Psaumes 44
Louis Segond 1910Translation
Louis Segond 1910
Freedom Bible (Thai)
1Au chef des chantres. Des fils de Koré. Cantique.
1พระเจ้า เราได้ยินมากับหูของเราเอง บรรพบุรุษเล่าให้ฟังถึงสิ่งที่พระองค์ทำในสมัยของพวกเขา ในสมัยโบราณ
2O Dieu! Nous avons entendu de nos oreilles, Nos pères nous ont raconté Les œuvres que tu as accomplies de leur temps, Aux jours d’autrefois.
2พระองค์ใช้มือขับไล่ชนชาติต่าง ๆ แล้วปลูกบรรพบุรุษของเราไว้แทน พระองค์ทำให้ชนชาติทั้งหลายเดือดร้อน แต่ให้คนของพระองค์แผ่ขยายออกไป
3De ta main tu as chassé des nations pour les établir, Tu as frappé des peuples pour les étendre.
3เพราะพวกเขาไม่ได้ครอบครองแผ่นดินด้วยดาบของตน แขนของตนก็ไม่ได้ช่วยพวกเขาให้รอด แต่เป็นมือขวา แขน และแสงจากใบหน้าของพระองค์ เพราะพระองค์โปรดปรานพวกเขา
4Car ce n’est point par leur épée qu’ils se sont emparés du pays, Ce n’est point leur bras qui les a sauvés; Mais c’est ta droite, c’est ton bras, c’est la lumière de ta face, Parce que tu les aimais.
4พระเจ้า พระองค์คือกษัตริย์ของฉัน โปรดบัญชาให้ยาโคบมีชัย!
5O Dieu! Tu es mon roi: Ordonne la délivrance de Jacob!
5ด้วยพระองค์ เราจะผลักศัตรูให้ล้ม ด้วยพระนามของพระองค์ เราจะเหยียบคนที่ลุกขึ้นสู้เรา
6Avec toi nous renversons nos ennemis, Avec ton nom nous écrasons nos adversaires.
6เพราะฉันจะไม่วางใจในคันธนู ดาบของฉันก็ช่วยฉันให้รอดไม่ได้
7Car ce n’est pas en mon arc que je me confie, Ce n’est pas mon épée qui me sauvera;
7แต่พระองค์ช่วยเราให้พ้นจากศัตรู และทำให้คนที่เกลียดเราอับอาย
8Mais c’est toi qui nous délivres de nos ennemis, Et qui confonds ceux qui nous haïssent.
8เราภูมิใจในพระเจ้าตลอดวัน เราจะขอบคุณพระนามของพระองค์ตลอดไป เซลาห์
9Nous nous glorifions en Dieu chaque jour, Et nous célébrerons à jamais ton nom. — Pause.
9แต่ตอนนี้พระองค์กลับผลักไสเราและทำให้เราอับอาย ไม่ออกไปรบพร้อมกองทัพของเรา
10Cependant tu nous repousses, tu nous couvres de honte, Tu ne sors plus avec nos armées;
10พระองค์ทำให้เราหันหลังหนีศัตรู คนที่เกลียดเราก็ปล้นเอาตามใจ
11Tu nous fais reculer devant l’ennemi, Et ceux qui nous haïssent enlèvent nos dépouilles.
11พระองค์ทำให้เราเหมือนแกะสำหรับเป็นอาหาร และกระจายเราไปท่ามกลางชนชาติต่าง ๆ
12Tu nous livres comme des brebis à dévorer, Tu nous disperses parmi les nations.
12พระองค์ขายประชากรของพระองค์ไปโดยไม่ได้อะไร และไม่ได้กำไรจากการขายพวกเขาเลย
13Tu vends ton peuple pour rien, Tu ne l’estimes pas à une grande valeur.
13พระองค์ทำให้เราเป็นที่ดูหมิ่นของคนรอบข้าง เป็นที่เยาะเย้ยและถากถางของคนรอบตัว
14Tu fais de nous un objet d’opprobre pour nos voisins, De moquerie et de risée pour ceux qui nous entourent;
14พระองค์ทำให้เราเป็นคำเยาะเย้ยติดปากในหมู่ชนชาติต่าง ๆ เป็นเหตุให้ประชาชนส่ายหัว
15Tu fais de nous un objet de sarcasme parmi les nations, Et de hochements de tête parmi les peuples.
15ความอับอายอยู่ตรงหน้าฉันตลอดวัน ความขายหน้าคลุมใบหน้าฉันไว้
16Ma honte est toujours devant moi, Et la confusion couvre mon visage,
16เพราะเสียงเยาะเย้ยของคนที่ตำหนิและด่าทอ เพราะศัตรูและคนที่คิดแก้แค้น
17A la voix de celui qui m’insulte et m’outrage, A la vue de l’ennemi et du vindicatif.
17ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นกับเรา แต่เรายังไม่ลืมพระองค์ และไม่ได้ทรยศพันธสัญญาของพระองค์
18Tout cela nous arrive, sans que nous t’ayons oublié, Sans que nous ayons violé ton alliance:
18ใจของเราไม่ได้หันกลับ ฝีเท้าก็ไม่ได้ออกนอกทางของพระองค์
19Notre cœur ne s’est point détourné, Nos pas ne se sont point éloignés de ton sentier,
19แม้พระองค์บดขยี้เราในถิ่นของหมาจิ้งจอก และคลุมเราด้วยเงาความตาย
20Pour que tu nous écrases dans la demeure des chacals, Et que tu nous couvres de l’ombre de la mort.
20ถ้าเราลืมพระนามของพระเจ้าของเรา หรือยื่นมือออกหาพระอื่น
21Si nous avions oublié le nom de notre Dieu, Et étendu nos mains vers un dieu étranger,
21พระเจ้าจะไม่ค้นพบเรื่องนี้หรือ? เพราะพระองค์รู้ความลับในใจ
22Dieu ne le saurait-il pas, Lui qui connaît les secrets du cœur?
22เพราะเห็นแก่พระองค์ เราถูกฆ่าตลอดวัน ถูกนับว่าเป็นแกะสำหรับถูกฆ่า
23Mais c’est à cause de toi qu’on nous égorge tous les jours, Qu’on nous regarde comme des brebis destinées à la boucherie.
23ตื่นเถิด! องค์เจ้านาย ทำไมพระองค์หลับอยู่? ลุกขึ้น! อย่าผลักไสเราตลอดไป
24Réveille-toi! Pourquoi dors-tu, Seigneur? Réveille-toi! Ne nous repousse pas à jamais!
24ทำไมพระองค์ซ่อนใบหน้า และลืมความทุกข์กับการถูกกดขี่ของเรา?
25Pourquoi caches-tu ta face? Pourquoi oublies-tu notre misère et notre oppression?
25เพราะจิตใจของเราหมอบลงกับฝุ่น ร่างกายของเราแนบติดพื้นดิน
26Car notre âme est abattue dans la poussière, Notre corps est attaché à la terre.
26โปรดลุกขึ้นมาช่วยเรา ไถ่เราเพราะความรักมั่นคงของพระองค์
27Lève-toi, pour nous secourir! Délivre-nous à cause de ta bonté!
no verse 27 in this text
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.