Psalmen 88
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Ein Psalmlied der Kinder Korah, vorzusingen, von der Schwachheit der Elenden. Eine Unterweisung Hemans, des Esrahiten. HERR, Gott, mein Heiland, ich schreie Tag und Nacht vor dir.
1Ho Eternulo, Dio de mia savo! Tage kaj nokte mi krias antaŭ Vi.
2Laß mein Gebet vor dich kommen; neige deine Ohren zu meinem Geschrei.
2Mia preĝo venu antaŭ Vian vizaĝon; Klinu Vian orelon al mia ploro.
3Denn meine Seele ist voll Jammers, und mein Leben ist nahe dem Tode.
3Ĉar mia animo trosatiĝis de malbonoj Kaj mia vivo atingis Ŝeolon.
4Ich bin geachtet gleich denen, die in die Grube fahren; ich bin ein Mann, der keine Hilfe hat.
4Mi similiĝis al la forirantoj en la tombon; Mi fariĝis kiel viro sen fortoj,
5Ich liege unter den Toten verlassen wie die Erschlagenen, die im Grabe liegen, deren du nicht mehr gedenkst und die von deiner Hand abgesondert sind.
5Etendita inter mortintoj; Kiel mortigitoj, kuŝantaj en la tombo, Kiujn Vi jam ne rememoras Kaj kiuj estas forigitaj for de Via mano.
6Du hast mich in die Grube hinuntergelegt, in die Finsternis und in die Tiefe.
6Vi metis min en la plej profundan foson, En mallumon, en abismon.
7Dein Grimm drückt mich; du drängst mich mit allen deinen Fluten. (Sela.)
7Pezas sur mi Via furiozo, Kaj per ĉiuj Viaj ondoj Vi min premas. Sela.
8Meine Freunde hast du ferne von mir getan; du hast mich ihnen zum Greuel gemacht. Ich liege gefangen und kann nicht herauskommen.
8Vi malproksimigis de mi miajn konatojn, Vi faris min abomenaĵo por ili; Mi estas enŝlosita, kaj mi ne povas eliri.
9Meine Gestalt ist jämmerlich vor Elend. HERR, ich rufe dich an täglich; ich breite meine Hände aus zu dir.
9Mia okulo mallumiĝis de malĝojo; Mi vokas Vin, ho Eternulo, ĉiutage, Mi etendas al Vi miajn manojn.
10Wirst du denn unter den Toten Wunder tun, oder werden die Verstorbenen aufstehen und dir danken? (Sela.)
10Ĉu por mortintoj Vi faros miraklojn? Ĉu malvivuloj leviĝos kaj gloros Vin? Sela.
11Wird man in Gräbern erzählen deine Güte, und deine Treue im Verderben?
11Ĉu en la tombo estos rakontata Via boneco, Kaj fidindeco en la abismo?
12Mögen denn deine Wunder in der Finsternis erkannt werden oder deine Gerechtigkeit in dem Lande, da man nichts gedenkt?
12Ĉu en la mallumo estos konataj Viaj mirakloj, Kaj Via justeco en la lando de forgeso?
13Aber ich schreie zu dir, HERR, und mein Gebet kommt frühe vor dich.
13Sed mi vokas al Vi, ho Eternulo, Kaj matene mia preĝo Vin renkontas.
14Warum verstößest du, HERR, meine Seele und verbirgst dein Antlitz vor mir?
14Kial, ho Eternulo, Vi forpuŝas mian animon? Kial Vi kaŝas Vian vizaĝon de mi?
15Ich bin elend und ohnmächtig, daß ich so verstoßen bin; ich leide deine Schrecken, daß ich fast verzage.
15Mi estas mizera kaj senforta detempe de la juneco; Mi portas Viajn terurojn, mi konsumiĝas.
16Dein Grimm geht über mich; dein Schrecken drückt mich.
16Venis sur min Via furiozo, Viaj timigoj min dispremas.
17Sie umgeben mich täglich wie Wasser und umringen mich miteinander.
17Ili ĉirkaŭas min, kiel akvo, ĉiutage; Ili tute min ĉirkaŭsieĝas.
18Du machst, daß meine Freunde und Nächsten und meine Verwandten sich ferne von mir halten um solches Elends willen.
18Vi malproksimigis de mi amanton kaj amikon; Miaj konatoj estas en mallumo.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.