Psalms 141
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)Translation
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Of understanding for David. A prayer when he was in the cave. [1 Kings 24]
1ای خداوند تو را می‌خوانم. نزد من بشتاب! و چون تو را بخوانم آوازمرا بشنو!
2I cried to the Lord with my voice: with my voice I made supplication to the Lord.
2دعای من به حضور تو مثل بخورآراسته شود، و برافراشتن دستهایم، مثل هدیه شام.
3In his sight I pour out my prayer, and before him I declare my trouble:
3ای خداوند، بر دهان من نگاهبانی فرما و درلبهایم را نگاه دار.
4When my spirit failed me, then thou newest my paths.
4دل مرا به عمل بد مایل مگردان تا مرتکب اعمال زشت با مردان بدکارنشوم. و از چیزهای لذیذ ایشان نخورم.
5I looked on my right hand, and beheld, and there was no one that would know me. Flight hath failed me: and there is no one that hath regard to my soul.
5مرد عادل مرا بزند و لطف خواهد بود، و مرا تادیب نماید و روغن برای سر خواهد بود! و سر من آن راابا نخواهد نمود زیرا که در بدیهای ایشان نیزدعای من دایم خواهد بود.
6I cried to thee, O Lord: I said: Thou art my hope, my portion in the land of the living.
6چون داوران ایشان از سر صخره‌ها انداخته شوند، آنگاه سخنان مراخواهند شنید زیرا که شیرین است.
7Attend to my supplication: for I am brought very low. Deliver me from my persecutors; for they are stronger than I.
7مثل کسی‌که زمین را فلاحت و شیار بکند، استخوانهای مابر سر قبرها پراکنده می‌شود.
8Bring my soul out of prison, that I may praise thy name: the just wait for me, until thou reward me.
8زیرا که‌ای یهوه خداوند، چشمان من بسوی توست. و بر تو توکل دارم. پس جان مرا تلف منما!
no verse 9 in this text
9مرا از دامی که برای من نهاده‌اند نگاه دار و از کمندهای گناهکاران.
no verse 10 in this text
10شریران به دامهای خود بیفتند و من بسلامتی در بگذرم.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.