Psalmen 25
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Ein Psalm Davids. Nach dir, HERR, verlangt mich.
1ای خداوند بسوی تو جان خود رابرمی افرازم. ای خدای من بر تو توکل می‌دارم.
2Mein Gott, ich hoffe auf dich; laß mich nicht zu Schanden werden, daß sich meine Feinde nicht freuen über mich.
2پس مگذار که خجل بشوم و دشمنانم بر من فخر نمایند.
3Denn keiner wird zu Schanden, der dein harret; aber zu Schanden müssen sie werden, die leichtfertigen Verächter.
3بلی هر‌که انتظار تو می‌کشدخجل نخواهد شد. آنانی که بی‌سبب خیانت می‌کنند خجل خواهند گردید.
4HERR, zeige mir deine Wege und lehre mich deine Steige;
4ای خداوندطریق های خود را به من بیاموز و راههای خویش را به من تعلیم ده.
5leite mich in deiner Wahrheit und lehre mich! Denn du bist der Gott, der mir hilft; täglich harre ich dein.
5مرا به راستی خود سالک گردان و مرا تعلیم ده زیرا تو خدای نجات من هستی. تمامی روز منتظر تو بوده‌ام.
6Gedenke, HERR, an deine Barmherzigkeit und an deine Güte, die von der Welt her gewesen ist.
6ای خداونداحسانات و رحمت های خود را بیاد آور چونکه آنها از ازل بوده است.
7Gedenke nicht der Sünden meiner Jugend und meiner Übertretungen; gedenke aber mein nach deiner Barmherzigkeit um deiner Güte willen!
7خطایای جوانی وعصیانم را بیاد میاور. ای خداوند به رحمت خودو به‌خاطر نیکویی خویش مرا یاد کن.
8Der HERR ist gut und fromm; darum unterweist er die Sünder auf dem Wege.
8خداوندنیکو و عادل است. پس به گناه کاران طریق راخواهد آموخت.
9Er leitet die Elenden recht und lehrt die Elenden seinen Weg.
9مسکینان را به انصاف رهبری خواهد کرد و به مسکینان طریق خود را تعلیم خواهد داد.
10Die Wege des HERRN sind eitel Güte und Wahrheit denen, die seinen Bund und seine Zeugnisse halten.
10همه راههای خداوند رحمت وحق است برای آنانی که عهد و شهادات او را نگاه می‌دارند.
11Um deines Namens willen, HERR, sei gnädig meiner Missetat, die da groß ist.
11ای خداوند به‌خاطر اسم خود، گناه مرابیامرز زیرا که بزرگ است.
12Wer ist der, der den HERRN fürchtet? Er wird ihn unterweisen den besten Weg.
12کیست آن آدمی که از خداوند می‌ترسد؟ او را بطریقی که اختیار کرده است خواهد آموخت.
13Seine Seele wird im Guten wohnen, und sein Same wird das Land besitzen.
13جان او در نیکویی شب را بسر خواهد برد. و ذریت او وارث زمین خواهند شد.
14Das Geheimnis des HERRN ist unter denen, die ihn fürchten; und seinen Bund läßt er sie wissen.
14سر خداوند با ترسندگان او است و عهد او تا ایشان را تعلیم دهد.
15Meine Augen sehen stets zu dem HERRN; denn er wird meinen Fuß aus dem Netze ziehen.
15چشمان من دائم بسوی خداوند است زیرا که او پایهای مرااز دام بیرون می‌آورد.
16Wende dich zu mir und sei mir gnädig; denn ich bin einsam und elend.
16بر من ملتفت شده، رحمت بفرما زیرا که منفرد و مسکین هستم.
17Die Angst meines Herzens ist groß; führe mich aus meinen Nöten!
17تنگیهای دل من زیاد شده است. مرا ازمشقت های من بیرون آور.
18Siehe an meinen Jammer und mein Elend und vergib mir alle meine Sünden!
18بر مسکنت و رنج من نظر افکن و جمیع خطایایم را بیامرز.
19Siehe, daß meiner Feinde so viel sind und hassen mich aus Frevel.
19بردشمنانم نظر کن زیرا که بسیارند و به کینه تلخ به من کینه می‌ورزند.
20Bewahre meine Seele und errette mich, laß mich nicht zu Schanden werden; denn ich traue auf dich.
20جانم را حفظ کن و مرارهایی ده تا خجل نشوم زیرا بر تو توکل دارم.
21Schlecht und Recht, das behüte mich; denn ich harre dein.
21کمال و راستی حافظ من باشند زیرا که منتظرتو هستم.
22Gott, erlöse Israel aus aller seiner Not!
22ای خدا اسرائیل را خلاصی ده، ازجمیع مشقتهای وی.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.