Psaumes
Chapter 73
Louis Segond 1910
vs Petrus Canisius Bi…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Psaumes 73

Louis Segond 1910
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Psaume d’Asaph. Oui, Dieu est bon pour Israël, Pour ceux qui ont le cœur pur.
1Psalm van Asaf. Waarachtig; God is goed voor den rechtvaardige, Jahweh voor de reinen van hart!
2Toutefois, mon pied allait fléchir, Mes pas étaient sur le point de glisser;
2Toch waren haast mijn voeten gestruikeld, Mijn schreden bijna uitgegleden!
3Car je portais envie aux insensés, En voyant le bonheur des méchants.
3Want ik was jaloers op de bozen, Omdat ik de voorspoed der zondaars zag;
4Rien ne les tourmente jusqu’à leur mort, Et leur corps est chargé d’embonpoint;
4Voor hen toch bestaat er geen lijden, Gezond en vol kracht is hun lijf.
5Ils n’ont aucune part aux souffrances humaines, Ils ne sont point frappés comme le reste des hommes.
5Ze hebben geen zorgen als andere mensen, Worden niet als anderen geplaagd;
6Aussi l’orgueil leur sert de collier, La violence est le vêtement qui les enveloppe;
6Daarom hangen ze hoogmoed om als een keten, Bedekt hen geweld als een mantel.
7L’iniquité sort de leurs entrailles, Les pensées de leur cœur se font jour.
7De misdaad puilt uit hun vet, Hun hart loopt over van slechte gedachten;
8Ils raillent, et parlent méchamment d’opprimer; Ils profèrent des discours hautains,
8Ze honen en lasteren, En dreigen op hoge toon met geweld.
9Ils élèvent leur bouche jusqu’aux cieux, Et leur langue se promène sur la terre.
9Ze zetten een mond op tegen de hemel, En hun tong gaat zich tegen de aarde te buiten.
10Voilà pourquoi son peuple se tourne de leur côté, Il avale l’eau abondamment,
10Daarom lopen de dwazen achter hen aan, En slurpen begerig hun woorden op.
11Et il dit: Comment Dieu saurait-il, Comment le Très-Haut connaîtrait-il?
11Ze zeggen: “Hoe zou God er iets van weten, De Allerhoogste er kennis van hebben?”
12Ainsi sont les méchants: Toujours heureux, ils accroissent leurs richesses.
12Zie, zo gaat het de zondaars: Ze zijn altijd gelukkig, en hopen zich rijkdommen op!
13C’est donc en vain que j’ai purifié mon cœur, Et que j’ai lavé mes mains dans l’innocence:
13Heb ik dan mijn hart vergeefs in reinheid bewaard, En mijn handen in onschuld gewassen:
14Chaque jour je suis frappé, Tous les matins mon châtiment est là.
14De ganse dag word ik geplaagd, Iedere morgen opnieuw geslagen!
15Si je disais: Je veux parler comme eux, Voici, je trahirais la race de tes enfants.
15Dacht ik: Zo wil ik spreken! Dan brak ik de trouw van het geslacht uwer kinderen;
16Quand j’ai réfléchi là-dessus pour m’éclairer, La difficulté fut grande à mes yeux,
16Maar als ik ging peinzen, om het te vatten, Dan bleef het een raadsel in mijn oog.
17Jusqu’à ce que j’eusse pénétré dans les sanctuaires de Dieu, Et que j’eusse pris garde au sort final des méchants.
17Totdat ik in Gods raadsbesluiten drong, En op hun einde ging letten:
18Oui, tu les places sur des voies glissantes, Tu les fais tomber et les mets en ruines.
18Ja, Gij hebt ze op een glibberige bodem gezet, Ze gestort in hun eigen verderf!
19Eh quoi! En un instant les voilà détruits! Ils sont enlevés, anéantis par une fin soudaine!
19Hoe zijn ze in een oogwenk vernietigd, Verdwenen, in verschrikkelijke rampen vergaan:
20Comme un songe au réveil, Seigneur, à ton réveil, tu repousses leur image.
20Heer, als een droom, die bij het ontwaken vervliegt, Wiens beeld we bij het opstaan verachten!
21Lorsque mon cœur s’aigrissait, Et que je me sentais percé dans les entrailles,
21Als dus mijn hart nog verbitterd zou zijn, En mijn nieren bleven geprikkeld,
22J’étais stupide et sans intelligence, J’étais à ton égard comme les bêtes.
22Dan was ik een dwaas en een zot, Een stuk vee in uw oog.
23Cependant je suis toujours avec toi, Tu m’as saisi la main droite;
23Want ik blijf altijd bij U, Gij houdt mij bij de rechterhand;
24Tu me conduiras par ton conseil, Puis tu me recevras dans la gloire.
24Gij leidt mij naar uw raadsbesluit, En herstelt mij in ere!
25Quel autre ai-je au ciel que toi! Et sur la terre je ne prends plaisir qu’en toi.
25Wat heb ik toch in de hemel; Ook op aarde verlang ik niets buiten U!
26Ma chair et mon cœur peuvent se consumer: Dieu sera toujours le rocher de mon cœur et mon partage.
26Al bezwijken mijn vlees en mijn hart, God is voor eeuwig de Rots van mijn hart en mijn erfdeel.
27Car voici, ceux qui s’éloignent de toi périssent; Tu anéantis tous ceux qui te sont infidèles.
27Maar die U verlaten, gaan zeker te gronde, Gij vernietigt wie van U afvalt;
28Pour moi, m’approcher de Dieu, c’est mon bien: Je place mon refuge dans le Seigneur, l’Éternel, Afin de raconter toutes tes œuvres.
28Doch mij is het goed, in Gods nabijheid te blijven, En mijn vertrouwen te stellen op Jahweh, mijn Heer!

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.