Psalmen 121
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Ein Lied im höhern Chor. Ich hebe meine Augen auf zu den Bergen von welchen mir Hilfe kommt.
1چشمان خود را به سوی کوههابرمی افرازم، که از آنجا اعانت من می‌آید. [*ترجمه درست این آیه اینست: «چشمان خودرا بسوی کوهها برمی افرازم. اعانت من از کجا می‌آید؟» ]
2Meine Hilfe kommt von dem HERRN, der Himmel und Erde gemacht hat.
2اعانت من از جانب خداوند است، که آسمان و زمین را آفرید.
3Er wird deinen Fuß nicht gleiten lassen; und der dich behütet schläft nicht.
3او نخواهد گذاشت که پای تو لغزش خورد. او که حافظ توست نخواهدخوابید.
4Siehe, der Hüter Israels schläft noch schlummert nicht.
4اینک او که حافظ اسرائیل است، نمی خوابد و به خواب نمی رود.
5Der HERR behütet dich; der HERR ist dein Schatten über deiner rechten Hand,
5خداوند حافظ تو می‌باشد. خداوند به‌دست راستت سایه تو است.
6daß dich des Tages die Sonne nicht steche noch der Mond des Nachts.
6آفتاب در روز به تو اذیت نخواهد رسانید و نه ماهتاب در شب.
7Der HERR behüte dich vor allem Übel, er behüte deine Seele;
7خداوندتو را از هر بدی نگاه می‌دارد. او جان تو را حفظخواهد کرد.
8der HERR behüte deinen Ausgang und Eingang von nun an bis in Ewigkeit.
8خداوند خروج و دخولت را نگاه خواهد داشت، از الان و تا ابدالاباد.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.