Psalms 107
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)Translation
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1A canticle of a psalm for David himself.
1خداوند را حمد بگویید زیرا که اونیکو است و رحمت او باقی است تا ابدالاباد.
2My heart is ready, O God, my heart is ready: I will sing, and will give praise, with my glory.
2فدیه شدگان خداوند این را بگویند که ایشان را از دست دشمن فدیه داده است.
3Arise, my glory; arise, psaltery and harp: I will arise in the morning early.
3وایشان را از بلدان جمع کرده، از مشرق و مغرب واز شمال و جنوب.
4I will praise thee, O Lord, among the people: and I will sing unto thee among the populations.
4در صحرا آواره شدند و دربادیه‌ای بی‌طریق و شهری برای سکونت نیافتند.
5For thy mercy is great above the heavens: and thy truth even unto the clouds.
5گرسنه و تشنه نیز شدند و جان ایشان در ایشان مستمند گردید.
6Be thou exalted, O God, above the heavens, and thy glory over all the earth:
6آنگاه در تنگی خود نزدخداوند فریاد برآوردند و ایشان را از تنگیهای ایشان رهایی بخشید.
7That thy beloved may be delivered. Save with thy right hand and hear me.
7و ایشان را به راه مستقیم رهبری نمود، تا به شهری مسکون درآمدند.
8God hath spoken in his holiness. I will rejoice, and I will divide Sichem and I will mete out the vale of tabernacles.
8پس خداوند را به‌سبب رحمتش تشکرنمایند و به‌سبب کارهای عجیب وی با بنی آدم.
9Galaad is mine, and Manasses is mine and Ephraim the protection of my head. Juda is my king:
9زیرا که جان آرزومند را سیر گردانید و جان گرسنه را از چیزهای نیکو پر ساخت.
10Moab the pot of my hope. Over Edom I will stretch out my shoe: the aliens are become my friends.
10آنانی که در تاریکی و سایه موت نشسته بودند، که درمذلت و آهن بسته شده بودند.
11Who will bring me into the strong city? who will lead me into Edom?
11زیرا به کلام خدامخالفت نمودند و به نصیحت حضرت اعلی اهانت کردند.
12Wilt not thou, O God, who hast cast us off? and wilt not thou, O God, go forth with our armies?
12و او دل ایشان را به مشقت ذلیل ساخت. بلغزیدند و مدد کننده‌ای نبود.
13O grant us help from trouble: for vain is the help of man.
13آنگاه در تنگی خود نزد خداوند فریاد برآوردند وایشان را از تنگیهای ایشان رهایی بخشید.
14Through God we shall do mightily: and he will bring our enemies to nothing.
14ایشان را از تاریکی و سایه موت بیرون آورد وبندهای ایشان را بگسست.
no verse 15 in this text
15پس خداوند را به‌سبب رحمتش تشکرنمایند و به‌سبب کارهای عجیب او با بنی آدم.
no verse 16 in this text
16زیرا که دروازه های برنجین را شکسته، وبندهای آهنین را پاره کرده است.
no verse 17 in this text
17احمقان به‌سبب طریق شریرانه خود و به‌سبب گناهان خویش، خود را ذلیل ساختند.
no verse 18 in this text
18جان ایشان هرقسم خوراک را مکروه داشت و به دروازه های موت نزدیک شدند.
no verse 19 in this text
19آنگاه در تنگی خود نزدخداوند فریاد برآوردند و ایشان را از تنگیهای ایشان رهایی بخشید.
no verse 20 in this text
20کلام خود را فرستاده، ایشان را شفا بخشید و ایشان را از هلاکتهای ایشان رهانید.
no verse 21 in this text
21پس خداوند را به‌سبب رحمتش تشکرنمایند و به‌سبب کارهای عجیب او با بنی آدم.
no verse 22 in this text
22و قربانی های تشکر را بگذرانند و اعمال وی رابه ترنم ذکر کنند.
no verse 23 in this text
23آنانی که در کشتیها به دریارفتند، و در آبهای کثیر شغل کردند.
no verse 24 in this text
24اینان کارهای خداوند را دیدند و اعمال عجیب او را درلجه‌ها.
no verse 25 in this text
25او گفت پس باد تند را وزانید و امواج آن را برافراشت.
no verse 26 in this text
26به آسمانها بالا رفتند و به لجه‌ها فرود شدند و جان ایشان از سخنی گداخته گردید.
no verse 27 in this text
27سرگردان گشته، مثل مستان افتان وخیزان شدند و عقل ایشان تمام حیران گردید.
no verse 28 in this text
28آنگاه در تنگی خود نزد خداوند فریادبرآوردند و ایشان را از تنگیهای ایشان رهایی بخشید.
no verse 29 in this text
29طوفان را به آرامی ساکت ساخت که موجهایش ساکن گردید.
no verse 30 in this text
30پس مسرور شدندزیرا که آسایش یافتند و ایشان را به بندر مرادایشان رسانید.
no verse 31 in this text
31پس خداوند را به‌سبب رحمتش تشکرنمایند و به‌سبب کارهای عجیب او با بنی آدم.
no verse 32 in this text
32و او را در مجمع قوم متعال بخوانند و درمجلس مشایخ او را تسبیح بگویند.
no verse 33 in this text
33او نهرها رابه بادیه مبدل کرد و چشمه های آب را به زمین تشنه.
no verse 34 in this text
34و زمین بارور را نیز به شوره زار، به‌سبب شرارت ساکنان آن.
no verse 35 in this text
35بادیه را به دریاچه آب مبدل کرد و زمین خشک را به چشمه های آب.
no verse 36 in this text
36و گرسنگان را در آنجا ساکن ساخت تا شهری برای سکونت بنا نمودند.
no verse 37 in this text
37و مزرعه‌ها کاشتند وتاکستانها غرس نمودند و حاصل غله به عمل آوردند.
no verse 38 in this text
38و ایشان را برکت داد تا به غایت کثیرشدند و بهایم ایشان را نگذارد کم شوند.
no verse 39 in this text
39و بازکم گشتند و ذلیل شدند، از ظلم و شقاوت و حزن.
no verse 40 in this text
40ذلت را بر روسا می‌ریزد و ایشان را در بادیه‌ای که راه ندارد آواره می‌سازد.
no verse 41 in this text
41اما مسکین را ازمشقتش برمی افروزد و قبیله‌ها را مثل گله هابرایش پیدا می‌کند.
no verse 42 in this text
42صالحان این را دیده، شادمان می‌شوند و تمامی شرارت دهان خود راخواهد بست.
no verse 43 in this text
43کیست خردمند تا بدین چیزهاتفکر نماید؟ که ایشان رحمت های خداوند راخواهند فهمید.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.