Psalms 44
King James Version with ApocryphaTranslation
King James Version with Apocrypha
Freedom Bible (Thai)
1We have heard with our ears, O God, our fathers have told us, what work thou didst in their days, in the times of old.
1พระเจ้า เราได้ยินมากับหูของเราเอง บรรพบุรุษเล่าให้ฟังถึงสิ่งที่พระองค์ทำในสมัยของพวกเขา ในสมัยโบราณ
2How thou didst drive out the heathen with thy hand, and plantedst them; how thou didst afflict the people, and cast them out.
2พระองค์ใช้มือขับไล่ชนชาติต่าง ๆ แล้วปลูกบรรพบุรุษของเราไว้แทน พระองค์ทำให้ชนชาติทั้งหลายเดือดร้อน แต่ให้คนของพระองค์แผ่ขยายออกไป
3For they got not the land in possession by their own sword, neither did their own arm save them: but thy right hand, and thine arm, and the light of thy countenance, because thou hadst a favour unto them.
3เพราะพวกเขาไม่ได้ครอบครองแผ่นดินด้วยดาบของตน แขนของตนก็ไม่ได้ช่วยพวกเขาให้รอด แต่เป็นมือขวา แขน และแสงจากใบหน้าของพระองค์ เพราะพระองค์โปรดปรานพวกเขา
4Thou art my King, O God: command deliverances for Jacob.
4พระเจ้า พระองค์คือกษัตริย์ของฉัน โปรดบัญชาให้ยาโคบมีชัย!
5Through thee will we push down our enemies: through thy name will we tread them under that rise up against us.
5ด้วยพระองค์ เราจะผลักศัตรูให้ล้ม ด้วยพระนามของพระองค์ เราจะเหยียบคนที่ลุกขึ้นสู้เรา
6For I will not trust in my bow, neither shall my sword save me.
6เพราะฉันจะไม่วางใจในคันธนู ดาบของฉันก็ช่วยฉันให้รอดไม่ได้
7But thou hast saved us from our enemies, and hast put them to shame that hated us.
7แต่พระองค์ช่วยเราให้พ้นจากศัตรู และทำให้คนที่เกลียดเราอับอาย
8In God we boast all the day long, and praise thy name for ever. Selah.
8เราภูมิใจในพระเจ้าตลอดวัน เราจะขอบคุณพระนามของพระองค์ตลอดไป เซลาห์
9But thou hast cast off, and put us to shame; and goest not forth with our armies.
9แต่ตอนนี้พระองค์กลับผลักไสเราและทำให้เราอับอาย ไม่ออกไปรบพร้อมกองทัพของเรา
10Thou makest us to turn back from the enemy: and they which hate us spoil for themselves.
10พระองค์ทำให้เราหันหลังหนีศัตรู คนที่เกลียดเราก็ปล้นเอาตามใจ
11Thou hast given us like sheep appointed for meat; and hast scattered us among the heathen.
11พระองค์ทำให้เราเหมือนแกะสำหรับเป็นอาหาร และกระจายเราไปท่ามกลางชนชาติต่าง ๆ
12Thou sellest thy people for nought, and dost not increase thy wealth by their price.
12พระองค์ขายประชากรของพระองค์ไปโดยไม่ได้อะไร และไม่ได้กำไรจากการขายพวกเขาเลย
13Thou makest us a reproach to our neighbours, a scorn and a derision to them that are round about us.
13พระองค์ทำให้เราเป็นที่ดูหมิ่นของคนรอบข้าง เป็นที่เยาะเย้ยและถากถางของคนรอบตัว
14Thou makest us a byword among the heathen, a shaking of the head among the people.
14พระองค์ทำให้เราเป็นคำเยาะเย้ยติดปากในหมู่ชนชาติต่าง ๆ เป็นเหตุให้ประชาชนส่ายหัว
15My confusion is continually before me, and the shame of my face hath covered me,
15ความอับอายอยู่ตรงหน้าฉันตลอดวัน ความขายหน้าคลุมใบหน้าฉันไว้
16For the voice of him that reproacheth and blasphemeth; by reason of the enemy and avenger.
16เพราะเสียงเยาะเย้ยของคนที่ตำหนิและด่าทอ เพราะศัตรูและคนที่คิดแก้แค้น
17All this is come upon us; yet have we not forgotten thee, neither have we dealt falsely in thy covenant.
17ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นกับเรา แต่เรายังไม่ลืมพระองค์ และไม่ได้ทรยศพันธสัญญาของพระองค์
18Our heart is not turned back, neither have our steps declined from thy way;
18ใจของเราไม่ได้หันกลับ ฝีเท้าก็ไม่ได้ออกนอกทางของพระองค์
19Though thou hast sore broken us in the place of dragons, and covered us with the shadow of death.
19แม้พระองค์บดขยี้เราในถิ่นของหมาจิ้งจอก และคลุมเราด้วยเงาความตาย
20If we have forgotten the name of our God, or stretched out our hands to a strange god;
20ถ้าเราลืมพระนามของพระเจ้าของเรา หรือยื่นมือออกหาพระอื่น
21Shall not God search this out? for he knoweth the secrets of the heart.
21พระเจ้าจะไม่ค้นพบเรื่องนี้หรือ? เพราะพระองค์รู้ความลับในใจ
22Yea, for thy sake are we killed all the day long; we are counted as sheep for the slaughter.
22เพราะเห็นแก่พระองค์ เราถูกฆ่าตลอดวัน ถูกนับว่าเป็นแกะสำหรับถูกฆ่า
23Awake, why sleepest thou, O Lord? arise, cast us not off for ever.
23ตื่นเถิด! องค์เจ้านาย ทำไมพระองค์หลับอยู่? ลุกขึ้น! อย่าผลักไสเราตลอดไป
24Wherefore hidest thou thy face, and forgettest our affliction and our oppression?
24ทำไมพระองค์ซ่อนใบหน้า และลืมความทุกข์กับการถูกกดขี่ของเรา?
25For our soul is bowed down to the dust: our belly cleaveth unto the earth.
25เพราะจิตใจของเราหมอบลงกับฝุ่น ร่างกายของเราแนบติดพื้นดิน
26Arise for our help, and redeem us for thy mercies’ sake.
26โปรดลุกขึ้นมาช่วยเรา ไถ่เราเพราะความรักมั่นคงของพระองค์
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.