시편 50
Korean Bible, 1910 (한국어 성경)Translation
Korean Bible, 1910 (한국어 성경)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1(아삽의 시) 전능하신 자 하나님 여호와께서 말씀하사 해 돋는데서부터 지는 데까지 세상을 부르셨도다
1خدا، خدا یهوه تکلم میکند و زمین رااز مطلع آفتاب تا به مغربش میخواند.
2온전히 아름다운 시온에서 하나님이 빛을 발하셨도다
2از صهیون که کمال زیبایی است، خدا تجلی نموده است.
3우리 하나님이 임하사 잠잠치 아니하시니 그앞에는 불이 삼키고 그 사방에는 광풍이 불리로다
3خدای ما میآید و سکوت نخواهد نمود. آتش پیش روی او میبلعد. وطوفان شدید گرداگرد وی خواهد بود.
4하나님이 그 백성을 판단하시려고 윗 하늘과 아래 땅에 반포하여
4آسمان را از بالا میخواند و زمین را، تا قوم خود راداوری کند:
5이르시되 나의 성도를 너의 앞에 모으라 곧 제사로 나와 언약한 자니라 하시도다
5«مقدسان مرا نزد من جمع کنید، که عهد را با من به قربانی بستهاند.»
6하늘이 그 공의를 선포하리니 하나님 그는 심판장이심이로다 (셀라)
6و آسمانها ازانصاف او خبر خواهند داد. زیرا خدا خود داوراست، سلاه.
7내 백성아, 들을지어다 ! 내가 말하리라 이스라엘아, 내가 네게 증거하리라 나는 하나님 곧 네 하나님이로다
7«ای قوم من بشنوتا سخن گویم. وای اسرائیل تا برایت شهادت دهم که خدا، خدای تومن هستم.
8내가 너의 제물을 인하여는 너를 책망치 아니하리니 네 번제가 항상 내 앞에 있음이로다
8درباره قربانی هایت تو را توبیخ نمی کنم و قربانی های سوختنی تو دائم در نظرمن است.
9내가 네 집에서 수소나 네 우리에서 수염소를 취치 아니하리니
9گوسالهای از خانه تو نمی گیرم و نه بزی از آغل تو.
10이는 삼림의 짐승들과 천산의 생축이 다 내 것이며
10زیراکه جمیع حیوانات جنگل از آن منند و بهایمی که بر هزاران کوه میباشند.
11산의 새들도 나의 아는 것이며 들의 짐승도 내 것임이로다
11همه پرندگان کوهها را میشناسم و وحوش صحرا نزد من حاضرند.
12내가 가령 주려도 네게 이르지 않을 것은 세계와 거기 충만한 것이 내 것임이로다
12اگر گرسنه میبودم تورا خبر نمی دادم. زیرا ربع مسکون و پری آن از آن من است.
13내가 수소의 고기를 먹으며 염소의 피를 마시겠느냐 ?
13آیا گوشت گاوان را بخورم و خون بزها را بنوشم؟
14감사로 하나님께 제사를 드리며 지극히 높으신 자에게 네 서원을 갚으며
14برای خدا قربانی تشکر رابگذران، و نذرهای خویش را به حضرت اعلی وفانما.
15환난 날에 나를 부르라 ! 내가 너를 건지리니 네가 나를 영화롭게 하리로다
15پس در روز تنگی مرا بخوان تا تو راخلاصی دهم و مرا تمجید بنمایی.»
16악인에게는 하나님이 이르시되 네가 어찌 내 율례를 전하며 내 언약을 네 입에 두느냐
16و اما به شریر خدا میگوید: «ترا چهکاراست که فرایض مرا بیان کنی و عهد مرا به زبان خود بیاوری؟
17네가 교훈을 미워하고 내 말을 네 뒤로 던지며
17چونکه تو از تادیب نفرت داشتهای و کلام مرا پشت سر خود انداختهای.
18도적을 본즉 연합하고 간음하는 자와 동류가 되며
18چون دزد را دیدی او را پسند کردی و نصیب تو با زناکاران است.
19네 입을 악에게 주고 네 혀로 궤사를 지으며
19دهان خود را به شرارت گشودهای و زبانت حیله را اختراع میکند.
20앉아서 네 형제를 공박하며 네 어미의 아들을 비방하는도다
20نشستهای تا به ضد برادر خود سخن رانی ودرباره پسر مادر خویش غیبتگویی.
21네가 이 일을 행하여도 내가 잠잠하였더니 네가 나를 너와 같은 줄로 생각하였도다 그러나 내가 너를 책망하여 네 죄를 네 목전에 차례로 베풀리라 하시는도다
21این راکردی و من سکوت نمودم. پس گمان بردی که من مثل تو هستم. لیکن تو را توبیخ خواهم کرد. و این را پیش نظر تو به ترتیب خواهم نهاد.
22하나님을 잊어버린 너희여 이제 이를 생각하라 그렇지 않으면 내가 너희를 찢으리니 건질 자 없으리라
22ای فراموش کنندگان خدا، در این تفکر کنید! مباداشما را بدرم و رهانندهای نباشد.
23감사로 제사를 드리는 자가 나를 영화롭게 하나니 그 행위를 옳게 하는 자에게 내가 하나님의 구원을 보이리라
23هرکه قربانی تشکر را گذراند مرا تمجید میکند. و آنکه طریق خود را راست سازد، نجات خدا را به وی نشان خواهم داد.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.