Psalms 50
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)Translation
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Unto the end, a psalm of David,
1خدا، خدا یهوه تکلم می‌کند و زمین رااز مطلع آفتاب تا به مغربش می‌خواند.
2When Nathan the prophet came to him after he had sinned with Bethsabee.
2از صهیون که کمال زیبایی است، خدا تجلی نموده است.
3Have mercy on me, O God, according to thy great mercy. And according to the multitude of thy tender mercies blot out my iniquity.
3خدای ما می‌آید و سکوت نخواهد نمود. آتش پیش روی او می‌بلعد. وطوفان شدید گرداگرد وی خواهد بود.
4Wash me yet more from my iniquity, and cleanse me from my sin.
4آسمان را از بالا می‌خواند و زمین را، تا قوم خود راداوری کند:
5For I know my iniquity, and my sin is always before me.
5«مقدسان مرا نزد من جمع کنید، که عهد را با من به قربانی بسته‌اند.»
6To thee only have I sinned, and have done evil before thee: that thou mayst be justified in thy words and mayst overcome when thou art judged.
6و آسمانها ازانصاف او خبر خواهند داد. زیرا خدا خود داوراست، سلاه.
7For behold I was conceived in iniquities; and in sins did my mother conceive me.
7«ای قوم من بشنوتا سخن گویم. و‌ای اسرائیل تا برایت شهادت دهم که خدا، خدای تومن هستم.
8For behold thou hast loved truth: the uncertain and hidden things of thy wisdom thou hast made manifest to me.
8درباره قربانی هایت تو را توبیخ نمی کنم و قربانی های سوختنی تو دائم در نظرمن است.
9Thou shalt sprinkle me with hyssop, and I shall be cleansed: thou shalt wash me, and I shall be made whiter than snow.
9گوساله‌ای از خانه تو نمی گیرم و نه بزی از آغل تو.
10To my hearing thou shalt give joy and gladness: and the bones that have been humbled shall rejoice.
10زیراکه جمیع حیوانات جنگل از آن منند و بهایمی که بر هزاران کوه می‌باشند.
11Turn away thy face from my sins, and blot out all my iniquities.
11همه پرندگان کوهها را می‌شناسم و وحوش صحرا نزد من حاضرند.
12Create a clean heart in me, O God: and renew a right spirit within my bowels.
12اگر گرسنه می‌بودم تورا خبر نمی دادم. زیرا ربع مسکون و پری آن از آن من است.
13Cast me not away from thy face; and take not thy holy spirit from me.
13آیا گوشت گاوان را بخورم و خون بزها را بنوشم؟
14Restore unto me the joy of thy salvation, and strengthen me with a perfect spirit.
14برای خدا قربانی تشکر رابگذران، و نذرهای خویش را به حضرت اعلی وفانما.
15I will teach the unjust thy ways: and the wicked shall be converted to thee.
15پس در روز تنگی مرا بخوان تا تو راخلاصی دهم و مرا تمجید بنمایی.»
16Deliver me from blood, O God, thou God of my salvation: and my tongue shall extol thy justice.
16و اما به شریر خدا می‌گوید: «ترا چه‌کاراست که فرایض مرا بیان کنی و عهد مرا به زبان خود بیاوری؟
17O Lord, thou wilt open my lips: and my mouth shall declare thy praise.
17چونکه تو از تادیب نفرت داشته‌ای و کلام مرا پشت سر خود انداخته‌ای.
18For if thou hadst desired sacrifice, I would indeed have given it: with burnt offerings thou wilt not be delighted.
18چون دزد را دیدی او را پسند کردی و نصیب تو با زناکاران است.
19A sacrifice to God is an afflicted spirit: a contrite and humbled heart, O God, thou wilt not despise.
19دهان خود را به شرارت گشوده‌ای و زبانت حیله را اختراع می‌کند.
20Deal favourably, O Lord, in thy good will with Sion; that the walls of Jerusalem may be built up.
20نشسته‌ای تا به ضد برادر خود سخن رانی ودرباره پسر مادر خویش غیبت‌گویی.
21Then shalt thou accept the sacrifice of justice, oblations and whole burnt offerings: then shall they lay calves upon thy altar.
21این راکردی و من سکوت نمودم. پس گمان بردی که من مثل تو هستم. لیکن تو را توبیخ خواهم کرد. و این را پیش نظر تو به ترتیب خواهم نهاد.
no verse 22 in this text
22ای فراموش کنندگان خدا، در این تفکر کنید! مباداشما را بدرم و رهاننده‌ای نباشد.
no verse 23 in this text
23هر‌که قربانی تشکر را گذراند مرا تمجید می‌کند. و آنکه طریق خود را راست سازد، نجات خدا را به وی نشان خواهم داد.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.