Psalmen 81

Lutherbibel 1912

Old Persian Version (ترجمه قدیم)

1Auf der Gittith, vorzusingen, Asaphs. Singet fröhlich Gott, der unsre Stärke ist; jauchzt dem Gott Jakobs!

1ترنم نمایید برای خدایی که قوت ماست. برای خدای یعقوب آوازشادمانی دهید!

2Hebet an mit Psalmen und gebet her die Pauken, liebliche Harfen mit Psalter!

2سرود را بلند کنید و دف رابیاورید و بربط دلنواز را با رباب!

3Blaset im Neumond die Posaune, in unserm Fest der Laubhütten!

3کرنا را بنوازیددر اول ماه، در ماه تمام و در روز عید ما.

4Denn solches ist die Weise in Israel und ein Recht des Gottes Jakobs.

4زیرا که این فریضه‌ای است در اسرائیل و حکمی ازخدای یعقوب.

5Solche hat er zum Zeugnis gesetzt unter Joseph, da sie aus Ägyptenland zogen und fremde Sprache gehört hatten,

5این را شهادتی در یوسف تعیین فرمود، چون بر زمین مصر بیرون رفت، جایی که لغتی را که نفهمیده بودم شنیدم:

6da ich ihre Schulter von der Last entledigt hatte und ihre Hände der Körbe los wurden.

6«دوش او را از بار سنگین آزاد ساختم ودستهای او از سبد رها شد.

7Da du mich in der Not anriefst, half ich dir aus; ich erhörte dich, da dich das Wetter überfiel, und versuchte dich am Haderwasser. (Sela.)

7در تنگی استدعانمودی و تو را خلاصی دادم. در ستر رعد، تو رااجابت کردم و تو را نزد آب مریبه امتحان نمودم.

8Höre, mein Volk, ich will unter dir zeugen; Israel, du sollst mich hören,

8«ای قوم من بشنو و تو را تاکید می‌کنم. وای اسرائیل اگر به من گوش دهی.

9daß unter dir kein anderer Gott sei und du keinen fremden Gott anbetest.

9در میان توخدای غیر نباشد و نزد خدای بیگانه سجده منما.

10Ich bin der HERR, dein Gott, der dich aus Ägyptenland geführt hat: Tue deinen Mund weit auf, laß mich ihn füllen!

10من یهوه خدای تو هستم که تو را از زمین مصربرآوردم. دهان خود را نیکو باز کن و آن را پرخواهم ساخت.

11Aber mein Volk gehorcht nicht meiner Stimme, und Israel will mich nicht.

11لیکن قوم من سخن مرانشنیدند و اسرائیل مرا ابا نمودند.

12So habe ich sie gelassen in ihres Herzens Dünkel, daß sie wandeln nach ihrem Rat.

12پس ایشان را به سختی دلشان ترک کردم که به مشورتهای خود سلوک نمایند.

13Wollte mein Volk mir gehorsam sein und Israel auf meinem Wege gehen,

13‌ای کاش که قوم من به من گوش می‌گرفتند و اسرائیل در طریقهای من سالک می‌بودند.

14so wollte ich ihre Feinde bald dämpfen und meine Hand über ihre Widersacher wenden,

14آنگاه دشمنان ایشان رابزودی به زیر می‌انداختم و دست خود رابرخصمان ایشان برمی گردانیدم.

15und denen, die den HERRN hassen, müßte es wider sie fehlen; ihre Zeit aber würde ewiglich währen,

15آنانی که ازخداوند نفرت دارند بدو گردن می‌نهادند. اما زمان ایشان باقی می‌بود تا ابدالاباد.

16und ich würde sie mit dem besten Weizen speisen und mit Honig aus dem Felsen sättigen.

16ایشان را به نیکوترین گندم می‌پرورد؛ و تو را به عسل ازصخره سیر می‌کردم.»

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.