Pjalm 141
Kadede Kap (Pohnpeian New Testament and Psalms)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1MAI N leowa, i kin likwir wo n komui, kom kotin mada n do n ia; kom kotin ereki n il ai, ni ai pan likwir wo n komui.
1Een psalm van David. Ik roep tot U, Jahweh; ach, snel mij te hulp, Hoor naar mijn klagen, wanneer ik U smeek;
2Kom kotin kajampwaleki ai kapakap dueta mairo n ijij; o pokadan pa i kat dueta mairo n eu ni jautik.
2Laat mijn gebed voor U als een reukoffer gelden, Mijn opgeheven handen als een avondoffer zijn.
3Mai n Ieowa, kom kotin jinjile au ai, o pera kil en au.
3Jahweh, zet een wacht voor mijn mond, Een post voor de deur van mijn lippen;
4O der kotin kaino n o n me jued kot mo n io n i, pwe i ender ia n me doo ja n Kol, akan wiada me jued, o i ender ia n ir ka n ka n , me re kin iauki.
4Laat mijn hart zich naar het kwade niet neigen, Om slechte dingen te doen. Met zondaars zoek ik geen omgang, En van hun lekkernijen wil ik niet eten;
5Me pu n amen en kame ia ni a kadek, o kapu n ia, pwe iei me pan mau o n ia dueta le o n mon ai, mepukat i jota pan ka n , o i kin kapakap anjau karoj, pwe ren der wiai o n ia me jued.
5Maar de rechtvaardige, zelfs als hij slaat, is een zegen, En als hij mij tuchtigt, nog balsem op het hoofd. Mijn hoofd zal niet schudden, wanneer ze vermanen, En als ze kastijden, stijgt mijn gebed nog omhoog;
6Kalua parail en pijikendi ja n pon paip; irail ap pan duki o n ai padak o aja, me ir me mau.
6En al word ik door mijn rechters gestenigd, Zij horen van mij enkel vriendelijke woorden.
7Duen amen pan wera paja n jap, iduen ti ’t akan, melokidokila ni kailan wajan mela.
7Als barsten en scheuren in de akker Liggen mijn beenderen verstrooid aan de rand van het graf:
8Ari jo, maj ai kin ariri komui, Mai n ai Kot, i liki komui, kom der kotin kajapokela maur i.
8Maar op U, Jahweh mijn Heer, blijven mijn ogen gericht, Tot U neem ik mijn toevlucht: giet mijn leven niet weg!
9Pera wei ja n ia injar, me re kaonop o n ia, o jo n en men kol ia di ren me morjued akan.
9Behoed mij voor het net, dat men mij heeft gespannen, En voor de strikken der zondaars;
10Me doo ja n Kot akan en pein lodi o n arail injar, a n ai en dauli.
10Laat de bozen in hun eigen kuilen verzinken, Maar ìk er alleen aan ontsnappen!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.