Psalms 73
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)Translation
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Understanding for Asaph. O God, why hast thou cast us off unto the end: why is thy wrath enkindled against the sheep of thy pasture?
1هرآینه خدا برای اسرائیل نیکوست، یعنی برای آنانی که پاک دل هستند.
2Remember thy congregation, which thou hast possessed from the beginning. The sceptre of thy inheritance which thou hast redeemed: mount Sion in which thou hast dwelt.
2واما من نزدیک بود که پایهایم از راه در رود ونزدیک بود که قدمهایم بلغزد.
3Lift up thy hands against their pride unto the end; see what things the enemy hath done wickedly in the sanctuary.
3زیرا بر متکبران حسد بردم چون سلامتی شریران را دیدم.
4And they that hate thee have made their boasts, in the midst of thy solemnity. They have set up their ensigns for signs,
4زیراکه در موت ایشان قیدها نیست و قوت ایشان مستحکم است.
5And they knew not both in the going out and on the highest top. As with axes in a wood of trees,
5مثل مردم در زحمت نیستند ومثل آدمیان مبتلا نمی باشند.
6They have cut down at once the gates thereof, with axe and hatchet they have brought it down.
6بنابراین گردن ایشان به تکبر آراسته است وظلم مثل لباس ایشان را می‌پوشاند.
7They have set fire to thy sanctuary: they have defiled the dwelling place of thy name on the earth.
7چشمان ایشان از فربهی بدر‌آمده است و از خیالات دل خود تجاوز می‌کنند.
8They said in their heart, the whole kindred of them together: Let us abolish all the festival days of God from the land.
8استهزا می‌کنند و حرفهای بد می‌زنند و سخنان ظلم آمیز را از جای بلندمی گویند.
9Our signs we have not seen, there is now no prophet: and he will know us no more.
9دهان خود را بر آسمانها گذارده‌اند وزبان ایشان در جهان گردش می‌کند.
10How long, O God, shall the enemy reproach: is the adversary to provoke thy name for ever?
10پس قوم او بدینجا برمی گردند و آبهای فراوان، بدیشان نوشانیده می‌شود.
11Why dost thou turn away thy hand: and thy right hand out of the midst of thy bosom for ever?
11و ایشان می‌گویند: «خدا چگونه بداند و آیا حضرت اعلی علم دارد؟»
12But God is our king before ages: he hath wrought salvation in the midst of the earth.
12اینک اینان شریر هستند که همیشه مطمئن بوده، در دولتمندی افزوده می‌شوند.
13Thou by thy strength didst make the sea firm: thou didst crush the heads of the dragons in the waters.
13یقین من دل خود را عبث طاهر ساخته و دستهای خود رابه پاکی شسته‌ام.
14Thou hast broken the heads of the dragon: thou hast given him to be meat for the people of the Ethiopians.
14و من تمامی روز مبتلامی شوم و تادیب من هر بامداد حاضر است.
15Thou hast broken up the fountains and the torrents: thou hast dried up the Ethan rivers.
15اگر می‌گفتم که چنین سخن گویم، هر آینه برطبقه فرزندان تو خیانت می‌کردم.
16Thine is the day, and thine is the night: thou hast made the morning light and the sun.
16چون تفکرکردم که این را بفهمم، در نظر من دشوار آمد.
17Thou hast made all the borders of the earth: the summer and the spring were formed by thee.
17تابه قدسهای خدا داخل شدم. آنگاه در آخرت ایشان تامل کردم.
18Remember this, the enemy hath reproached the Lord: and a foolish people hath provoked thy name.
18هر آینه ایشان را در جایهای لغزنده گذارده‌ای. ایشان را به خرابیها خواهی انداخت.
19Deliver not up to beasts the souls that confess to thee: and forget not to the end the souls of thy poor.
19چگونه بغته به هلاکت رسیده‌اند! تباه شده، از ترسهای هولناک نیست گردیده‌اند.
20Have regard to thy covenant: for they that are the obscure of the earth have been filled with dwellings of iniquity.
20مثل خواب کسی چون بیدار شد، ای خداوندهمچنین چون برخیزی، صورت ایشان را ناچیزخواهی شمرد.
21Let not the humble be turned away with confusion: the poor and needy shall praise thy name.
21لیکن دل من تلخ شده بود و در اندرون خود، دل ریش شده بودم.
22Arise, O God, judge thy own cause: remember thy reproaches with which the foolish man hath reproached thee all the day.
22و من وحشی بودم ومعرفت نداشتم و مثل بهایم نزد تو گردیدم.
23Forget not the voices of thy enemies: the pride of them that hate thee ascendeth continually.
23ولی من دائم با تو هستم. تو دست راست مراتایید کرده‌ای.
no verse 24 in this text
24موافق رای خود مرا هدایت خواهی نمود و بعد از این مرا به جلال خواهی رسانید.
no verse 25 in this text
25کیست برای من در آسمان؟ و غیر ازتو هیچ‌چیز را در زمین نمی خواهم.
no verse 26 in this text
26اگرچه جسد و دل من زائل گردد، لیکن صخره دلم وحصه من خداست تا ابدالاباد.
no verse 27 in this text
27زیرا آنانی که ازتو دورند هلاک خواهند شد. و آنانی را که از توزنا می‌کنند، نابود خواهی ساخت.
no verse 28 in this text
28و اما مرانیکوست که به خدا تقرب جویم. بر خداوندیهوه توکل کرده‌ام تا همه کارهای تو را بیان کنم.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.