תהילים
Chapter 44
Hebrew Old Testament, wo…
vs Freedom Bible (Thai)
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)
Freedom Bible (Thai)
לַמְנַצֵּ֬חַ לִבְנֵי־קֹ֬רַח מַשְׂכִּֽיל׃
no verse 0 in this text
1אֱלֹהִ֤ים׀ בְּאָזְנֵ֬ינוּ שָׁמַ֗עְנוּ אֲבוֹתֵ֥ינוּ סִפְּרוּ־לָ֑נוּ פֹּ֥עַל פָּעַ֥לְתָּ בִֽ֝ימֵיהֶ֗ם בִּ֣ימֵי קֶֽדֶם׃
1พระเจ้า เรา​ได้ยิน​มา​กับ​หู​ของ​เรา​เอง บรรพบุรุษ​เล่า​ให้​ฟัง​ถึง​สิ่ง​ที่​พระองค์​ทำ​ใน​สมัย​ของ​พวก​เขา ใน​สมัย​โบราณ
2אַתָּ֤ה׀ יָדְךָ֡ גּוֹיִ֣ם ה֭וֹרַשְׁתָּ וַתִּטָּעֵ֑ם תָּרַ֥ע לְ֝אֻמִּ֗ים וַֽתְּשַׁלְּחֵֽם׃
2พระองค์​ใช้​มือ​ขับไล่​ชนชาติต่าง ๆ แล้ว​ปลูก​บรรพบุรุษ​ของ​เรา​ไว้​แทน พระองค์​ทำให้​ชนชาติ​ทั้งหลาย​เดือด​ร้อน แต่​ให้​คน​ของ​พระองค์​แผ่​ขยาย​ออก​ไป
3כִּ֤י לֹ֪א בְחַרְבָּ֡ם יָ֥רְשׁוּ אָ֗רֶץ וּזְרוֹעָם֮ לֹא־הוֹשִׁ֪יעָ֫ה לָּ֥מוֹ כִּֽי־יְמִֽינְךָ֣ וּ֭זְרוֹעֲךָ וְא֥וֹר פָּנֶ֗יךָ כִּ֣י רְצִיתָֽם׃
3เพราะ​พวก​เขา​ไม่​ได้​ครอบครอง​แผ่นดิน​ด้วย​ดาบ​ของ​ตน แขน​ของ​ตน​ก็​ไม่​ได้​ช่วย​พวก​เขา​ให้​รอด แต่​เป็น​มือขวา แขน และ​แสง​จาก​ใบหน้า​ของ​พระองค์ เพราะ​พระองค์​โปรดปราน​พวก​เขา
4אַתָּה־ה֣וּא מַלְכִּ֣י אֱלֹהִ֑ים צַ֝וֵּ֗ה יְשׁוּע֥וֹת יַעֲקֹֽב׃
4พระเจ้า พระองค์​คือ​กษัตริย์​ของ​ฉัน โปรด​บัญชา​ให้​ยาโคบ​มี​ชัย!
5בְּ֭ךָ צָרֵ֣ינוּ נְנַגֵּ֑חַ בְּ֝שִׁמְךָ֗ נָב֥וּס קָמֵֽינוּ׃
5ด้วย​พระองค์ เรา​จะ​ผลัก​ศัตรู​ให้​ล้ม ด้วย​พระนาม​ของ​พระองค์ เรา​จะ​เหยียบ​คน​ที่​ลุก​ขึ้น​สู้​เรา
6כִּ֤י לֹ֣א בְקַשְׁתִּ֣י אֶבְטָ֑ח וְ֝חַרְבִּ֗י לֹ֣א תוֹשִׁיעֵֽנִי׃
6เพราะ​ฉัน​จะ​ไม่​วางใจ​ใน​คันธนู ดาบ​ของ​ฉันก็​ช่วย​ฉัน​ให้​รอด​ไม่​ได้
7כִּ֣י ה֭וֹשַׁעְתָּנוּ מִצָּרֵ֑ינוּ וּמְשַׂנְאֵ֥ינוּ הֱבִישֽׁוֹתָ׃
7แต่​พระองค์​ช่วย​เรา​ให้​พ้น​จาก​ศัตรู และ​ทำให้​คน​ที่​เกลียด​เรา​อับอาย
8בֵּֽ֭אלֹהִים הִלַּלְ֣נוּ כָל־הַיּ֑וֹם וְשִׁמְךָ֓׀ לְעוֹלָ֖ם נוֹדֶ֣ה סֶֽלָה׃
8เรา​ภูมิใจ​ใน​พระเจ้า​ตลอด​วัน เรา​จะ​ขอบคุณ​พระนาม​ของ​พระองค์​ตลอด​ไป เซลาห์
9אַף־זָ֭נַחְתָּ וַתַּכְלִימֵ֑נוּ וְלֹא־תֵ֝צֵ֗א בְּצִבְאוֹתֵֽינוּ׃
9แต่​ตอน​นี้​พระองค์​กลับ​ผลัก​ไส​เรา​และ​ทำให้​เรา​อับอาย ไม่​ออก​ไป​รบ​พร้อม​กองทัพ​ของ​เรา
10תְּשִׁיבֵ֣נוּ אָ֭חוֹר מִנִּי־צָ֑ר וּ֝מְשַׂנְאֵ֗ינוּ שָׁ֣סוּ לָֽמוֹ׃
10พระองค์​ทำให้​เรา​หันหลัง​หนี​ศัตรู คน​ที่​เกลียด​เรา​ก็​ปล้น​เอา​ตามใจ
11תִּ֭תְּנֵנוּ כְּצֹ֣אן מַאֲכָ֑ל וּ֝בַגּוֹיִ֗ם זֵרִיתָֽנוּ׃
11พระองค์​ทำให้​เรา​เหมือน​แกะ​สำหรับ​เป็น​อาหาร และ​กระจาย​เรา​ไป​ท่ามกลาง​ชนชาติต่าง ๆ
12תִּמְכֹּֽר־עַמְּךָ֥ בְלֹא־ה֑וֹן וְלֹ֥א־רִ֝בִּ֗יתָ בִּמְחִירֵיהֶֽם׃
12พระองค์​ขาย​ประชากร​ของ​พระองค์​ไป​โดย​ไม่​ได้​อะไร และ​ไม่​ได้​กำ​ไร​จาก​การ​ขาย​พวก​เขา​เลย
13תְּשִׂימֵ֣נוּ חֶ֭רְפָּה לִשְׁכֵנֵ֑ינוּ לַ֥עַג וָ֝קֶ֗לֶס לִסְבִיבוֹתֵֽינוּ׃
13พระองค์​ทำให้​เรา​เป็น​ที่​ดูหมิ่น​ของ​คนรอบข้าง เป็น​ที่​เยาะเย้ย​และ​ถากถาง​ของ​คน​รอบตัว
14תְּשִׂימֵ֣נוּ מָ֭שָׁל בַּגּוֹיִ֑ם מְנֽוֹד־רֹ֝֗אשׁ
14พระองค์​ทำให้​เรา​เป็น​คำ​เยาะเย้ย​ติดปาก​ใน​หมู่​ชนชาติ​ต่าง ๆ เป็น​เหตุ​ให้​ประชาชน​ส่ายหัว
15כָּל־הַ֭יּוֹם כְּלִמָּתִ֣י נֶגְדִּ֑י וּבֹ֖שֶׁת פָּנַ֣י כִּסָּֽתְנִי׃
15ความอับอาย​อยู่​ตรงหน้า​ฉัน​ตลอด​วัน ความ​ขาย​หน้า​คลุม​ใบหน้า​ฉัน​ไว้
16מִ֭קּוֹל מְחָרֵ֣ף וּמְגַדֵּ֑ף מִפְּנֵ֥י א֝וֹיֵ֗ב וּמִתְנַקֵּֽם׃
16เพราะ​เสียง​เยาะเย้ย​ของ​คน​ที่​ตำหนิ​และ​ด่า​ทอ เพราะ​ศัตรู​และ​คน​ที่​คิด​แก้แค้น
17כָּל־זֹ֣את בָּ֭אַתְנוּ וְלֹ֣א שְׁכַחֲנ֑וּךָ וְלֹֽא־שִׁ֝קַּ֗רְנוּ בִּבְרִיתֶֽךָ׃
17ทั้งหมด​นี้​เกิด​ขึ้น​กับ​เรา แต่​เรา​ยัง​ไม่​ลืม​พระองค์ และ​ไม่​ได้​ทรยศ​พันธสัญญา​ของ​พระองค์
18לֹא־נָס֣וֹג אָח֣וֹר לִבֵּ֑נוּ וַתֵּ֥ט אֲשֻׁרֵ֗ינוּ מִנִּ֥י אָרְחֶֽךָ׃
18ใจ​ของ​เรา​ไม่​ได้​หันกลับ ฝี​เท้า​ก็​ไม่​ได้​ออก​นอก​ทาง​ของ​พระองค์
19כִּ֣י דִ֭כִּיתָנוּ בִּמְק֣וֹם תַּנִּ֑ים וַתְּכַ֖ס עָלֵ֣ינוּ בְצַלְמָֽוֶת׃
19แม้​พระองค์​บดขยี้​เรา​ใน​ถิ่น​ของ​หมาจิ้งจอก และ​คลุม​เรา​ด้วย​เงา​ความตาย
20אִם־שָׁ֭כַחְנוּ שֵׁ֣ם אֱלֹהֵ֑ינוּ וַנִּפְרֹ֥שׂ כַּ֝פֵּ֗ינוּ לְאֵ֣ל זָֽר׃
20ถ้า​เรา​ลืม​พระนาม​ของ​พระเจ้า​ของ​เรา หรือ​ยื่น​มือ​ออก​หา​พระ​อื่น
21הֲלֹ֣א אֱ֭לֹהִים יַֽחֲקָר־זֹ֑את כִּֽי־ה֥וּא יֹ֝דֵ֗עַ תַּעֲלֻמ֥וֹת לֵֽב׃
21พระเจ้า​จะ​ไม่​ค้น​พบ​เรื่อง​นี้​หรือ? เพราะ​พระองค์​รู้​ความ​ลับ​ใน​ใจ
22כִּֽי־עָ֭לֶיךָ הֹרַ֣גְנוּ כָל־הַיּ֑וֹם נֶ֝חְשַׁ֗בְנוּ כְּצֹ֣אן טִבְחָֽה׃
22เพราะ​เห็นแก่​พระองค์ เรา​ถูก​ฆ่า​ตลอด​วัน ถูก​นับ​ว่า​เป็น​แกะ​สำหรับ​ถูก​ฆ่า
23ע֤וּרָה׀ לָ֖מָּה תִישַׁ֥ן׀ אֲדֹנָ֑י הָ֝קִ֗יצָה אַל־תִּזְנַ֥ח לָנֶֽצַח׃
23ตื่น​เถิด! องค์เจ้านาย ทำไม​พระองค์​หลับ​อยู่? ลุก​ขึ้น! อย่า​ผลัก​ไส​เรา​ตลอด​ไป
24לָֽמָּה־פָנֶ֥יךָ תַסְתִּ֑יר תִּשְׁכַּ֖ח עָנְיֵ֣נוּ וְֽלַחֲצֵֽנוּ׃
24ทำไม​พระองค์​ซ่อน​ใบหน้า และ​ลืม​ความทุกข์​กับ​การ​ถูก​กดขี่​ของ​เรา?
25כִּ֤י שָׁ֣חָה לֶעָפָ֣ר נַפְשֵׁ֑נוּ דָּבְקָ֖ה לָאָ֣רֶץ בִּטְנֵֽנוּ׃
25เพราะ​จิตใจ​ของ​เรา​หมอบ​ลง​กับ​ฝุ่น ร่างกาย​ของ​เรา​แนบ​ติด​พื้น​ดิน
26ק֭וּמָֽה עֶזְרָ֣תָה לָּ֑נוּ וּ֝פְדֵ֗נוּ לְמַ֣עַן חַסְדֶּֽךָ׃
26โปรด​ลุก​ขึ้น​มา​ช่วย​เรา ไถ่​เรา​เพราะ​ความรักมั่นคง​ของ​พระองค์

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.