Psalms 74
King James Version with ApocryphaTranslation
King James Version with Apocrypha
Freedom Bible (Thai)
1O God, why hast thou cast us off for ever? why doth thine anger smoke against the sheep of thy pasture?
1พระเจ้า ทำไมพระองค์จึงทอดทิ้งพวกเราตลอดไป ทำไมความโกรธของพระองค์ยังคุกรุ่นต่อฝูงแกะในทุ่งหญ้าของพระองค์
2Remember thy congregation, which thou hast purchased of old; the rod of thine inheritance, which thou hast redeemed; this mount Zion, wherein thou hast dwelt.
2โปรดระลึกถึงชุมนุมชนของพระองค์ที่พระองค์ซื้อไว้แต่โบราณ ซึ่งพระองค์ไถ่ไว้เป็นเผ่ามรดกของพระองค์ คือภูเขาศิโยน ที่พระองค์เคยอยู่
3Lift up thy feet unto the perpetual desolations; even all that the enemy hath done wickedly in the sanctuary.
3โปรดก้าวไปยังซากปรักหักพังที่ไม่มีวันฟื้น ไปดูความชั่วร้ายทั้งสิ้นที่ศัตรูทำไว้ในสถานบริสุทธิ์
4Thine enemies roar in the midst of thy congregations; they set up their ensigns for signs.
4ศัตรูของพระองค์คำรามอยู่กลางที่ประชุมของพระองค์ พวกเขาปักธงของตนเป็นเครื่องหมาย
5A man was famous according as he had lifted up axes upon the thick trees.
5พวกเขาเหมือนคนเงื้อขวาน ฟันฝ่าพงไม้หนาทึบ
6But now they break down the carved work thereof at once with axes and hammers.
6บัดนี้พวกเขาใช้ขวานและค้อนทุบงานแกะสลักทั้งหมดจนแหลก
7They have cast fire into thy sanctuary, they have defiled by casting down the dwelling place of thy name to the ground.
7พวกเขาเผาสถานบริสุทธิ์ของพระองค์จนราบกับพื้น ทำให้ที่พำนักแห่งพระนามของพระองค์แปดเปื้อน
8They said in their hearts, Let us destroy them together: they have burned up all the synagogues of God in the land.
8พวกเขาคิดในใจว่า “เราจะบดขยี้พวกเขาให้หมดสิ้น” แล้วเผาสถานที่ทุกแห่งในแผ่นดินที่มีการนมัสการพระเจ้า
9We see not our signs: there is no more any prophet: neither is there among us any that knoweth how long.
9เราไม่เห็นหมายสำคัญอัศจรรย์อีกแล้ว ไม่มีผู้เผยพระวจนะเหลืออยู่ และไม่มีใครในหมู่เรารู้ว่าจะเป็นเช่นนี้อีกนานเท่าไร
10O God, how long shall the adversary reproach? shall the enemy blaspheme thy name for ever?
10พระเจ้า ศัตรูจะเยาะเย้ยอีกนานเท่าไร จะปล่อยให้ศัตรูหมิ่นพระนามของพระองค์ตลอดไปหรือ
11Why withdrawest thou thy hand, even thy right hand? pluck it out of thy bosom.
11ทำไมพระองค์จึงรั้งมือไว้ แม้แต่มือขวาของพระองค์ โปรดดึงมือออกจากอก และเผาผลาญพวกเขาเสีย
12For God is my King of old, working salvation in the midst of the earth.
12ถึงกระนั้น พระเจ้าเป็นกษัตริย์ของฉันมาแต่โบราณ นำความรอดมาทั่วแผ่นดิน
13Thou didst divide the sea by thy strength: thou brakest the heads of the dragons in the waters.
13พระองค์แยกทะเลด้วยกำลังของพระองค์ หักหัวสัตว์ทะเลทั้งหลายในน้ำ
14Thou brakest the heads of leviathan in pieces, and gavest him to be meat to the people inhabiting the wilderness.
14พระองค์บดหัวเลวีอาธานจนแหลก และให้มันเป็นอาหารแก่ผู้คนและสัตว์ในถิ่นกันดาร
15Thou didst cleave the fountain and the flood: thou driedst up mighty rivers.
15พระองค์เปิดทางให้น้ำพุและลำธารไหลออกมา และทำให้แม่น้ำใหญ่เหือดแห้ง
16The day is thine, the night also is thine: thou hast prepared the light and the sun.
16กลางวันเป็นของพระองค์ กลางคืนก็เป็นของพระองค์ พระองค์สร้างแสงสว่างและดวงอาทิตย์
17Thou hast set all the borders of the earth: thou hast made summer and winter.
17พระองค์กำหนดขอบเขตทั้งสิ้นของแผ่นดิน พระองค์สร้างฤดูร้อนและฤดูหนาว
18Remember this, that the enemy hath reproached, O LORD , and that the foolish people have blasphemed thy name.
18พระยาห์เวห์ โปรดระลึกว่าศัตรูเยาะเย้ยพระองค์ คนโง่เขลาดูหมิ่นพระนามของพระองค์
19O deliver not the soul of thy turtledove unto the multitude of the wicked: forget not the congregation of thy poor for ever.
19อย่ามอบชีวิตของนกพิราบของพระองค์ให้สัตว์ป่า อย่าลืมชีวิตของคนยากจนของพระองค์ตลอดไป
20Have respect unto the covenant: for the dark places of the earth are full of the habitations of cruelty.
20โปรดรักษาพันธสัญญาของพระองค์ เพราะที่ซ่อนแห่งความรุนแรงเต็มอยู่ในมุมมืดของแผ่นดิน
21O let not the oppressed return ashamed: let the poor and needy praise thy name.
21อย่าให้คนถูกกดขี่ต้องกลับไปด้วยความอับอาย ขอให้คนยากจนและคนขัดสนสรรเสริญพระนามของพระองค์
22Arise, O God, plead thine own cause: remember how the foolish man reproacheth thee daily.
22พระเจ้า โปรดลุกขึ้นสู้คดีของพระองค์เอง โปรดระลึกว่าคนโง่เยาะเย้ยพระองค์ตลอดวัน
23Forget not the voice of thine enemies: the tumult of those that rise up against thee increaseth continually.
23อย่าลืมเสียงของศัตรูพระองค์ เสียงอื้ออึงของคนที่ลุกขึ้นต่อสู้พระองค์ดังขึ้นไม่หยุด
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.