Psalmen 122
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Ein Lied Davids im höhern Chor. Ich freute mich über die, so mir sagten: Laßt uns ins Haus des HERRN gehen!
1شادمان می‌شدم چون به من می گفتند: «به خانه خداوند برویم.»
2Unsre Füße stehen in deinen Toren, Jerusalem.
2پایهای ما خواهد ایستاد، به اندرون دروازه های تو، ای اورشلیم!
3Jerusalem ist gebaut, daß es eine Stadt sei, da man zusammenkommen soll,
3ای اورشلیم که بنا شده‌ای مثل شهری که تمام با هم پیوسته باشد،
4da die Stämme hinaufgehen, die Stämme des HERRN, wie geboten ist dem Volk Israel, zu danken dem Namen des Herrn.
4که بدانجااسباط بالا می‌روند، یعنی اسباط یاه، تا شهادت باشد برای اسرائیل و تا نام یهوه را تسبیح بخوانند.
5Denn daselbst sind Stühle zum Gericht, die Stühle des Hauses David.
5زیرا که در آنجا کرسیهای داوری بر پاشده است، یعنی کرسیهای خاندان داود.
6Wünschet Jerusalem Glück! Es möge wohl gehen denen, die dich lieben!
6برای سلامتی اورشلیم مسالت کنید. آنانی که تو را دوست می‌دارند، خجسته حال خواهندشد.
7Es möge Friede sein in deinen Mauern und Glück in deinen Palästen!
7سلامتی در باره های تو باشد، و رفاهیت درقصرهای تو.
8Um meiner Brüder und Freunde willen will ich dir Frieden wünschen.
8به‌خاطر برادران و یاران خویش، می‌گویم که سلامتی بر تو باد.
9Um des Hauses willen des HERRN, unsers Gottes, will ich dein Bestes suchen.
9به‌خاطرخانه یهوه خدای ما، سعادت تو را خواهم طلبید.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.