Pjalm 73
Kadede Kap (Pohnpeian New Testament and Psalms)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1MELEL, Kot kompoke pan men Ijrael, irail me makelekel nan monion arail.
1Psalm van Asaf. Waarachtig; God is goed voor den rechtvaardige, Jahweh voor de reinen van hart!
2A n ai, ekij ta, a na i kat pan lodi, o I koren io n krijedi ni ai kakakawei.
2Toch waren haast mijn voeten gestruikeld, Mijn schreden bijna uitgegleden!
3Pwe I juedeki me aklapalap akan, ni ai kila n er en me japu n akn ar pwaidar.
3Want ik was jaloers op de bozen, Omdat ik de voorspoed der zondaars zag;
4Pwe jota apwal kot lel o n irail ni ar pan mela, re kin kelail o war arail wilar melel.
4Voor hen toch bestaat er geen lijden, Gezond en vol kracht is hun lijf.
5Jota ar apwal kot dueta aramaj tei kan, o re jota pan kalokolok dueta aramaj tei kan.
5Ze hebben geen zorgen als andere mensen, Worden niet als anderen geplaagd;
6Ari aklapalap, iei kapwat en tapin wor arail, o arail likau, iei arail tiak weit.
6Daarom hangen ze hoogmoed om als een keten, Bedekt hen geweld als een mantel.
7Por en maj arail tikitik o jued kilar ar wilar, o re kin wiada, me re ino n io n .
7De misdaad puilt uit hun vet, Hun hart loopt over van slechte gedachten;
8Re kin mamaleki meakaroj, o re kin lokelokaia me jued, o re kin lalaue o lokaia ni ar aklapalap.
8Ze honen en lasteren, En dreigen op hoge toon met geweld.
9Dene arail lokaia tapi ja n nanla n , o me irail indinda, dene I eta me pu n ni jappa.
9Ze zetten een mond op tegen de hemel, En hun tong gaat zich tegen de aarde te buiten.
10I me aramaj akan lokididi o n irail; o pil totoia re kin nimala.
10Daarom lopen de dwazen achter hen aan, En slurpen begerig hun woorden op.
11Re kin inda: Iaduen, Kot pan kotin injenoki irail? O menda ren me aklapalap irail?
11Ze zeggen: “Hoe zou God er iets van weten, De Allerhoogste er kennis van hebben?”
12Kila n , iduen me doo ja n Kot akan; irail meid pai nin jappa, o re pan kapwapwala.
12Zie, zo gaat het de zondaars: Ze zijn altijd gelukkig, en hopen zich rijkdommen op!
13Iaduen, likamata jota katopa ai kamakelekeladar mo n io n i o kaminela pa i kat ni me pu n ?
13Heb ik dan mijn hart vergeefs in reinheid bewaard, En mijn handen in onschuld gewassen:
14Pwe ran karoj i pan kalokolok, o ni manjan karoj ai kamekam mia.
14De ganse dag word ik geplaagd, Iedere morgen opnieuw geslagen!
15Koren io n i pil pan indinda dueta irail, a jo, pwe i de pan juedeki japwilim omui jeri kan karoj ja n maj kokodo lel met.
15Dacht ik: Zo wil ik spreken! Dan brak ik de trouw van het geslacht uwer kinderen;
16I ap madamadaua duen mepukat, pwen dedeki, a i jota kak o n .
16Maar als ik ging peinzen, om het te vatten, Dan bleef het een raadsel in mijn oog.
17N ai lao pedelo n o n mon mol en Kot jaraui o kila n er imwin mo doo ja n Kot akan.
17Totdat ik in Gods raadsbesluiten drong, En op hun einde ging letten:
18Melel kom kotin pwili kin irail edi waja likakerij; kom kotin kapup irail edi o n nani pwel.
18Ja, Gij hebt ze op een glibberige bodem gezet, Ze gestort in hun eigen verderf!
19Iaduen arail mada n joredier. Irail lokidokila, o imwila ’rail meid kamajapwek.
19Hoe zijn ze in een oogwenk vernietigd, Verdwenen, in verschrikkelijke rampen vergaan:
20Mai n Ieowa, kom kin kotin kawela mom arail nan kanim o dueta auramen.
20Heer, als een droom, die bij het ontwaken vervliegt, Wiens beeld we bij het opstaan verachten!
21Ni ai madak nan mo n io n i, o waiwairok nan ai mudilik kan,
21Als dus mijn hart nog verbitterd zou zijn, En mijn nieren bleven geprikkeld,
22I ap diaradar, me n ai ol pweipwei men, me jota aja meakot; dueta man amen mo omui.
22Dan was ik een dwaas en een zot, Een stuk vee in uw oog.
23Ari jo, i pan mimieta re omui kokolata, pwe komui kotin kolekol eta pa i pali maun.
23Want ik blijf altijd bij U, Gij houdt mij bij de rechterhand;
24Komui kin kalua ia duen kupur omui, o kom pan kotin kajamo ia nan li n an omui.
24Gij leidt mij naar uw raadsbesluit, En herstelt mij in ere!
25Ma komui ta ai Kot, i jota pan anane meakot nanla n de jappa.
25Wat heb ik toch in de hemel; Ook op aarde verlang ik niets buiten U!
26Ma pali war ai o n en i pan dupokala, pil menda, pwe komui Mai n Kot kamait pa i o pwaij ai kokolata.
26Al bezwijken mijn vlees en mijn hart, God is voor eeuwig de Rots van mijn hart en mijn erfdeel.
27Pwe kom kotin ma n i irail, me muei ja n komui pan lokidokila; Kom pan kotin kajapokela karoj, me wuki wei ja n komui.
27Maar die U verlaten, gaan zeker te gronde, Gij vernietigt wie van U afvalt;
28A iet ai peren, i en te n ete n o n Kot, o i en kaporoporeki Kot leowa, pwen kalok jili omui wia wia kan karoj.
28Doch mij is het goed, in Gods nabijheid te blijven, En mijn vertrouwen te stellen op Jahweh, mijn Heer!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.