Psalms 74
King James Version with ApocryphaTranslation
King James Version with Apocrypha
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1O God, why hast thou cast us off for ever? why doth thine anger smoke against the sheep of thy pasture?
1Een leerdicht van Asaf. O God, waarom zoudt Gij ons voor altijd verstoten, Zou uw toorn blijven woeden tegen de kudde uwer weide?
2Remember thy congregation, which thou hast purchased of old; the rod of thine inheritance, which thou hast redeemed; this mount Zion, wherein thou hast dwelt.
2Gedenk toch uw volk, dat Gij U eens hebt verworven, De stam, die Gij hebt verlost als uw erfdeel, De Sionsberg, Die Gij U tot woonplaats verkoost!
3Lift up thy feet unto the perpetual desolations; even all that the enemy hath done wickedly in the sanctuary.
3Ach, richt toch uw schreden naar de onherstelbare puinen; Heel het heiligdom is door den vijand vernield.
4Thine enemies roar in the midst of thy congregations; they set up their ensigns for signs.
4Uw haters joelden in uw heilige tent, En hebben er hun banieren geplant.
5A man was famous according as he had lifted up axes upon the thick trees.
5Ze hakten de friezen boven de ingangen stuk, Zoals een bijl in het kreupelhout woedt.
6But now they break down the carved work thereof at once with axes and hammers.
6Ze hebben het drijfwerk in stukken geslagen, Met bijl en houweel het vernield;
7They have cast fire into thy sanctuary, they have defiled by casting down the dwelling place of thy name to the ground.
7Uw heiligdom in brand gestoken, De woonplaats van uw Naam tot de grond toe ontwijd.
8They said in their hearts, Let us destroy them together: they have burned up all the synagogues of God in the land.
8Ze zeiden: “Wij zullen alles verwoesten, Alle godshuizen verbranden door ‘t hele land!”
9We see not our signs: there is no more any prophet: neither is there among us any that knoweth how long.
9Wij zien geen voortekens meer, en er is geen profeet, Niemand onder ons, die kan zeggen: Hoelang nog!
10O God, how long shall the adversary reproach? shall the enemy blaspheme thy name for ever?
10Ja, hoelang nog, o God, zal de vijand U honen, De vijand maar altijd uw Naam blijven lasteren?
11Why withdrawest thou thy hand, even thy right hand? pluck it out of thy bosom.
11Waarom trekt Gij uw hand van ons terug, En houdt Gij uw rechter in uw boezem verborgen?
12For God is my King of old, working salvation in the midst of the earth.
12Gij zijt toch van ouds onze Koning, o God, Die op aarde altijd de zege bevocht:
13Thou didst divide the sea by thy strength: thou brakest the heads of the dragons in the waters.
13Gij hebt de zee opgezweept door uw kracht, Op het water de schedels der draken verpletterd;
14Thou brakest the heads of leviathan in pieces, and gavest him to be meat to the people inhabiting the wilderness.
14Gij hebt Liwjatan zijn koppen verbrijzeld, En hem een prooi der jakhalzen gemaakt.
15Thou didst cleave the fountain and the flood: thou driedst up mighty rivers.
15Gij liet bronnen en beken ontspringen, Maar eeuwige stromen verdrogen.
16The day is thine, the night also is thine: thou hast prepared the light and the sun.
16Door U kwam de dag, door U kwam de nacht, Gij hebt de maan en de zon haar plaatsen bereid.
17Thou hast set all the borders of the earth: thou hast made summer and winter.
17Gij hebt al de grenzen der aarde gesteld, Zomer en winter, Gij hebt ze gemaakt!
18Remember this, that the enemy hath reproached, O LORD , and that the foolish people have blasphemed thy name.
18Denk aan dit alles, o Jahweh, als de vijand blijft honen, Een waanzinnig volk uw Naam blijft lasteren!
19O deliver not the soul of thy turtledove unto the multitude of the wicked: forget not the congregation of thy poor for ever.
19Geef, die U loven, niet prijs aan de beesten, En vergeet uw ongelukkigen niet voor altoos.
20Have respect unto the covenant: for the dark places of the earth are full of the habitations of cruelty.
20Zie neer op uw verbond, en houd het gestand: Het rampzalige Land is een oord van verdrukking!
21O let not the oppressed return ashamed: let the poor and needy praise thy name.
21Laat de vertrapte niet onverhoord gaan, Maar de verdrukte en arme uw Naam verheerlijken.
22Arise, O God, plead thine own cause: remember how the foolish man reproacheth thee daily.
22Sta op, o God, en verdedig uw zaak, Gedenk, hoe die dwazen U steeds blijven honen;
23Forget not the voice of thine enemies: the tumult of those that rise up against thee increaseth continually.
23Vergeet het geschreeuw van uw vijanden niet, Het geloei van uw haters, dat altijd maar raast!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.