Psalmen 69
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Ein Psalm Davids, von den Rosen, vorzusingen. Gott, hilf mir; denn das Wasser geht mir bis an die Seele.
1Savu min, ho Dio; Ĉar la akvoj venis ĝis mia animo.
2Ich versinke im tiefen Schlamm, da kein Grund ist; ich bin im tiefen Wasser, und die Flut will mich ersäufen.
2Mi profundiĝis en profundan marĉon, kaj mi ne havas, sur kio stari; Mi enfalis en la profundon de la akvo, kaj la fluo min forportas.
3Ich habe mich müde geschrieen, mein Hals ist heiser; das Gesicht vergeht mir, daß ich so lange muß harren auf meinen Gott.
3Mi senfortiĝis de mia kriado, sekiĝis mia gorĝo; Laciĝis miaj okuloj de la atendado de mia Dio.
4Die mich ohne Ursache hassen, deren ist mehr, denn ich Haare auf dem Haupt habe. Die mir unbillig feind sind und mich verderben, sind mächtig. Ich muß bezahlen, was ich nicht geraubt habe.
4Pli multaj ol la haroj de mia kapo estas miaj senkaŭzaj malamantoj; Fortiĝis miaj premantoj, miaj maljustaj malamikoj; Kion mi ne rabis, tion mi devas fordoni.
5Gott, du weißt meine Torheit, und meine Schulden sind nicht verborgen.
5Ho Dio, Vi scias mian malsaĝecon; Kaj miaj kulpoj ne estas kaŝitaj por Vi.
6Laß nicht zu Schanden werden an mir, die dein harren, Herr HERR Zebaoth! Laß nicht schamrot werden an mir, die dich suchen, Gott Israels!
6Ne hontiĝu per mi tiuj, kiuj esperas al Vi, ho mia Sinjoro, Eternulo Cebaot! Ne hontiĝu per mi tiuj, kiuj Vin serĉas, ho Dio de Izrael!
7Denn um deinetwillen trage ich Schmach; mein Angesicht ist voller Schande.
7Ĉar pro Vi mi portas malhonoron, Honto kovras mian vizaĝon.
8Ich bin fremd geworden meinen Brüdern und unbekannt meiner Mutter Kindern.
8Mi fariĝis fremda por miaj fratoj, Nekonato por la filoj de mia patrino.
9Denn der Eifer um dein Haus hat mich gefressen; und die Schmähungen derer, die dich schmähen, sind auf mich gefallen.
9Ĉar fervoro pri Via domo min konsumis, Kaj la insultoj de Viaj insultantoj falis sur min.
10Und ich weine und faste bitterlich; und man spottet mein dazu.
10Kaj mi ploras, mia animo estas en fasto, Kaj pri tio oni min hontigas.
11Ich habe einen Sack angezogen; aber sie treiben Gespött mit mir.
11Kiel veston mi metis sur min sakon, Kaj mi fariĝis moka ekzemplo por ili.
12Die im Tor sitzen, schwatzen von mir, und in den Zechen singt man von mir.
12Parolas pri mi la sidantoj ĉe la pordego, Kaj la drinkantoj kantas pri mi.
13Ich aber bete, HERR, zu dir zur angenehmen Zeit; Gott durch deine große Güte erhöre mich mit deiner treuen Hilfe.
13Kaj mi preĝas al Vi, ho Eternulo, en favora tempo; Ho Dio, pro Via granda boneco respondu al mi per Via vera helpo.
14Errette mich aus dem Kot, daß ich nicht versinke; daß ich errettet werde von meinen Hassern und aus dem tiefen Wasser;
14Eligu min el la ŝlimo, ke mi ne dronu; Mi estu savita kontraŭ miaj malamantoj kaj el profunda akvo.
15daß mich die Wasserflut nicht ersäufe und die Tiefe nicht verschlinge und das Loch der Grube nicht über mich zusammengehe.
15Ne fortiru min fluo de la akvo, Ne englutu min profundo, Kaj abismo ne fermu super mi sian buŝon.
16Erhöre mich, HERR, denn dein Güte ist tröstlich; wende dich zu mir nach deiner großen Barmherzigkeit
16Aŭskultu min, ho Eternulo, ĉar bona estas Via favorkoreco; Laŭ Via kompatemeco turnu Vin al mi.
17und verbirg dein Angesicht nicht vor deinem Knechte, denn mir ist angst; erhöre mich eilend.
17Kaj ne kaŝu antaŭ Via sklavo Vian vizaĝon, ĉar mi suferas; Rapidu, aŭskultu min.
18Mache dich zu meiner Seele und erlöse sie; erlöse mich um meiner Feinde willen.
18Alproksimiĝu al mia animo, savu ĝin; Spite miajn malamikojn liberigu min.
19Du weißt meine Schmach, Schande und Scham; meine Widersacher sind alle vor dir.
19Vi scias mian malhonoron kaj mian honton kaj mian mokatecon; Antaŭ Vi estas ĉiuj miaj premantoj.
20Die Schmach bricht mir mein Herz und kränkt mich. Ich warte, ob es jemand jammere, aber da ist niemand, und auf Tröster, aber ich finde keine.
20Honto rompis mian koron, kaj mi senfortiĝis; Mi atendis kompatantojn, sed ili forestis; Konsolantojn, sed mi ne trovis.
21Und sie geben mir Galle zu essen und Essig zu trinken in meinem großen Durst.
21Kaj ili donis al mi por manĝo galon, Kaj en mia soifo ili trinkigis al mi vinagron.
22Ihr Tisch werde vor ihnen zum Strick, zur Vergeltung und zu einer Falle.
22Ilia tablo antaŭ ili fariĝu reto, Kaj ilia prospero fariĝu kaptilo.
23Ihre Augen müssen finster werden, daß sie nicht sehen, und ihre Lenden laß immer wanken.
23Mallumiĝu iliaj okuloj, ke ili ne vidu; Kaj iliajn lumbojn malfortigu por ĉiam.
24Gieße deine Ungnade auf sie, und dein grimmiger Zorn ergreife sie.
24Verŝu sur ilin Vian furiozon, Kaj la flamo de Via kolero ilin ataku.
25Ihre Wohnung müsse wüst werden, und sei niemand, der in ihren Hütten wohne.
25Ilia loĝejo dezertiĝu, En iliaj tendoj ne ekzistu loĝanto.
26Denn sie verfolgen, den du geschlagen hast, und rühmen, daß du die Deinen übel schlagest.
26Ĉar tiun, kiun Vi frapis, ili persekutas, Kaj la suferojn de Viaj batitoj ili rakontas.
27Laß sie in eine Sünde über die andere fallen, daß sie nicht kommen zu deiner Gerechtigkeit.
27Aldonu kulpon al ilia kulpo, Ke ili ne atingu Vian bonecon.
28Tilge sie aus dem Buch der Lebendigen, daß sie mit den Gerechten nicht angeschrieben werden.
28Ili estu elstrekitaj el la libro de vivantoj, Kaj ili ne estu skribitaj kune kun virtuloj.
29Ich aber bin elend, und mir ist wehe. Gott, deine Hilfe schütze mich!
29Sed mi estas malriĉa kaj suferanta; Via helpo min defendu, ho Dio.
30Ich will den Namen Gottes loben mit einem Lied und will ihn hoch ehren mit Dank.
30Mi gloros la nomon de Dio per kanto, Kaj mi rakontos en danko Lian grandecon.
31Das wird dem HERRN besser gefallen denn ein Farre, der Hörner und Klauen hat.
31Kaj ĝi estos pli agrabla al la Eternulo, Ol bovo aŭ bovido kun kornoj kaj fendohavaj hufoj.
32Die Elenden sehen's und freuen sich; und die Gott suchen, denen wird das Herz leben.
32Vidos humiluloj kaj ĝojos! Ho serĉantoj de Dio, via koro reviviĝu.
33Denn der HERR hört die Armen und verachtet seine Gefangenen nicht.
33Ĉar la Eternulo aŭskultas humilulojn, Kaj Siajn malliberulojn Li ne malŝatas.
34Es lobe ihn Himmel, Erde und Meer und alles, was sich darin regt.
34Gloru Lin la ĉielo kaj la tero, La maroj, kaj ĉio, kio en ili moviĝas.
35Denn Gott wird Zion helfen und die Städte Juda's bauen, daß man daselbst wohne und sie besitze.
35Ĉar Dio helpos Cionon kaj konstruos la urbojn de Judujo, Ke oni tie loĝos kaj ilin heredos.
36Und der Same seiner Knechte wird sie ererben, und die seinen Namen lieben, werden darin bleiben.
36Kaj la idaro de Liaj sklavoj ĝin heredos, Kaj la amantoj de Lia nomo loĝos en ĝi.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.