Psalms 106
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)Translation
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Give glory to the Lord, for he is good: for his mercy endureth for ever.
1هللویاه! خداوند را حمد بگوییدزیرا که او نیکو است و رحمت او تاابدالاباد!
2Let them say so that have been redeemed by the Lord, whom he hath redeemed from the hand of the enemy: and gathered out of the countries.
2کیست که اعمال عظیم خداوند رابگوید و همه تسبیحات او را بشنواند؟
3From the rising and the setting of the sun, from the north and from the sea.
3خوشابحال آنانی که انصاف را نگاه دارند و آن که عدالت را در همه وقت به عمل آورد.
4They wandered in a wilderness, in a place without water: they found not the way of a city for their habitation.
4ای خداوند مرا یاد کن به رضامندیی که با قوم خودمی داری و به نجات خود از من تفقد نما.
5They were hungry and thirsty: their soul fainted in them.
5تاسعادت برگزیدگان تو را ببینم و به شادمانی قوم تو مسرور شوم و با میراث تو فخر نمایم.
6And they cried to the Lord in their tribulation: and he delivered them out of their distresses.
6با پدران خود گناه نموده‌ایم و عصیان ورزیده، شرارت کرده‌ایم.
7And he led them into the right way: that they might go to a city of habitation.
7پدران ما کارهای عجیب تو را در مصر نفهمیدند و کثرت رحمت تو را به یاد نیاوردند بلکه نزد دریا یعنی بحر قلزم فتنه انگیختند.
8Let the mercies of the Lord give glory to him: and his wonderful works to the children of men.
8لیکن به‌خاطر اسم خود ایشان رانجات داد تا توانایی خود را اعلان نماید.
9For he hath satisfied the empty soul, and hath filled the hungry soul with good things.
9و بحرقلزم را عتاب کرد که خشک گردید. پس ایشان رادر لجه‌ها مثل بیابان رهبری فرمود.
10Such as sat in darkness and in the shadow of death: bound in want and in iron.
10و ایشان رااز دست دشمن نجات داد و از دست خصم رهایی بخشید.
11Because they had exasperated the words of God: and provoked the counsel of the most High:
11و آب، دشمنان ایشان را پوشانید که یکی از ایشان باقی نماند.
12And their heart was humbled with labours: they were weakened, and their was none to help them.
12آنگاه به کلام اوایمان آوردند و حمد او را سراییدند.
13Then they cried to the Lord in their affliction: and he delivered them out of their distresses.
13لیکن اعمال او را به زودی فراموش کردند و مشورت اورا انتظار نکشیدند.
14And he brought them out of darkness, and the shadow of death; and broke their bonds in sunder.
14بلکه شهوت‌پرستی نمودنددر بادیه؛ و خدا را امتحان کردند در هامون.
15Let the mercies of the Lord give glory to him, and his wonderful works to the children of men.
15ومسالت ایشان را بدیشان داد. لیکن لاغری درجانهای ایشان فرستاد.
16Because he hath broken gates of brass, and burst the iron bars.
16پس به موسی در اردو حسد بردند و به هارون، مقدس یهوه.
17He took them out of the way of their iniquity: for they were brought low for their injustices.
17و زمین شکافته شده، داتان را فرو برد و جماعت ابیرام را پوشانید.
18Their soul abhorred all manner of meat: and they drew nigh even to the gates of death.
18وآتش، در جماعت ایشان افروخته شده، شعله آتش شریران را سوزانید.
19And they cried to the Lord in their affliction: and he delivered them out of their distresses.
19گوساله‌ای درحوریب ساختند و بتی ریخته شده را پرستش نمودند.
20He sent his word, and healed them: and delivered them from their destructions.
20و جلال خود را تبدیل نمودند به مثال گاوی که علف می‌خورد.
21Let the mercies of the Lord give glory to him: and his wonderful works to the children of men.
21و خدای نجات‌دهنده خود را فراموش کردند که کارهای عظیم در مصر کرده بود.
22And let them sacrifice the sacrifice of praise: and declare his works with joy.
22و اعمال عجیبه را در زمین حام و کارهای ترسناک را در بحر قلزم.
23They that go down to the sea in ships, doing business in the great waters:
23آنگاه گفت که ایشان را هلاک بکند. اگر برگزیده اوموسی در شکاف به حضور وی نمی ایستاد، تاغضب او را از هلاکت ایشان برگرداند.
24These have seen the works of the Lord, and his wonders in the deep.
24و زمین مرغوب را خوار شمردند و به کلام وی ایمان نیاوردند.
25He said the word, and there arose a storm of wind: and the waves thereof were lifted up.
25و در خیمه های خود همهمه کردندو قول خداوند را استماع ننمودند.
26They mount up to the heavens, and they go down to the depths: their soul pined away with evils.
26لهذا دست خود را برایشان برافراشت، که ایشان را در صحرااز پا درآورد.
27They were troubled, and reeled like a drunken man; and all their wisdom was swallowed up.
27و ذریت ایشان را در میان امتهابیندازد و ایشان را در زمینها پراکنده کند.
28And they cried to the Lord in their affliction: and he brought them out of their distresses.
28پس به بعل فغور پیوستند و قربانی های مردگان راخوردند.
29And he turned the storm into a breeze: and its waves were still.
29و به‌کارهای خود خشم او را به هیجان آوردند و وبا بر ایشان سخت آمد.
30And they rejoiced because they were still: and he brought them to the haven which they wished for.
30آنگاه فینحاس بر پا ایستاده، داوری نمود ووبا برداشته شد.
31Let the mercies of the Lord give glory to him, and his wonderful works to the children of men.
31و این برای او به عدالت محسوب گردید، نسلا بعد نسل تا ابدالاباد.
32And let them exalt him in the church of the people: and praise him in the chair of the ancients.
32واو را نزد آب مریبه غضبناک نمودند. حتی موسی را به‌خاطر ایشان آزاری عارض گردید.
33He hath turned rivers into a wilderness: and the sources of water into dry ground:
33زیراکه روح او را تلخ ساختند، تا از لبهای خود ناسزاگفت.
34A fruitful land into barrenness, for the wickedness of them that dwell therein.
34و آن قوم‌ها را هلاک نکردند، که درباره ایشان خداوند امر فرموده بود.
35He hath turned a wilderness into pools of water, and a dry land into water springs.
35بلکه خویشتن را با امتها آمیختند و کارهای ایشان را آموختند.
36And hath placed there the hungry; and they made a city for their habitation.
36و بتهای ایشان را پرستش نمودند تا آنکه برای ایشان دام گردید.
37And they sowed fields, and planted vineyards: and they yielded fruit of birth.
37و پسران و دختران خویش رابرای دیوها قربانی گذرانیدند.
38And he blessed them, and they were multiplied exceedingly: and their cattle he suffered not to decrease.
38و خون بی‌گناه راریختند یعنی خون پسران و دختران خود را که آن را برای بتهای کنعان ذبح کردند و زمین از خون ملوث گردید.
39Then they were brought to be few: and they were afflicted through the trouble of evils and sorrow.
39و از کارهای خود نجس شدند ودر افعال خویش زناکار گردیدند.
40Contempt was poured forth upon their princes: and he caused them to wander where there was no passing, and out of the way.
40لهذا خشم خداوند بر قوم خود افروخته شد و میراث خویش را مکروه داشت.
41And he helped the poor out of poverty: and made him families like a flock of sheep.
41و ایشان را به‌دست امتها تسلیم نمود تا آنانی که از ایشان نفرت داشتند، بر ایشان حکمرانی کردند.
42The just shall see, and shall rejoice, and all iniquity shall stop their mouth.
42و دشمنان ایشان بر ایشان ظلم نمودند و زیر دست ایشان ذلیل گردیدند.
43Who is wise, and will keep these things: and will understand the mercies of the Lord?
43بارهای بسیار ایشان راخلاصی داد. لیکن به مشورتهای خویش براو فتنه کردند و به‌سبب گناه خویش خوار گردیدند.
no verse 44 in this text
44با وجود این، بر تنگی ایشان نظر کرد، وقتی که فریاد ایشان را شنید.
no verse 45 in this text
45و به‌خاطر ایشان، عهدخود را به یاد آورد و در کثرت رحمت خویش بازگشت نمود.
no verse 46 in this text
46و ایشان را حرمت داد، در نظرجمیع اسیرکنندگان ایشان.
no verse 47 in this text
47ای یهوه خدای ما، ما را نجات ده! و ما را از میان امتها جمع کن! تا نام قدوس تو را حمد گوییم و در تسبیح تو فخرنماییم.
no verse 48 in this text
48یهوه خدای اسرائیل متبارک باد از ازل تا ابدالاباد. و تمامی قوم بگویند آمین. هللویاه!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.