Psalmen 34
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Ein Psalm Davids, da er seine Gebärde verstellte vor Abimelech, als der ihn von sich trieb und er wegging. Ich will den HERRN loben allezeit; sein Lob soll immerdar in meinem Munde sein.
1خداوند را در هر وقت متبارک خواهم گفت. تسبیح او دائم بر زبان من خواهدبود.
2Meine Seele soll sich rühmen des HERRN, daß es die Elenden hören und sich freuen.
2جان من در خداوند فخر خواهد کرد. مسکینان شنیده، شادی خواهند نمود.
3Preiset mit mir den HERRN und laßt uns miteinander seinen Namen erhöhen.
3خداوندرا با من تکبیر نمایید. نام او را با یکدیگربرافرازیم.
4Da ich den HERRN suchte, antwortete er mir und errettete mich aus aller meiner Furcht.
4چون خداوند را طلبیدم مرامستجاب فرمود و مرا از جمیع ترسهایم خلاصی بخشید.
5Welche auf ihn sehen, die werden erquickt, und ihr Angesicht wird nicht zu Schanden.
5بسوی او نظر کردند و منور گردیدند ورویهای ایشان خجل نشد.
6Da dieser Elende rief, hörte der HERR und half ihm aus allen seinen Nöten.
6این مسکین فریادکرد و خداوند او را شنید و او را از تمامی تنگیهایش رهایی بخشید.
7Der Engel des HERRN lagert sich um die her, so ihn fürchten, und hilft ihnen aus.
7فرشته خداوندگرداگرد ترسندگان او است. اردو زده، ایشان رامی رهاند.
8Schmecket und sehet, wie freundlich der HERR ist. Wohl dem, der auf ihn traut!
8بچشید و ببینید که خداوند نیکواست. خوشابحال شخصی که بدو توکل می‌دارد.
9Fürchtet den HERRN, ihr seine Heiligen! denn die ihn fürchten, haben keinen Mangel.
9ای مقدسان خداوند از او بترسید زیرا که ترسندگان او را هیچ کمی نیست.
10Reiche müssen darben und hungern; aber die den HERRN suchen, haben keinen Mangel an irgend einem Gut.
10شیربچگان بی‌نوا شده، گرسنگی می‌کشند و اما طالبان خداوند را به هیچ‌چیز نیکو کمی نخواهد شد.
11Kommt her, Kinder, höret mir zu; ich will euch die Furcht des HERRN lehren:
11ای اطفال بیایید مرا بشنوید و ترس خداوند رابه شما خواهم آموخت.
12Wer ist, der Leben begehrt und gerne gute Tage hätte?
12کیست آن شخصی که آرزومند حیات‌است و طول ایام را دوست می‌دارد تا نیکویی را ببیند.
13Behüte deine Zunge vor Bösem und deine Lippen, daß sie nicht Trug reden.
13زبانت را از بدی نگاه دار و لبهایت را از سخنان حیله آمیز.
14Laß vom Bösen und tue Gutes; suche Frieden und jage ihm nach.
14ازبدی اجتناب نما و نیکویی بکن. صلح را طلب نماو در‌پی آن بکوش.
15Die Augen des HERRN merken auf die Gerechten und seine Ohren auf ihr Schreien;
15چشمان خداوند بسوی صالحان است و گوشهای وی بسوی فریاد ایشان.
16das Antlitz aber des HERRN steht gegen die, so Böses tun, daß er ihr Gedächtnis ausrotte von der Erde.
16روی خداوند بسوی بدکاران است تا ذکرایشان را از زمین منقطع سازد.
17Wenn die Gerechten schreien, so hört der HERR und errettet sie aus all ihrer Not.
17چون (صالحان )فریاد برآوردند خداوند ایشان را شنید و ایشان رااز همه تنگیهای ایشان رهایی بخشید.
18Der HERR ist nahe bei denen, die zerbrochnes Herzens sind, und hilft denen, die ein zerschlagen Gemüt haben.
18خداوند نزدیک شکسته دلان است و روح کوفتگان را نجات خواهد داد.
19Der Gerechte muß viel Leiden; aber der HERR hilft ihm aus dem allem.
19زحمات مردصالح بسیار است. اما خداوند او را از همه آنهاخواهد رهانید.
20Er bewahrt ihm alle seine Gebeine, daß deren nicht eins zerbrochen wird.
20همه استخوانهای ایشان رانگاه می‌دارد، که یکی از آنها شکسته نخواهد شد.
21Den Gottlosen wird das Unglück töten; und die den Gerechten hassen, werden Schuld haben.
21شریر را شرارت هلاک خواهد کرد و ازدشمنان مرد صالح موآخذه خواهد شد.
22Der HERR erlöst die Seele seiner Knechte; und alle, die auf ihn trauen, werden keine Schuld haben.
22خداوند جان بندگان خود را فدیه خواهد داد واز آنانی که بر وی توکل دارند موآخذه نخواهدشد.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.