תהילים 132

Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)

Freedom Bible (Thai)

שִׁ֗יר הַֽמַּ֫עֲל֥וֹת

no verse 0 in this text

1זְכוֹר־יְהוָ֥ה לְדָוִ֑ד אֵ֝ת כָּל־עֻנּוֹתֽוֹ׃

1พระยาห์เวห์ โปรดระลึกถึงดาวิดและความทุกข์ยากทั้งสิ้นของเขา

2אֲשֶׁ֣ר נִ֭שְׁבַּע לַיהוָ֑ה נָ֝דַ֗ר לַאֲבִ֥יר יַעֲקֹֽב׃

2เขาสาบานต่อพระยาห์เวห์ และปฏิญาณต่อองค์ผู้ทรงฤทธิ์ของยาโคบว่า

3אִם־אָ֭בֹא בְּאֹ֣הֶל בֵּיתִ֑י אִם־אֶ֝עֱלֶ֗ה עַל־עֶ֥רֶשׂ יְצוּעָֽי׃

3“ฉันจะไม่เข้าไปในบ้านของฉัน จะไม่ขึ้นไปนอนบนเตียง

4אִם־אֶתֵּ֣ן שְׁנַ֣ת לְעֵינָ֑י לְֽעַפְעַפַּ֥י תְּנוּמָֽה׃

4จะไม่ยอมให้ตาหลับ หรือให้เปลือกตาเคลิ้มลง

5עַד־אֶמְצָ֣א מָ֭קוֹם לַיהוָ֑ה מִ֝שְׁכָּנ֗וֹת לַאֲבִ֥יר יַעֲקֹֽב׃

5จนกว่าจะหาสถานที่สำหรับพระยาห์เวห์ได้ เป็นที่ประทับขององค์ผู้ทรงฤทธิ์ของยาโคบ”

6הִנֵּֽה־שְׁמַֽעֲנ֥וּהָ בְאֶפְרָ֑תָה מְ֝צָאנ֗וּהָ בִּשְׂדֵי־יָֽעַר׃

6เราได้ยินเรื่องนี้ที่เอฟราธาห์ และพบสิ่งนั้นในทุ่งยาอาร์

7נָב֥וֹאָה לְמִשְׁכְּנוֹתָ֑יו נִ֝שְׁתַּחֲוֶ֗ה לַהֲדֹ֥ם רַגְלָֽיו׃

7“เราจะเข้าไปยังที่ประทับของพระองค์ จะกราบลงที่วางเท้าของพระองค์”

8קוּמָ֣ה יְ֭הוָה לִמְנוּחָתֶ֑ךָ אַ֝תָּ֗ה וַאֲר֥וֹן עֻזֶּֽךָ׃

8พระยาห์เวห์ โปรดลุกขึ้นไปยังที่พักของพระองค์ ทั้งพระองค์และหีบแห่งฤทธานุภาพของพระองค์

9כֹּהֲנֶ֥יךָ יִלְבְּשׁוּ־צֶ֑דֶק וַחֲסִידֶ֥יךָ יְרַנֵּֽנוּ׃

9ขอให้บรรดาปุโรหิตของพระองค์สวมความชอบธรรม และให้ผู้ภักดีของพระองค์โห่ร้องด้วยความยินดี!

10בַּ֭עֲבוּר דָּוִ֣ד עַבְדֶּ֑ךָ אַל־תָּ֝שֵׁ֗ב פְּנֵ֣י מְשִׁיחֶֽךָ׃

10เพราะเห็นแก่ดาวิดผู้รับใช้ของพระองค์ โปรดอย่าหันหน้าหนีผู้ที่พระองค์ทรงเจิมไว้

11נִשְׁבַּֽע־יְהוָ֨ה׀ לְדָוִ֡ד אֱמֶת֮ לֹֽא־יָשׁ֪וּב מִ֫מֶּ֥נָּה מִפְּרִ֥י בִטְנְךָ֑ אָ֝שִׁ֗ית לְכִסֵּא־לָֽךְ׃

11พระยาห์เวห์ทรงปฏิญาณต่อดาวิดด้วยความสัตย์จริง และจะไม่ทรงหันกลับจากคำปฏิญาณนั้นว่า “เราจะตั้งลูกหลานที่เกิดจากกายของเจ้าไว้บนบัลลังก์ของเจ้า

12אִֽם־יִשְׁמְר֬וּ בָנֶ֨יךָ׀ בְּרִיתִי֮ וְעֵדֹתִ֥י ז֗וֹ אֲלַ֫מְּדֵ֥ם גַּם־בְּנֵיהֶ֥ם עֲדֵי־עַ֑ד יֵ֝שְׁב֗וּ לְכִסֵּא־לָֽךְ׃

12หากลูกหลานของเจ้ารักษาพันธสัญญาของเรา และรักษาคำพยานที่เราจะสอนพวกเขา ลูกหลานของพวกเขาก็จะนั่งบนบัลลังก์ของเจ้าตลอดไปเช่นกัน”

13כִּֽי־בָחַ֣ר יְהוָ֣ה בְּצִיּ֑וֹן אִ֝וָּ֗הּ לְמוֹשָׁ֥ב לֽוֹ׃

13เพราะพระยาห์เวห์ทรงเลือกศิโยน และปรารถนาให้เป็นที่ประทับของพระองค์

14זֹאת־מְנוּחָתִ֥י עֲדֵי־עַ֑ד פֹּֽה־אֵ֝שֵׁ֗ב כִּ֣י אִוִּתִֽיהָ׃

14“ที่นี่เป็นที่พักของเราตลอดไป เราจะอยู่ที่นี่ เพราะเราปรารถนาที่นี่

15צֵ֭ידָהּ בָּרֵ֣ךְ אֲבָרֵ֑ךְ אֶ֝בְיוֹנֶ֗יהָ אַשְׂבִּ֥יעַֽ לָֽחֶם׃

15เราจะอวยพรให้เสบียงของเมืองนี้อุดมสมบูรณ์ จะให้ขนมปังแก่คนยากไร้จนอิ่ม

16וְֽ֭כֹהֲנֶיהָ אַלְבִּ֣ישׁ יֶ֑שַׁע וַ֝חֲסִידֶ֗יהָ רַנֵּ֥ן יְרַנֵּֽנוּ׃

16เราจะสวมความรอดให้ปุโรหิตของเมืองนี้ และผู้ภักดีจะโห่ร้องด้วยความยินดี

17שָׁ֤ם אַצְמִ֣יחַ קֶ֣רֶן לְדָוִ֑ד עָרַ֥כְתִּי נֵ֝֗ר לִמְשִׁיחִֽי׃

17ที่นี่เราจะทำให้เขาของดาวิดแตกหน่อขึ้น และเตรียมตะเกียงไว้สำหรับผู้ที่เราเจิม

18א֭וֹיְבָיו אַלְבִּ֣ישׁ בֹּ֑שֶׁת וְ֝עָלָ֗יו יָצִ֥יץ נִזְרֽוֹ׃

18เราจะสวมความอับอายให้ศัตรูของเขา แต่มงกุฎบนศีรษะของเขาจะส่องประกาย”

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.