Psalmen 50
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Ein Psalm Asaphs. Gott, der HERR, der Mächtige, redet und ruft der Welt vom Aufgang der Sonne bis zu ihrem Niedergang.
1خدا، خدا یهوه تکلم می‌کند و زمین رااز مطلع آفتاب تا به مغربش می‌خواند.
2Aus Zion bricht an der schöne Glanz Gottes.
2از صهیون که کمال زیبایی است، خدا تجلی نموده است.
3Unser Gott kommt und schweigt nicht. Fressend Feuer geht vor ihm her und um ihn her ist ein großes Wetter.
3خدای ما می‌آید و سکوت نخواهد نمود. آتش پیش روی او می‌بلعد. وطوفان شدید گرداگرد وی خواهد بود.
4Er ruft Himmel und Erde, daß er sein Volk richte:
4آسمان را از بالا می‌خواند و زمین را، تا قوم خود راداوری کند:
5“Versammelt mir meine Heiligen, die den Bund mit mir gemacht haben beim Opfer.”
5«مقدسان مرا نزد من جمع کنید، که عهد را با من به قربانی بسته‌اند.»
6Und die Himmel werden seine Gerechtigkeit verkündigen; denn Gott ist Richter. (Sela.)
6و آسمانها ازانصاف او خبر خواهند داد. زیرا خدا خود داوراست، سلاه.
7“Höre, mein Volk, laß mich reden; Israel, laß mich unter dir zeugen: Ich, Gott, bin dein Gott.
7«ای قوم من بشنوتا سخن گویم. و‌ای اسرائیل تا برایت شهادت دهم که خدا، خدای تومن هستم.
8Deines Opfers halber strafe ich dich nicht, sind doch deine Brandopfer immer vor mir.
8درباره قربانی هایت تو را توبیخ نمی کنم و قربانی های سوختنی تو دائم در نظرمن است.
9Ich will nicht von deinem Hause Farren nehmen noch Böcke aus deinen Ställen.
9گوساله‌ای از خانه تو نمی گیرم و نه بزی از آغل تو.
10Denn alle Tiere im Walde sind mein und das Vieh auf den Bergen, da sie bei tausend gehen.
10زیراکه جمیع حیوانات جنگل از آن منند و بهایمی که بر هزاران کوه می‌باشند.
11Ich kenne alle Vögel auf den Bergen, und allerlei Tier auf dem Feld ist vor mir.
11همه پرندگان کوهها را می‌شناسم و وحوش صحرا نزد من حاضرند.
12Wo mich hungerte, wollte ich dir nicht davon sagen; denn der Erdboden ist mein und alles, was darinnen ist.
12اگر گرسنه می‌بودم تورا خبر نمی دادم. زیرا ربع مسکون و پری آن از آن من است.
13Meinst du, daß ich Ochsenfleisch essen wolle oder Bocksblut trinken?
13آیا گوشت گاوان را بخورم و خون بزها را بنوشم؟
14Opfere Gott Dank und bezahle dem Höchsten deine Gelübde
14برای خدا قربانی تشکر رابگذران، و نذرهای خویش را به حضرت اعلی وفانما.
15und rufe mich an in der Not, so will ich dich erretten, so sollst du mich preisen.”
15پس در روز تنگی مرا بخوان تا تو راخلاصی دهم و مرا تمجید بنمایی.»
16Aber zum Gottlosen spricht Gott: “Was verkündigst du meine Rechte und nimmst meinen Bund in deinen Mund,
16و اما به شریر خدا می‌گوید: «ترا چه‌کاراست که فرایض مرا بیان کنی و عهد مرا به زبان خود بیاوری؟
17so du doch Zucht hassest und wirfst meine Worte hinter dich?
17چونکه تو از تادیب نفرت داشته‌ای و کلام مرا پشت سر خود انداخته‌ای.
18Wenn du einen Dieb siehst, so läufst du mit ihm und hast Gemeinschaft mit den Ehebrechern.
18چون دزد را دیدی او را پسند کردی و نصیب تو با زناکاران است.
19Deinen Mund lässest du Böses reden, und deine Zunge treibt Falschheit.
19دهان خود را به شرارت گشوده‌ای و زبانت حیله را اختراع می‌کند.
20Du sitzest und redest wider deinen Bruder; deiner Mutter Sohn verleumdest du.
20نشسته‌ای تا به ضد برادر خود سخن رانی ودرباره پسر مادر خویش غیبت‌گویی.
21Das tust du, und ich schweige; da meinst du, ich werde sein gleichwie du. Aber ich will dich strafen und will dir's unter Augen stellen.
21این راکردی و من سکوت نمودم. پس گمان بردی که من مثل تو هستم. لیکن تو را توبیخ خواهم کرد. و این را پیش نظر تو به ترتیب خواهم نهاد.
22Merket doch das, die ihr Gottes vergesset, daß ich nicht einmal hinraffe und sei kein Retter da.
22ای فراموش کنندگان خدا، در این تفکر کنید! مباداشما را بدرم و رهاننده‌ای نباشد.
23Wer Dank opfert, der preiset mich; und da ist der Weg, daß ich ihm zeige das Heil Gottes.”
23هر‌که قربانی تشکر را گذراند مرا تمجید می‌کند. و آنکه طریق خود را راست سازد، نجات خدا را به وی نشان خواهم داد.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.