре;
9Tamen Vi nin forlasis kaj hontigis, Kaj Vi ne eliras kun nia militistaro.
10не фачь сэ дэм досул ынаинтя врэжмашулуй, ши чей че не урэск ридикэ прэзь луате де ла ной.
10Vi devigas nin forkuri de nia malamiko, Ke niaj malamantoj nin prirabu;
11Не дай ка пе ниште ой де мынкат ши не рисипешть принтре нямурь.
11Vi fordonas nin por formanĝo, kiel ŝafojn, Kaj inter la popolojn Vi disĵetis nin;
12Винзь пе попорул Тэу пе нимик ши ну-л сокотешть де маре прец.
12Vi vendis Vian popolon por nenio, Kaj prenis por ili nenian prezon;
13Не фачь де окара вечинилор ноштри, де батжокура ши де рысул челор че не ынконжоарэ.
13Vi faris nin malestimataĵo por niaj najbaroj, Mokataĵo kaj insultataĵo por niaj ĉirkaŭantoj;
14Не фачь де поминэ принтре нямурь ши причинэ де клэтинаре дин кап принтре попоаре.
14Vi faris nin instrua ekzemplo por la popoloj, Ke la nacioj balancas pri ni la kapon.
15Окара мя есте тотдяуна ынаинтя мя ши рушиня ымь акоперэ фаца
15Ĉiutage mia malhonoro estas antaŭ mi, Kaj honto kovras mian vizaĝon,
16ла гласул челуй че мэ батжокореште ши мэ окэрэште, ла ведеря врэжмашулуй ши рэзбунэторулуй.
16Pro la voĉo de mokanto kaj insultanto, Antaŭ la vizaĝo de malamiko kaj venĝanto.
17Тоате ачестя ни се ынтымплэ фэрэ ка ной сэ Те фи уйтат, фэрэ сэ фи кэлкат легэмынтул Тэу:
17Ĉio tio trafis nin, sed ni Vin ne forgesis, Kaj ni ne perfidiĝis al Via interligo.
18да, инима ну ни с-а абэтут, паший ну ни с-ау депэртат де пе кэраря Та,
18Ne retiriĝis nia koro, Kaj niaj paŝoj ne deflankiĝis de Via vojo.
19ка сэ не здробешть ын локуинца шакалилор ши сэ не акоперь ку умбра морций.
19Kiam Vi batis nin sur loko de ŝakaloj Kaj kovris nin per ombro de morto,
20Дакэ ам фи уйтат Нумеле Думнезеулуй ностру ши не-ам фи ынтинс мыниле спре ун думнезеу стрэин,
20Tiam se ni forgesus la nomon de nia Dio Kaj ni etendus niajn manojn al fremda dio:
21н-ар шти Думнезеу лукрул ачеста, Ел, каре куноаште тайнеле инимий?
21Ĉu Dio tion ne trovus? Li ja scias la sekretojn de la koro.
22Дар дин причина Та сунтем ынжунгияць ын тоате зилеле, сунтем привиць ка ниште ой сортите пентру мэчелэрие.
22Pro Vi ni ja estas mortigataj ĉiutage; Oni rigardas nin kiel ŝafojn por buĉo.
23Трезеште-Те! Пентру че дормь, Доамне? Трезеште-Те! Ну не лепэда пе вечие!
23Leviĝu, kial Vi dormas, mia Sinjoro? Vekiĝu, ne forpuŝu por ĉiam.
24Пентру че Ыць аскунзь Фаца? Пентру че уйць де ненорочиря ши апэсаря ноастрэ?
24Kial Vi kaŝas Vian vizaĝon, Forgesas nian mizeron kaj nian suferon?
25Кэч суфлетул не есте доборыт ын цэрынэ де мыхнире, трупул ностру есте липит де пэмынт.
25Nia animo estas ja ĵetita en la polvon; Nia korpo kliniĝis al la tero.
26Скоалэ-Те ка сэ не ажуць! Избэвеште-не, пентру бунэтатя Та!
26Leviĝu; helpu kaj savu nin pro Via boneco.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.