Psalms 42
King James Version with ApocryphaTranslation
King James Version with Apocrypha
Freedom Bible (Thai)
1As the hart panteth after the water brooks, so panteth my soul after thee, O God.
1กวางหอบกระหายหาลำธารอย่างไร ใจฉันก็กระหายหาพระองค์อย่างนั้น พระเจ้า
2My soul thirsteth for God, for the living God: when shall I come and appear before God?
2ใจฉันกระหายพระเจ้า พระเจ้าผู้มีชีวิต เมื่อไรฉันจะได้มาอยู่ต่อหน้าพระเจ้า?
3My tears have been my meat day and night, while they continually say unto me, Where is thy God?
3น้ำตากลายเป็นอาหารของฉันทั้งวันทั้งคืน ขณะที่พวกเขาถามฉันไม่หยุดว่า “พระเจ้าของเจ้าอยู่ที่ไหน?”
4When I remember these things , I pour out my soul in me: for I had gone with the multitude, I went with them to the house of God, with the voice of joy and praise, with a multitude that kept holyday.
4เมื่อระลึกถึงเรื่องเหล่านี้ ฉันก็เทความในใจออกมา เคยเดินไปกับฝูงชน และนำขบวนไปยังบ้านของพระเจ้า ท่ามกลางเสียงยินดีและสรรเสริญ เป็นฝูงชนฉลองวันศักดิ์สิทธิ์
5Why art thou cast down, O my soul? and why art thou disquieted in me? hope thou in God: for I shall yet praise him for the help of his countenance.
5ใจฉันเอ๋ย ทำไมจึงท้อแท้? ทำไมจึงกระสับกระส่ายอยู่ข้างใน? จงหวังในพระเจ้า! เพราะฉันยังจะสรรเสริญพระองค์ เพราะพระองค์อยู่ใกล้และช่วยฉันให้รอด
6O my God, my soul is cast down within me: therefore will I remember thee from the land of Jordan, and of the Hermonites, from the hill Mizar.
6พระเจ้าของฉัน ใจฉันท้อแท้อยู่ข้างใน ฉันจึงระลึกถึงพระองค์จากแผ่นดินริมจอร์แดน จากยอดเขาเฮอร์โมน จากเนินมิซาร์
7Deep calleth unto deep at the noise of thy waterspouts: all thy waves and thy billows are gone over me.
7ห้วงลึกเรียกหาห้วงลึก ท่ามกลางเสียงน้ำตกของพระองค์ คลื่นทุกลูกและเกลียวคลื่นของพระองค์ถาโถมทับฉัน
8Yet the LORD will command his lovingkindness in the daytime, and in the night his song shall be with me, and my prayer unto the God of my life.
8กลางวัน พระยาห์เวห์จะบัญชาให้ความรักมั่นคงของพระองค์อยู่กับฉัน กลางคืนบทเพลงของพระองค์จะอยู่กับฉัน เป็นคำอธิษฐานถึงพระเจ้าแห่งชีวิตของฉัน
9I will say unto God my rock, Why hast thou forgotten me? why go I mourning because of the oppression of the enemy?
9ฉันจะถามพระเจ้า ศิลาของฉันว่า “ทำไมพระองค์ลืมฉัน? ทำไมฉันต้องเดินเศร้า เพราะศัตรูกดขี่?”
10As with a sword in my bones, mine enemies reproach me; while they say daily unto me, Where is thy God?
10คำเยาะเย้ยของศัตรูเหมือนดาบทิ่มอยู่ในกระดูก ขณะที่พวกเขาถามฉันไม่หยุดว่า “พระเจ้าของเจ้าอยู่ที่ไหน?”
11Why art thou cast down, O my soul? and why art thou disquieted within me? hope thou in God: for I shall yet praise him, who is the health of my countenance, and my God.
11ใจฉันเอ๋ย ทำไมจึงท้อแท้? ทำไมจึงกระสับกระส่ายอยู่ข้างใน? จงหวังในพระเจ้า! เพราะฉันยังจะสรรเสริญพระองค์ ผู้ช่วยให้ฉันเงยหน้าได้ และเป็นพระเจ้าของฉัน
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.