Psalms 105
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)Translation
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Alleluia. Give glory to the Lord, for he is good: for his mercy endureth for ever.
1یهوه را حمد گویید و نام او رابخوانید. اعمال او را در میان قوم هااعلام نمایید.
2Who shall declare the powers of the Lord? who shall set forth all his praises?
2او را بسرایید برای او تسبیح بخوانید. در تمام کارهای عجیب او تفکر نمایید.
3Blessed are they that keep judgment, and do justice at all times.
3در نام قدوس او فخر کنید. دل طالبان خداوندشادمان باشد.
4Remember us, O Lord, in the favour of thy people: visit us with thy salvation.
4خداوند و قوت او را بطلبید. روی او را پیوسته طالب باشید.
5That we may see the good of thy chosen, that we may rejoice in the joy of thy nation: that thou mayst be praised with thy inheritance.
5کارهای عجیب را که او کرده است به یاد آورید. آیات او و داوریهای دهان او را.
6We have sinned with our fathers: we have acted unjustly, we have wrought iniquity.
6ای ذریت بنده او ابراهیم! ای فرزندان یعقوب، برگزیده او!
7Our fathers understood not thy wonders in Egypt: they remembered not the multitude of thy mercies: And they provoked to wrath going up to the sea, even the Red Sea.
7یهوه خدای ماست. داوریهای او در تمامی جهان است.
8And he saved them for his own name’s sake: that he might make his power known.
8عهد خود رایاد می‌دارد تا ابدالاباد و کلامی را که بر هزاران پشت فرموده است.
9And he rebuked the Red Sea, and it was dried up: and he led them through the depths, as in a wilderness.
9آن عهدی را که با ابراهیم بسته و قسمی را که برای اسحاق خورده است.
10And he saved them from the hand of them that hated them: and he redeemed them from the hand of the enemy.
10و آن را برای یعقوب فریضه‌ای استوار ساخت و برای اسرائیل عهد جاودانی.
11And the water covered them that afflicted them: there was not one of them left.
11و گفت که زمین کنعان را به تو خواهم داد تا حصه میراث شماشود.
12And they believed his words: and they sang his praises.
12هنگامی که عددی معدود بودند، قلیل العدد و غربا در آنجا.
13They had quickly done, they forgot his works: and they waited not for his counsels.
13و از امتی تا امتی سرگردان می‌بودند و از یک مملکت تا قوم دیگر.
14And they coveted their desire in the desert: and they tempted God in the place without water.
14او نگذاشت که کسی بر ایشان ظلم کند بلکه پادشاهان را به‌خاطر ایشان توبیخ نمود
15And he gave them their request: and sent fulness into their souls.
15که بر مسیحان من دست مگذارید. و انبیای مرا ضررمرسانید.
16And they provoked Moses in the camp, Aaron the holy one of the Lord.
16پس قحطی را بر آن زمین خواند وتمامی قوام نان را شکست،
17The earth opened and swallowed up Dathan: and covered the congregation of Abiron.
17و مردی پیش روی ایشان فرستاد، یعنی یوسف را که او را به غلامی فروختند.
18And a fire was kindled in their congregation: the flame burned the wicked.
18پایهای وی را به زنجیرها خستند وجان او در آهن بسته شد
19They made also a calf in Horeb: and they adored the graven thing.
19تا وقتی که سخن اوواقع شد. و کلام خداوند او را امتحان نمود.
20And they changed their glory into the likeness of a calf that eateth grass.
20آنگاه پادشاه فرستاده، بندهای او را گشاد وسلطان قوم‌ها او را آزاد ساخت.
21They forgot God, who saved them, who had done great things in Egypt,
21او را بر خانه خود حاکم قرار داد و مختار بر تمام مایملک خویش.
22Wondrous works in the land of Cham: terrible things in the Red Sea.
22تا به اراده خود سروران او را بند نمایدو مشایخ او را حکمت آموزد.
23And he said that he would destroy them: had not Moses his chosen stood before him in the breach: To turn away his wrath, lest he should destroy them.
23پس اسرائیل به مصر درآمدند و یعقوب درزمین حام غربت پذیرفت.
24And they set at nought the desirable land. They believed not his word,
24و او قوم خود را به غایت بارور گردانید و ایشان را از دشمنان ایشان قوی تر ساخت.
25And they murmured in their tents: they hearkened not to the voice of the Lord.
25لیکن دل ایشان را برگردانید تابر قوم او کینه ورزند و بر بندگان وی حیله نمایند.
26And he lifted up his hand over them: to overthrow them in the desert;
26بنده خود موسی را فرستاد و هارون را که برگزیده بود.
27And to cast down their seed among the nations, and to scatter them in the countries.
27کلمات و آیات او را در میان ایشان اقامه کردند و عجایب او را در زمین حام.
28They also were initiated to Beelphegor: and ate the sacrifices of the dead.
28ظلمت را فرستاد که تاریک گردید. پس به کلام او مخالفت نورزیدند.
29And they provoked him with their inventions: and destruction was multiplied among them.
29آبهای ایشان را به خون مبدل ساخت و ماهیان ایشان را میرانید.
30Then Phinees stood up, and pacified him: and the slaughter ceased.
30زمین ایشان غوکها را به ازدحام پیدا نمود، حتی درحرمهای پادشاهان ایشان.
31And it was reputed to him unto justice, to generation and generation for evermore.
31او گفت و انواع مگسها پدید آمد و پشه هادر همه حدود ایشان.
32They provoked him also at the waters of contradiction: and Moses was afflicted for their sakes:
32تگرگ را به عوض باران بارانید و آتش مشتعل را در زمین ایشان.
33Because they exasperated his spirit. And he distinguished with his lips.
33موهاو انجیرهای ایشان را زد و درختان محال ایشان رابشکست.
34They did not destroy the nations of which the Lord spoke unto them.
34او گفت و ملخ پدید آمد و کرمها ازحد شماره افزون.
35And they were mingled among the heathens, and learned their works:
35و هر سهم را در زمین ایشان بخوردند و میوه های زمین ایشان را خوردند.
36And served their idols, and it became a stumblingblock to them.
36وجمیع نخست زادگان را در زمین ایشان زد، اوائل تمامی قوت ایشان را.
37And they sacrificed their sons, and their daughters to devils.
37و ایشان را با طلا و نقره بیرون آورد که در اسباط ایشان یکی ضعیف نبود.
38And they shed innocent blood: the blood of their sons and of their daughters which they sacrificed to the idols of Chanaan. And the land was polluted with blood,
38مصریان از بیرون رفتن ایشان شاد بودند زیرا که خوف ایشان بر آنها مستولی گردیده بود.
39And was defiled with their works: and they went aside after their own inventions.
39ابری برای پوشش گسترانید و آتشی که شامگاه روشنایی دهد.
40And the Lord was exceedingly angry with his people: and he abhorred his inheritance.
40سوال کردند پس سلوی برای ایشان فرستاد و ایشان را از نان آسمان سیرگردانید.
41And he delivered them into the hands of the nations: and they that hated them had dominion over them.
41صخره را بشکافت و آب جاری شد؛ در جایهای خشک مثل نهر روان گردید.
42And their enemies afflicted them: and they were humbled under their hands:
42زیراکلام مقدس خود را به یاد آورد و بنده خویش ابراهیم را.
43Many times did he deliver them. But they provoked him with their counsel: and they were brought low by their iniquities.
43و قوم خود را با شادمانی بیرون آورد و برگزیدگان خویش را با ترنم.
44And he saw when they were in tribulation: and he heard their prayer.
44وزمینهای امتها را بدیشان داد و زحمت قوم‌ها راوارث شدند.
45And he was mindful of his covenant: and repented according to the multitude of his mercies.
45تا آنکه فرایض او را نگاه دارند وشریعت او را حفظ نمایند. هللویاه!
46And he gave them unto mercies, in the sight of all those that had made them captives.
no verse 46 in this text
47Save us, O Lord, our God: and gather us from among nations: That we may give thanks to thy holy name, and may glory in thy praise.
no verse 47 in this text
48Blessed be the Lord the God of Israel, from everlasting to everlasting: and let all the people say: So be it, so be it.
no verse 48 in this text
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.