Psalmen 44
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Eine Unterweisung der Kinder Korah, vorzusingen. Gott, wir haben's mit unsern Ohren gehört, unsre Väter haben's uns erzählt, was du getan hast zu ihren Zeiten vor alters.
1Ho Dio, per niaj oreloj ni aŭdis, niaj patroj rakontis al ni, Kion Vi faris en iliaj tagoj, en tempo antikva.
2Du hast mit deiner Hand die Heiden vertrieben, aber sie hast du eingesetzt; du hast die Völker verderbt, aber sie hast du ausgebreitet.
2Vi per Via mano forpelis popolojn, kaj ilin Vi enloĝigis; Popolojn Vi pereigis, kaj ilin Vi vastigis.
3Denn sie haben das Land nicht eingenommen durch ihr Schwert, und ihr Arm half ihnen nicht, sondern deine Rechte, dein Arm und das Licht deines Angesichts; denn du hattest Wohlgefallen an ihnen.
3Ĉar ne per sia glavo ili akiris la teron, Kaj ne ilia brako helpis ilin; Sed nur Via dekstra mano kaj Via brako kaj la lumo de Via vizaĝo, Ĉar Vi ilin favoris.
4Du, Gott, bist mein König, der du Jakob Hilfe verheißest.
4Vi estas mia Reĝo, ho Dio; Disponu helpon al Jakob.
5Durch dich wollen wir unsre Feinde zerstoßen; in deinem Namen wollen wir untertreten, die sich wider uns setzen.
5Per Vi ni disbatos niajn malamikojn; Per Via nomo ni piedpremos niajn kontraŭbatalantojn.
6Denn ich verlasse mich nicht auf meinen Bogen, und mein Schwert kann mir nicht helfen;
6Ĉar ne mian pafarkon mi fidas, Mia glavo min ne helpos.
7sondern du hilfst uns von unsern Feinden und machst zu Schanden, die uns hassen.
7Sed Vi helpas nin kontraŭ niaj malamikoj, Kaj niajn malamantojn Vi kovras per honto.
8Wir wollen täglich rühmen von Gott und deinem Namen danken ewiglich. (Sela.)
8Dion ni gloros ĉiutage, Kaj Vian nomon ni dankos eterne. Sela.
9Warum verstößest du uns denn nun und lässest uns zu Schanden werden und ziehst nicht aus unter unserm Heer?
9Tamen Vi nin forlasis kaj hontigis, Kaj Vi ne eliras kun nia militistaro.
10Du lässest uns fliehen vor unserm Feind, daß uns berauben, die uns hassen.
10Vi devigas nin forkuri de nia malamiko, Ke niaj malamantoj nin prirabu;
11Du lässest uns auffressen wie Schafe und zerstreuest uns unter die Heiden.
11Vi fordonas nin por formanĝo, kiel ŝafojn, Kaj inter la popolojn Vi disĵetis nin;
12Du verkaufst dein Volk umsonst und nimmst nichts dafür.
12Vi vendis Vian popolon por nenio, Kaj prenis por ili nenian prezon;
13Du machst uns zur Schmach unsern Nachbarn, zum Spott und Hohn denen, die um uns her sind.
13Vi faris nin malestimataĵo por niaj najbaroj, Mokataĵo kaj insultataĵo por niaj ĉirkaŭantoj;
14Du machst uns zum Beispiel unter den Heiden und daß die Völker das Haupt über uns schütteln.
14Vi faris nin instrua ekzemplo por la popoloj, Ke la nacioj balancas pri ni la kapon.
15Täglich ist meine Schmach vor mir, und mein Antlitz ist voller Scham,
15Ĉiutage mia malhonoro estas antaŭ mi, Kaj honto kovras mian vizaĝon,
16daß ich die Schänder und Lästerer hören und die Feinde und Rachgierigen sehen muß.
16Pro la voĉo de mokanto kaj insultanto, Antaŭ la vizaĝo de malamiko kaj venĝanto.
17Dies alles ist über uns gekommen; und wir haben doch dein nicht vergessen noch untreu in deinem Bund gehandelt.
17Ĉio tio trafis nin, sed ni Vin ne forgesis, Kaj ni ne perfidiĝis al Via interligo.
18Unser Herz ist nicht abgefallen noch unser Gang gewichen von deinem Weg,
18Ne retiriĝis nia koro, Kaj niaj paŝoj ne deflankiĝis de Via vojo.
19daß du uns so zerschlägst am Ort der Schakale und bedeckst uns mit Finsternis.
19Kiam Vi batis nin sur loko de ŝakaloj Kaj kovris nin per ombro de morto,
20Wenn wir des Namens unsers Gottes vergessen hätten und unsre Hände aufgehoben zum fremden Gott,
20Tiam se ni forgesus la nomon de nia Dio Kaj ni etendus niajn manojn al fremda dio:
21würde das Gott nicht finden? Er kennt ja unsers Herzens Grund.
21Ĉu Dio tion ne trovus? Li ja scias la sekretojn de la koro.
22Denn wir werden ja um deinetwillen täglich erwürgt und sind geachtet wie Schlachtschafe.
22Pro Vi ni ja estas mortigataj ĉiutage; Oni rigardas nin kiel ŝafojn por buĉo.
23Erwecke dich, Herr! Warum schläfst Du? Wache auf und verstoße uns nicht so gar!
23Leviĝu, kial Vi dormas, mia Sinjoro? Vekiĝu, ne forpuŝu por ĉiam.
24Warum verbirgst du dein Antlitz, vergissest unsers Elends und unsrer Drangsal?
24Kial Vi kaŝas Vian vizaĝon, Forgesas nian mizeron kaj nian suferon?
25Denn unsre Seele ist gebeugt zur Erde; unser Leib klebt am Erdboden.
25Nia animo estas ja ĵetita en la polvon; Nia korpo kliniĝis al la tero.
26Mache dich auf, hilf uns und erlöse uns um deiner Güte willen!
26Leviĝu; helpu kaj savu nin pro Via boneco.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.