Psalmen 88
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Ein Psalmlied der Kinder Korah, vorzusingen, von der Schwachheit der Elenden. Eine Unterweisung Hemans, des Esrahiten. HERR, Gott, mein Heiland, ich schreie Tag und Nacht vor dir.
1ای یهوه خدای نجات من، شب و روزنزد تو فریاد کرده‌ام.
2Laß mein Gebet vor dich kommen; neige deine Ohren zu meinem Geschrei.
2دعای من به حضور تو برسد، به ناله من گوش خود را فراگیر.
3Denn meine Seele ist voll Jammers, und mein Leben ist nahe dem Tode.
3زیرا که جان من از بلایا پر شده است وزندگانی‌ام به قبر نزدیک گردیده.
4Ich bin geachtet gleich denen, die in die Grube fahren; ich bin ein Mann, der keine Hilfe hat.
4از فروروندگان به هاویه شمرده شده‌ام و مثل مرد بی‌قوت گشته‌ام.
5Ich liege unter den Toten verlassen wie die Erschlagenen, die im Grabe liegen, deren du nicht mehr gedenkst und die von deiner Hand abgesondert sind.
5در میان مردگان منفرد شده، مثل کشتگان که در قبر خوابیده‌اند، که ایشان را دیگربه یاد نخواهی آورد و از دست تو منقطع شده‌اند.
6Du hast mich in die Grube hinuntergelegt, in die Finsternis und in die Tiefe.
6مرا در هاویه اسفل گذاشته‌ای، در ظلمت درژرفیها.
7Dein Grimm drückt mich; du drängst mich mit allen deinen Fluten. (Sela.)
7خشم تو بر من سنگین شده است و به همه امواج خود مرا مبتلا ساخته‌ای، سلاه.
8Meine Freunde hast du ferne von mir getan; du hast mich ihnen zum Greuel gemacht. Ich liege gefangen und kann nicht herauskommen.
8آشنایانم را از من دور کرده، و مرا مکروه ایشان گردانیده‌ای محبوس شده، بیرون نمی توانم آمد.
9Meine Gestalt ist jämmerlich vor Elend. HERR, ich rufe dich an täglich; ich breite meine Hände aus zu dir.
9چشمانم از مذلت کاهیده شد. ای خداوند، نزدتو فریاد کرده‌ام تمامی روز. دستهای خود را به تودراز کرده‌ام.
10Wirst du denn unter den Toten Wunder tun, oder werden die Verstorbenen aufstehen und dir danken? (Sela.)
10آیا برای مردگان کاری عجیب خواهی کرد؟ مگر مردگان برخاسته، تو را حمد خواهندگفت؟ سلاه.
11Wird man in Gräbern erzählen deine Güte, und deine Treue im Verderben?
11آیا رحمت تو در قبر مذکورخواهد شد؟ و امانت تو در هلاکت؟
12Mögen denn deine Wunder in der Finsternis erkannt werden oder deine Gerechtigkeit in dem Lande, da man nichts gedenkt?
12آیا کارعجیب تو در ظلمت اعلام می‌شود و عدالت تودر زمین فراموشی؟
13Aber ich schreie zu dir, HERR, und mein Gebet kommt frühe vor dich.
13و اما من نزد تو‌ای خداوندفریاد برآورده‌ام و بامدادان دعای من در‌پیش تومی آید.
14Warum verstößest du, HERR, meine Seele und verbirgst dein Antlitz vor mir?
14ای خداوند چرا جان مرا ترک کرده، وروی خود را از من پنهان نموده‌ای.
15Ich bin elend und ohnmächtig, daß ich so verstoßen bin; ich leide deine Schrecken, daß ich fast verzage.
15من مستمندو از طفولیت مشرف بر موت شده‌ام. ترسهای تورا متحمل شده، متحیر گردیده‌ام.
16Dein Grimm geht über mich; dein Schrecken drückt mich.
16حدت خشم تو بر من گذشته است و خوف های تو مراهلاک ساخته.
17Sie umgeben mich täglich wie Wasser und umringen mich miteinander.
17مثل آب دور مرا گرفته است تمامی روز و مرا از هر سو احاطه نموده.
18Du machst, daß meine Freunde und Nächsten und meine Verwandten sich ferne von mir halten um solches Elends willen.
18یاران و دوستان را از من دور کرده‌ای و آشنایانم را در تاریکی.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.