Psalmen 66
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Ein Psalmlied, vorzusingen. Jauchzet Gott, alle Lande!
1ای تمامی زمین، برای خدا بانگ شادمانی بزنید!
2Lobsinget zu Ehren seinem Namen; rühmet ihn herrlich!
2جلال نام او رابسرایید! و در تسبیح او جلال او را توصیف نمایید!
3Sprechet zu Gott: “Wie wunderbar sind deine Werke! es wird deinen Feinden fehlen vor deiner großen Macht.
3خدا را گویید: «چه مهیب است کارهای تو! از شدت قوت تو دشمنانت نزد تو تذلل خواهند کرد!
4Alles Land bete dich an und lobsinge dir, lobsinge deinem Namen.” (Sela.)
4تمامی زمین تو را پرستش خواهند کرد و تو را خواهند سرایید و به نام توترنم خواهند نمود.» سلاه.
5Kommet her und sehet an die Werke Gottes, der so wunderbar ist in seinem Tun unter den Menschenkindern.
5بیایید کارهای خدا را مشاهده کنید. او درکارهای خود به بنی آدم مهیب است.
6Er verwandelt das Meer ins Trockene, daß man zu Fuß über das Wasser ging; dort freuten wir uns sein.
6دریا را به خشکی مبدل ساخت و مردم از نهر با پا عبورکردند. در آنجا بدو شادی نمودیم.
7Er herrscht mit seiner Gewalt ewiglich; seine Augen schauen auf die Völker. Die Abtrünnigen werden sich nicht erhöhen können. (Sela.)
7در توانایی خود تا به ابد سلطنت می‌کند و چشمانش مراقب امت‌ها است. فتنه انگیزان خویشتن را برنیفرازند، سلاه.
8Lobet, ihr Völker, unsern Gott; lasset seinen Ruhm weit erschallen,
8ای قوم‌ها، خدای ما را متبارک خوانید وآواز تسبیح او را بشنوانید.
9der unsre Seelen im Leben erhält und läßt unsre Füße nicht gleiten.
9که جانهای ما را درحیات قرار می‌دهد و نمی گذارد که پایهای مالغزش خورد.
10Denn, Gott, du hast uns versucht und geläutert wie das Silber geläutert wird;
10زیرا‌ای خدا تو ما را امتحان کرده‌ای و ما را غال گذاشته‌ای چنانکه نقره راغال می‌گذارند.
11du hast uns lassen in den Turm werfen; du hast auf unsere Lenden eine Last gelegt;
11ما را به دام درآوردی و باری گران بر پشتهای ما نهادی.
12du hast Menschen lassen über unser Haupt fahren; wir sind in Feuer und Wasser gekommen: aber du hast uns ausgeführt und erquickt.
12مردمان را بر سرما سوار گردانیدی و به آتش و آب در‌آمدیم. پس ما را به‌جای خرم بیرون آوردی.
13Darum will ich mit Brandopfern gehen in dein Haus und dir meine Gelübde bezahlen,
13قربانی های سوختنی به خانه تو خواهم آورد. نذرهای خود را به تو وفا خواهم نمود،
14wie ich meine Lippen habe aufgetan und mein Mund geredet hat in meiner Not.
14که لبهای خود را بر آنها گشودم و در زمان تنگی خودآنها را به زبان خود آوردم.
15Ich will dir Brandopfer bringen von feisten Schafen samt dem Rauch von Widdern; ich will opfern Rinder mit Böcken. (Sela.)
15قربانی های سوختنی پرواری را نزد تو خواهم گذرانید. گوساله‌ها و بزها را با بخور قوچها ذبح خواهم کرد، سلاه.
16Kommet her, höret zu alle, die ihr Gott fürchtet; ich will erzählen, was er an meiner Seele getan hat.
16ای همه خداترسان بیایید و بشنوید تا ازآنچه او برای جان من کرده است خبر دهم.
17Zu ihm rief ich mit meinem Munde, und pries ihn mit meiner Zunge.
17به دهانم نزد او آواز خود را بلند کردم و تسبیح بلند بر زبان من بود.
18Wo ich Unrechtes vorhätte in meinem Herzen, so würde der Herr nicht hören;
18اگر بدی را در دل خودمنظور می‌داشتم، خداوند مرا نمی شنید.
19aber Gott hat mich erhört und gemerkt auf mein Flehen.
19لیکن خدا مرا شنیده است و به آواز دعای من توجه فرموده.
20Gelobt sei Gott, der mein Gebet nicht verwirft noch seine Güte von mir wendet.
20متبارک باد خدا که دعای مرا ازخود، و رحمت خویش را از من برنگردانیده است.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.