Psalms 73
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)Translation
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Understanding for Asaph. O God, why hast thou cast us off unto the end: why is thy wrath enkindled against the sheep of thy pasture?
1Psalm van Asaf. Waarachtig; God is goed voor den rechtvaardige, Jahweh voor de reinen van hart!
2Remember thy congregation, which thou hast possessed from the beginning. The sceptre of thy inheritance which thou hast redeemed: mount Sion in which thou hast dwelt.
2Toch waren haast mijn voeten gestruikeld, Mijn schreden bijna uitgegleden!
3Lift up thy hands against their pride unto the end; see what things the enemy hath done wickedly in the sanctuary.
3Want ik was jaloers op de bozen, Omdat ik de voorspoed der zondaars zag;
4And they that hate thee have made their boasts, in the midst of thy solemnity. They have set up their ensigns for signs,
4Voor hen toch bestaat er geen lijden, Gezond en vol kracht is hun lijf.
5And they knew not both in the going out and on the highest top. As with axes in a wood of trees,
5Ze hebben geen zorgen als andere mensen, Worden niet als anderen geplaagd;
6They have cut down at once the gates thereof, with axe and hatchet they have brought it down.
6Daarom hangen ze hoogmoed om als een keten, Bedekt hen geweld als een mantel.
7They have set fire to thy sanctuary: they have defiled the dwelling place of thy name on the earth.
7De misdaad puilt uit hun vet, Hun hart loopt over van slechte gedachten;
8They said in their heart, the whole kindred of them together: Let us abolish all the festival days of God from the land.
8Ze honen en lasteren, En dreigen op hoge toon met geweld.
9Our signs we have not seen, there is now no prophet: and he will know us no more.
9Ze zetten een mond op tegen de hemel, En hun tong gaat zich tegen de aarde te buiten.
10How long, O God, shall the enemy reproach: is the adversary to provoke thy name for ever?
10Daarom lopen de dwazen achter hen aan, En slurpen begerig hun woorden op.
11Why dost thou turn away thy hand: and thy right hand out of the midst of thy bosom for ever?
11Ze zeggen: “Hoe zou God er iets van weten, De Allerhoogste er kennis van hebben?”
12But God is our king before ages: he hath wrought salvation in the midst of the earth.
12Zie, zo gaat het de zondaars: Ze zijn altijd gelukkig, en hopen zich rijkdommen op!
13Thou by thy strength didst make the sea firm: thou didst crush the heads of the dragons in the waters.
13Heb ik dan mijn hart vergeefs in reinheid bewaard, En mijn handen in onschuld gewassen:
14Thou hast broken the heads of the dragon: thou hast given him to be meat for the people of the Ethiopians.
14De ganse dag word ik geplaagd, Iedere morgen opnieuw geslagen!
15Thou hast broken up the fountains and the torrents: thou hast dried up the Ethan rivers.
15Dacht ik: Zo wil ik spreken! Dan brak ik de trouw van het geslacht uwer kinderen;
16Thine is the day, and thine is the night: thou hast made the morning light and the sun.
16Maar als ik ging peinzen, om het te vatten, Dan bleef het een raadsel in mijn oog.
17Thou hast made all the borders of the earth: the summer and the spring were formed by thee.
17Totdat ik in Gods raadsbesluiten drong, En op hun einde ging letten:
18Remember this, the enemy hath reproached the Lord: and a foolish people hath provoked thy name.
18Ja, Gij hebt ze op een glibberige bodem gezet, Ze gestort in hun eigen verderf!
19Deliver not up to beasts the souls that confess to thee: and forget not to the end the souls of thy poor.
19Hoe zijn ze in een oogwenk vernietigd, Verdwenen, in verschrikkelijke rampen vergaan:
20Have regard to thy covenant: for they that are the obscure of the earth have been filled with dwellings of iniquity.
20Heer, als een droom, die bij het ontwaken vervliegt, Wiens beeld we bij het opstaan verachten!
21Let not the humble be turned away with confusion: the poor and needy shall praise thy name.
21Als dus mijn hart nog verbitterd zou zijn, En mijn nieren bleven geprikkeld,
22Arise, O God, judge thy own cause: remember thy reproaches with which the foolish man hath reproached thee all the day.
22Dan was ik een dwaas en een zot, Een stuk vee in uw oog.
23Forget not the voices of thy enemies: the pride of them that hate thee ascendeth continually.
23Want ik blijf altijd bij U, Gij houdt mij bij de rechterhand;
no verse 24 in this text
24Gij leidt mij naar uw raadsbesluit, En herstelt mij in ere!
no verse 25 in this text
25Wat heb ik toch in de hemel; Ook op aarde verlang ik niets buiten U!
no verse 26 in this text
26Al bezwijken mijn vlees en mijn hart, God is voor eeuwig de Rots van mijn hart en mijn erfdeel.
no verse 27 in this text
27Maar die U verlaten, gaan zeker te gronde, Gij vernietigt wie van U afvalt;
no verse 28 in this text
28Doch mij is het goed, in Gods nabijheid te blijven, En mijn vertrouwen te stellen op Jahweh, mijn Heer!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.