Pjalm 77
Kadede Kap (Pohnpeian New Testament and Psalms)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1I KIN likwirki n il ai o n Kot, o n Kot, me i pan likwir o n , o i me kotin ma n i ia.
1Voor muziekbegeleiding; voor Jedoetoen. Een psalm van Asaf. Luide roep ik tot Jahweh; Luide tot God, opdat Hij mij hore!
2Ni ai anjau apwal, i kin rapaki leowa; ni po n pa i kin u wei o jota kin dukedi, pwe wen I jota kak injenemaula.
2Overdag zoek ik in mijn benauwdheid den Heer, ‘s Nachts strekken mijn handen zich uit, onvermoeid.
3Ni ai tamanda Kot, i kin ajenokida, ni ai madamadaua, n en i kin luetala.
3Mijn ziel weigert troost: denk ik aan God, ik moet kreunen; Peins ik na, mijn geest is verslagen.
4Kom kin kotin kolekol por en maj ai, pwe ira en papat; n ai inen en luet, jolar itar o n lokaia.
4Ik kan mijn ogen niet sluiten, En van onrust niet spreken.
5I kin lamelame duen ran en maj akan, duen par akan me jamalar.
5Ik denk aan de oude dagen terug, En herinner me weer de vroegere jaren;
6Ni po n i kin lamelame duen ai kaja n arp, o mo n io n i kin madamadaua; n en i kin raparapaki.
6Ik lig er ‘s nachts over te peinzen, Te klagen, en in mijn gedachten te tobben.
7Kalelapok, leowa pan kotin o n io n kokolata, o a jota pan kotin maki o n ?
7Zou de Heer dan voor altijd verstoten, En nooit genadig meer zijn;
8A kala n an rojelar melel, o a inau imwijokalar kokolata?
8Zou zijn liefde voorgoed zijn verdwenen, Zijn belofte verbroken, die Hij deed van geslacht tot geslacht;
9Kot kotin malielar a mak o n kit, o a karirikilar o n io n a kala n an?
9Zou God zijn vergeten, Zich te ontfermen, Of in zijn toorn zijn hart hebben gesloten?
10Ari jo, i indadar: Mepukat me mau o n ia; pali maun en lim en me Lapalap pan kak dorela meakaroj.
10Maar ik sprak: Neen, dìt werp ik ver van mij af, Dat de hand van den Allerhoogste veranderd zou zijn!
11I me i kin taman kida wiawian leowa; melel i kin tamanda omui manaman akan ja n maj o,
11Ik dacht dus aan uw daden, o Jahweh, Dacht terug aan uw vroegere wonderen;
12O madamadaua duen omui wiawia kan karoj, o kilekila n duen omui dodok.
12Peinsde over al uw werken, Overwoog, wat door U is verricht.
13Mai n Kot, al omui me pu n . Ia waja amen Kot manaman mia dueta Kaun o?
13Ja, uw weg was heilig, o God; Welke God was ontzaglijk als Jahweh!
14Komui ta Kot me kin wia manaman akan. Komui kotin kajanjaledar omui manaman nan pu n en wei kan.
14Gij waart de God, die wonderen wrochtte, En uw macht aan de heidenen toonde!
15Komui kotin dore kila japwilim omui kan omui manaman, iei jeri en Iakop o Iojep akan.
15Gij hebt door uw arm uw volk verlost, De zonen van Jakob en Josef!
16Pil akan ariri komui, Mai n Kot, pil akan ariri komui, rap majapwekadar, o waja lol rererdar.
16De wateren zagen U, o God, De wateren zagen U en beefden, Zelfs de zeeën begonnen te rillen;
17Tapok kalaimun akan kamoredier pil, tapok kan wiadar nanjapwe, o liol piripir jili.
17De wolken goten stromen neer, Het zwerk daverde en dreunde, Langs alle kant vlogen uw schichten rond.
18Nanjapwe wiauier nanla n ; japwilim omui liol akan kamaraini jappa; jappa mokieda o rerer.
18Uw donder kraakte en rolde, Uw bliksems verlichtten de wereld, De aarde rilde en beefde!
19Al omui mi nan madau, al omui tatik nan pil kalaimun akan, o jota me kaan aluwilu omui.
19Uw weg liep midden door de zee, Uw pad door onstuimige wateren; Toch bleven uw sporen onzichtbaar!
20Kom kotin kalua japwilim omui kan dueta pwin eu ren Mojej o Aron.
20Zo hebt Gij uw volk als schapen geleid, Door de hand van Moses en Aäron!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.