Psalms 35
King James Version with ApocryphaTranslation
King James Version with Apocrypha
Freedom Bible (Thai)
1Plead my cause , O LORD , with them that strive with me: fight against them that fight against me.
1พระยาห์เวห์ โปรดสู้คดีกับคนที่สู้คดีกับฉัน ต่อสู้กับคนที่ต่อสู้กับฉัน
2Take hold of shield and buckler, and stand up for mine help.
2จับโล่และโล่กำบังขึ้น ลุกขึ้นมาช่วยฉัน
3Draw out also the spear, and stop the way against them that persecute me: say unto my soul, I am thy salvation.
3ชูหอกขึ้น ขวางทางคนที่ไล่ล่าฉัน บอกฉันว่า “เราคือความรอดของเจ้า”
4Let them be confounded and put to shame that seek after my soul: let them be turned back and brought to confusion that devise my hurt.
4ขอให้คนที่ตามล่าชีวิตฉันอับอายและเสียเกียรติ ให้คนที่วางแผนทำลายฉันถอยกลับอย่างสับสน
5Let them be as chaff before the wind: and let the angel of the LORD chase them .
5ให้พวกเขาเป็นเหมือนแกลบต่อหน้าลม ให้ทูตสวรรค์ของพระยาห์เวห์ไล่พวกเขาไป
6Let their way be dark and slippery: and let the angel of the LORD persecute them.
6ให้ทางของพวกเขามืดและลื่น ให้ทูตสวรรค์ของพระยาห์เวห์ไล่ตามพวกเขา
7For without cause have they hid for me their net in a pit, which without cause they have digged for my soul.
7เพราะพวกเขาแอบซ่อนตาข่ายไว้ในหลุมดักฉันโดยไม่มีเหตุ ขุดหลุมดักชีวิตฉันโดยไม่มีเหตุ
8Let destruction come upon him at unawares; and let his net that he hath hid catch himself: into that very destruction let him fall.
8ขอให้ความพินาศมาถึงเขาโดยไม่ทันรู้ตัว ให้ตาข่ายที่เขาแอบซ่อนไว้จับตัวเขาเอง ให้เขาตกลงไปในความพินาศนั้น
9And my soul shall be joyful in the LORD : it shall rejoice in his salvation.
9ฉันจะยินดีในพระยาห์เวห์ เปรมปรีดิ์ในความรอดจากพระองค์
10All my bones shall say, LORD , who is like unto thee, which deliverest the poor from him that is too strong for him, yea, the poor and the needy from him that spoileth him?
10กระดูกทุกชิ้นของฉันจะพูดว่า “พระยาห์เวห์ ใครจะเหมือนพระองค์? พระองค์ช่วยคนยากจนให้พ้นจากคนที่แข็งแรงกว่าเขา ช่วยคนยากจนและขัดสนให้พ้นจากคนที่ปล้นเขา?”
11False witnesses did rise up; they laid to my charge things that I knew not.
11พยานที่ไม่ชอบธรรมลุกขึ้น พวกเขาซักถามฉันเรื่องที่ฉันไม่รู้
12They rewarded me evil for good to the spoiling of my soul.
12พวกเขาตอบแทนความดีด้วยความชั่ว จนใจฉันเหมือนคนสูญเสียสิ่งรัก
13But as for me, when they were sick, my clothing was sackcloth: I humbled my soul with fasting; and my prayer returned into mine own bosom.
13แต่เมื่อพวกเขาป่วย ฉันสวมผ้ากระสอบ ทำให้ตัวเองทุกข์ด้วยการอดอาหาร คำอธิษฐานของฉันกลับคืนสู่อกของฉันเอง
14I behaved myself as though he had been my friend or brother: I bowed down heavily, as one that mourneth for his mother.
14ฉันปฏิบัติตัวเหมือนเขาเป็นเพื่อนหรือพี่น้อง ก้มตัวไว้ทุกข์ เหมือนคนไว้ทุกข์ให้แม่ของตน
15But in mine adversity they rejoiced, and gathered themselves together: yea , the abjects gathered themselves together against me, and I knew it not; they did tear me , and ceased not:
15แต่เมื่อฉันตกที่นั่งลำบาก พวกเขากลับยินดีและรวมตัวกัน คนที่เข้าทำร้ายรวมตัวกันเล่นงานฉันโดยที่ฉันไม่รู้ตัว พวกเขาฉีกทึ้งฉันไม่หยุด
16With hypocritical mockers in feasts, they gnashed upon me with their teeth.
16เหมือนคนลบหลู่ที่เยาะเย้ยกันในงานเลี้ยง พวกเขาขบเขี้ยวเคี้ยวฟันใส่ฉัน
17Lord, how long wilt thou look on? rescue my soul from their destructions, my darling from the lions.
17องค์เจ้านาย พระองค์จะมองดูอยู่อีกนานเท่าไร? โปรดช่วยชีวิตฉันจากการทำลายของพวกเขา ช่วยชีวิตอันล้ำค่าของฉันจากฝูงสิงโต
18I will give thee thanks in the great congregation: I will praise thee among much people.
18ฉันจะขอบคุณพระองค์ในชุมนุมใหญ่ จะยกย่องพระองค์ท่ามกลางคนมากมาย
19Let not them that are mine enemies wrongfully rejoice over me: neither let them wink with the eye that hate me without a cause.
19อย่าให้ศัตรูที่เล่นงานฉันอย่างไม่เป็นธรรมได้ยินดีเมื่อเห็นฉันล้ม อย่าให้คนที่เกลียดฉันโดยไร้เหตุขยิบตาเยาะเย้ยฉัน
20For they speak not peace: but they devise deceitful matters against them that are quiet in the land.
20เพราะพวกเขาไม่พูดอย่างเป็นมิตร กลับคิดถ้อยคำหลอกลวงเล่นงานคนที่อยู่อย่างสงบในแผ่นดิน
21Yea, they opened their mouth wide against me, and said, Aha, aha, our eye hath seen it .
21พวกเขาอ้าปากกว้างใส่ฉัน พูดว่า “เห็นแล้ว! เห็นแล้ว! เราเห็นกับตา!”
22This thou hast seen, O LORD : keep not silence: O Lord, be not far from me.
22พระยาห์เวห์ พระองค์เห็นแล้ว อย่านิ่งเงียบ องค์เจ้านาย อย่าอยู่ห่างจากฉัน
23Stir up thyself, and awake to my judgment, even unto my cause, my God and my Lord.
23ตื่นขึ้น! ลุกขึ้นมาปกป้องฉัน พระเจ้าของฉัน! องค์เจ้านายของฉัน โปรดสู้คดีแทนฉัน!
24Judge me, O LORD my God, according to thy righteousness; and let them not rejoice over me.
24พระยาห์เวห์ พระเจ้าของฉัน โปรดตัดสินให้ฉันได้รับความเป็นธรรมตามความชอบธรรมของพระองค์ อย่าให้พวกเขาสะใจเมื่อเห็นฉันล้ม
25Let them not say in their hearts, Ah, so would we have it: let them not say, We have swallowed him up.
25อย่าให้พวกเขาคิดในใจว่า “ดี! ได้อย่างที่เราอยากได้!” อย่าให้พวกเขาพูดว่า “เรากลืนเขาลงไปแล้ว!”
26Let them be ashamed and brought to confusion together that rejoice at mine hurt: let them be clothed with shame and dishonour that magnify themselves against me.
26ขอให้คนที่ยินดีกับหายนะของฉันอับอายและสับสนพร้อมกัน ให้คนที่ยกตัวข่มฉันถูกห่มด้วยความอับอายและเสียเกียรติ
27Let them shout for joy, and be glad, that favour my righteous cause: yea, let them say continually, Let the LORD be magnified, which hath pleasure in the prosperity of his servant.
27แต่คนที่ยินดีกับการที่ฉันได้รับความเป็นธรรม จงโห่ร้องและยินดี ให้พวกเขาพูดอยู่เสมอว่า “ขอให้พระยาห์เวห์ได้รับการยกย่อง พระองค์ผู้ยินดีในความผาสุกของผู้รับใช้!”
28And my tongue shall speak of thy righteousness and of thy praise all the day long.
28ลิ้นของฉันจะพูดถึงความชอบธรรมของพระองค์ และยกย่องพระองค์ตลอดวัน
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.