Psaumes 44
Louis Segond 1910Translation
Louis Segond 1910
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Au chef des chantres. Des fils de Koré. Cantique.
1ای خدا به گوشهای خود شنیده‌ایم وپدران ما، ما را خبر داده‌اند، از کاری که در روزهای ایشان و در ایام سلف کرده‌ای.
2O Dieu! Nous avons entendu de nos oreilles, Nos pères nous ont raconté Les œuvres que tu as accomplies de leur temps, Aux jours d’autrefois.
2تو به‌دست خود امت‌ها را بیرون کردی، اماایشان را غرس نمودی. قومها را تباه کردی، اما ایشان را منتشر ساختی.
3De ta main tu as chassé des nations pour les établir, Tu as frappé des peuples pour les étendre.
3زیرا که به شمشیر خود زمین را تسخیر نکردند و بازوی ایشان ایشان را نجات نداد. بلکه دست راست تو وبازو و نور روی تو. زیرا از ایشان خرسندبودی.
4Car ce n’est point par leur épée qu’ils se sont emparés du pays, Ce n’est point leur bras qui les a sauvés; Mais c’est ta droite, c’est ton bras, c’est la lumière de ta face, Parce que tu les aimais.
4ای خدا تو پادشاه من هستی. پس برنجات یعقوب امر فرما.
5O Dieu! Tu es mon roi: Ordonne la délivrance de Jacob!
5به مدد تو دشمنان خود راخواهیم افکند و به نام تو مخالفان خویش راپایمال خواهیم ساخت.
6Avec toi nous renversons nos ennemis, Avec ton nom nous écrasons nos adversaires.
6زیرا بر کمان خودتوکل نخواهم داشت و شمشیرم مرا خلاصی نخواهد داد.
7Car ce n’est pas en mon arc que je me confie, Ce n’est pas mon épée qui me sauvera;
7بلکه تو ما را از دشمنان ما خلاصی دادی و مبغضان ما را خجل ساختی.
8Mais c’est toi qui nous délivres de nos ennemis, Et qui confonds ceux qui nous haïssent.
8تمامی روزبر خدا فخر خواهیم کرد و نام تو را تا به ابد تسبیح خواهیم خواند، سلاه.
9Nous nous glorifions en Dieu chaque jour, Et nous célébrerons à jamais ton nom. — Pause.
9لیکن الان تو ما را دورانداخته و رسوا ساخته‌ای و با لشکرهای ما بیرون نمی آیی.
10Cependant tu nous repousses, tu nous couvres de honte, Tu ne sors plus avec nos armées;
10و ما را از پیش دشمن روگردان ساخته‌ای و خصمان ما برای خویشتن تاراج می‌کنند.
11Tu nous fais reculer devant l’ennemi, Et ceux qui nous haïssent enlèvent nos dépouilles.
11ما را مثل گوسفندان برای خوراک تسلیم کرده‌ای و ما را در میان امت‌ها پراکنده ساخته‌ای.
12Tu nous livres comme des brebis à dévorer, Tu nous disperses parmi les nations.
12قوم خود را بی‌بها فروختی و ازقیمت ایشان نفع نبردی.
13Tu vends ton peuple pour rien, Tu ne l’estimes pas à une grande valeur.
13ما را نزد همسایگان ماعار گردانیدی. اهانت و سخریه نزد آنانی که گرداگرد مایند.
14Tu fais de nous un objet d’opprobre pour nos voisins, De moquerie et de risée pour ceux qui nous entourent;
14ما را در میان امت هاضرب‌المثل ساخته‌ای. جنبانیدن سر در میان قومها.
15Tu fais de nous un objet de sarcasme parmi les nations, Et de hochements de tête parmi les peuples.
15و رسوایی من همه روزه در نظر من است. و خجالت رویم مرا پوشانیده است،
16Ma honte est toujours devant moi, Et la confusion couvre mon visage,
16ازآواز ملامت گو و فحاش، از روی دشمن و انتقام گیرنده.
17A la voix de celui qui m’insulte et m’outrage, A la vue de l’ennemi et du vindicatif.
17این همه بر ما واقع شد. اما تو را فراموش نکردیم و در عهد تو خیانت نورزیدیم.
18Tout cela nous arrive, sans que nous t’ayons oublié, Sans que nous ayons violé ton alliance:
18دل مابه عقب برنگردید و پایهای ما از طریق تو انحراف نورزید.
19Notre cœur ne s’est point détourné, Nos pas ne se sont point éloignés de ton sentier,
19هرچند ما را در مکان اژدرها کوبیدی و ما را به سایه موت پوشانیدی.
20Pour que tu nous écrases dans la demeure des chacals, Et que tu nous couvres de l’ombre de la mort.
20نام خدای خود را هرگز فراموش نکردیم و دست خود را به خدای غیر برنیفراشتیم.
21Si nous avions oublié le nom de notre Dieu, Et étendu nos mains vers un dieu étranger,
21آیا خدا این راغوررسی نخواهد کرد؟ زیرا او خفایای قلب رامی داند.
22Dieu ne le saurait-il pas, Lui qui connaît les secrets du cœur?
22هر آینه به‌خاطر تو تمامی روز کشته می‌شویم و مثل گوسفندان ذبح شمرده می‌شویم.
23Mais c’est à cause de toi qu’on nous égorge tous les jours, Qu’on nous regarde comme des brebis destinées à la boucherie.
23ای خداوند بیدار شو چراخوابیده‌ای؟ برخیز و ما را تا به ابد دور مینداز.
24Réveille-toi! Pourquoi dors-tu, Seigneur? Réveille-toi! Ne nous repousse pas à jamais!
24چرا روی خود را پوشانیدی و ذلت و تنگی مارا فراموش کردی؟
25Pourquoi caches-tu ta face? Pourquoi oublies-tu notre misère et notre oppression?
25زیرا که جان ما به خاک خم شده است و شکم ما به زمین چسبیده.
26Car notre âme est abattue dans la poussière, Notre corps est attaché à la terre.
26به جهت اعانت ما برخیز و بخاطر رحمانیت خود ما رافدیه ده.
27Lève-toi, pour nous secourir! Délivre-nous à cause de ta bonté!
no verse 27 in this text
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.