Psalms 77
King James Version with ApocryphaTranslation
King James Version with Apocrypha
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1I cried unto God with my voice, even unto God with my voice; and he gave ear unto me.
1Voor muziekbegeleiding; voor Jedoetoen. Een psalm van Asaf. Luide roep ik tot Jahweh; Luide tot God, opdat Hij mij hore!
2In the day of my trouble I sought the Lord: my sore ran in the night, and ceased not: my soul refused to be comforted.
2Overdag zoek ik in mijn benauwdheid den Heer, ‘s Nachts strekken mijn handen zich uit, onvermoeid.
3I remembered God, and was troubled: I complained, and my spirit was overwhelmed. Selah.
3Mijn ziel weigert troost: denk ik aan God, ik moet kreunen; Peins ik na, mijn geest is verslagen.
4Thou holdest mine eyes waking: I am so troubled that I cannot speak.
4Ik kan mijn ogen niet sluiten, En van onrust niet spreken.
5I have considered the days of old, the years of ancient times.
5Ik denk aan de oude dagen terug, En herinner me weer de vroegere jaren;
6I call to remembrance my song in the night: I commune with mine own heart: and my spirit made diligent search.
6Ik lig er ‘s nachts over te peinzen, Te klagen, en in mijn gedachten te tobben.
7Will the Lord cast off for ever? and will he be favourable no more?
7Zou de Heer dan voor altijd verstoten, En nooit genadig meer zijn;
8Is his mercy clean gone for ever? doth his promise fail for evermore?
8Zou zijn liefde voorgoed zijn verdwenen, Zijn belofte verbroken, die Hij deed van geslacht tot geslacht;
9Hath God forgotten to be gracious? hath he in anger shut up his tender mercies? Selah.
9Zou God zijn vergeten, Zich te ontfermen, Of in zijn toorn zijn hart hebben gesloten?
10And I said, This is my infirmity: but I will remember the years of the right hand of the most High.
10Maar ik sprak: Neen, dìt werp ik ver van mij af, Dat de hand van den Allerhoogste veranderd zou zijn!
11I will remember the works of the LORD : surely I will remember thy wonders of old.
11Ik dacht dus aan uw daden, o Jahweh, Dacht terug aan uw vroegere wonderen;
12I will meditate also of all thy work, and talk of thy doings.
12Peinsde over al uw werken, Overwoog, wat door U is verricht.
13Thy way, O God, is in the sanctuary: who is so great a God as our God?
13Ja, uw weg was heilig, o God; Welke God was ontzaglijk als Jahweh!
14Thou art the God that doest wonders: thou hast declared thy strength among the people.
14Gij waart de God, die wonderen wrochtte, En uw macht aan de heidenen toonde!
15Thou hast with thine arm redeemed thy people, the sons of Jacob and Joseph. Selah.
15Gij hebt door uw arm uw volk verlost, De zonen van Jakob en Josef!
16The waters saw thee, O God, the waters saw thee; they were afraid: the depths also were troubled.
16De wateren zagen U, o God, De wateren zagen U en beefden, Zelfs de zeeën begonnen te rillen;
17The clouds poured out water: the skies sent out a sound: thine arrows also went abroad.
17De wolken goten stromen neer, Het zwerk daverde en dreunde, Langs alle kant vlogen uw schichten rond.
18The voice of thy thunder was in the heaven: the lightnings lightened the world: the earth trembled and shook.
18Uw donder kraakte en rolde, Uw bliksems verlichtten de wereld, De aarde rilde en beefde!
19Thy way is in the sea, and thy path in the great waters, and thy footsteps are not known.
19Uw weg liep midden door de zee, Uw pad door onstuimige wateren; Toch bleven uw sporen onzichtbaar!
20Thou leddest thy people like a flock by the hand of Moses and Aaron.
20Zo hebt Gij uw volk als schapen geleid, Door de hand van Moses en Aäron!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.