Psaumes 69
Louis Segond 1910Translation
Louis Segond 1910
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Au chef des chantres. Sur les lis. De David.
1خدایا مرا نجات ده! زیرا آبها به‌جان من درآمده است.
2Sauve-moi, ô Dieu! Car les eaux menacent ma vie.
2در خلاب ژرف فرورفته‌ام، جایی که نتوان ایستاد. به آبهای عمیق درآمده‌ام و سیل مرا می‌پوشاند.
3J’enfonce dans la boue, sans pouvoir me tenir; Je suis tombé dans un gouffre, et les eaux m’inondent.
3از فریاد خودخسته شده‌ام و گلوی من سوخته و چشمانم ازانتظار خدا تار گردیده است.
4Je m’épuise à crier, mon gosier se dessèche, Mes yeux se consument, tandis que je regarde vers mon Dieu.
4آنانی که بی‌سبب ازمن نفرت دارند، از مویهای سرم زیاده‌اند ودشمنان ناحق من که قصد هلاکت من دارندزورآورند. پس آنچه نگرفته بودم، رد کردم.
5Ils sont plus nombreux que les cheveux de ma tête, Ceux qui me haïssent sans cause; Ils sont puissants, ceux qui veulent me perdre, Qui sont à tort mes ennemis. Ce que je n’ai pas dérobé, il faut que je le restitue.
5ای خدا، تو حماقت مرا می‌دانی و گناهانم از تومخفی نیست.
6O Dieu! Tu connais ma folie, Et mes fautes ne te sont point cachées.
6ای خداوند یهوه صبایوت، منتظرین تو به‌سبب من خجل نشوند. ای خدای اسرائیل، طالبان تو به‌سبب من رسوا نگردند.
7Que ceux qui espèrent en toi ne soient pas confus à cause de moi, Seigneur, Éternel des armées! Que ceux qui te cherchent ne soient pas dans la honte à cause de moi, Dieu d’Israël!
7زیرا به‌خاطر تو متحمل عار گردیده‌ام ورسوایی روی من، مرا پوشیده است.
8Car c’est pour toi que je porte l’opprobre, Que la honte couvre mon visage;
8نزدبرادرانم اجنبی شده‌ام و نزد پسران مادر خودغریب.
9Je suis devenu un étranger pour mes frères, Un inconnu pour les fils de ma mère.
9زیرا غیرت خانه تو مرا خورده است وملامت های ملامت کنندگان تو بر من طاری گردیده.
10Car le zèle de ta maison me dévore, Et les outrages de ceux qui t’insultent tombent sur moi.
10روزه داشته، جان خود را مثل اشک ریخته‌ام. و این برای من عار گردیده است.
11Je verse des larmes et je jeûne, Et c’est ce qui m’attire l’opprobre;
11پلاس را لباس خود ساخته‌ام و نزد ایشان ضرب‌المثل گردیده‌ام.
12Je prends un sac pour vêtement, Et je suis l’objet de leurs sarcasmes.
12دروازه نشینان درباره من حرف می‌زنند و سرود می‌گساران گشته‌ام.
13Ceux qui sont assis à la porte parlent de moi, Et les buveurs de liqueurs fortes me mettent en chansons.
13و اما من، ای خداوند دعای خود را در وقت اجابت نزد تو می‌کنم. ای خدا در کثرت رحمانیت خود و راستی نجات خود مرا مستجاب فرما.
14Mais je t’adresse ma prière, ô Éternel! Que ce soit le temps favorable, ô Dieu, par ta grande bonté! Réponds-moi, en m’assurant ton secours!
14مرا از خلاب خلاصی ده تا غرق نشوم و ازنفرت کنندگانم و از ژرفیهای آب رستگار شوم.
15Retire-moi de la boue, et que je n’enfonce plus! Que je sois délivré de mes ennemis et du gouffre!
15مگذار که سیلان آب مرا بپوشاند و ژرفی مراببلعد و هاویه دهان خود را بر من ببندد.
16Que les flots ne m’inondent plus, Que l’abîme ne m’engloutisse pas, Et que la fosse ne se ferme pas sur moi!
16ای خداوند مرا مستجاب فرما زیرا رحمت تونیکوست. به کثرت رحمانیتت بر من توجه نما.
17Exauce-moi, Éternel! Car ta bonté est immense. Dans tes grandes compassions, tourne vers moi les regards,
17و روی خود را از بنده ات مپوشان زیرا در تنگی هستم مرا بزودی مستجاب فرما.
18Et ne cache pas ta face à ton serviteur! Puisque je suis dans la détresse, hâte-toi de m’exaucer!
18به‌جانم نزدیک شده، آن را رستگار ساز. به‌سبب دشمنانم مرا فدیه ده.
19Approche-toi de mon âme, délivre-la! Sauve-moi, à cause de mes ennemis!
19تو عار و خجالت و رسوایی مرا می‌دانی وجمیع خصمانم پیش نظر تواند.
20Tu connais mon opprobre, ma honte, mon ignominie; Tous mes adversaires sont devant toi.
20عار، دل مراشکسته است و به شدت بیمار شده‌ام. انتظارمشفقی کشیدم، ولی نبود و برای تسلی دهندگان، اما نیافتم.
21L’opprobre me brise le cœur, et je suis malade; J’attends de la pitié, mais en vain, Des consolateurs, et je n’en trouve aucun.
21مرا برای خوراک زردآب دادند وچون تشنه بودم مرا سرکه نوشانیدند.
22Ils mettent du fiel dans ma nourriture, Et, pour apaiser ma soif, ils m’abreuvent de vinaigre.
22پس مائده ایشان پیش روی ایشان تله باد و چون مطمئن هستند دامی باشد.
23Que leur table soit pour eux un piège, Et un filet au sein de leur sécurité!
23چشمان ایشان تارگردد تا نبینند. و کمرهای ایشان را دائم لرزان گردان.
24Que leurs yeux s’obscurcissent et ne voient plus, Et fais continuellement chanceler leurs reins!
24خشم خود را بر ایشان بریز و سورت غضب تو ایشان را دریابد.
25Répands sur eux ta colère, Et que ton ardente fureur les atteigne!
25خانه های ایشان مخروبه گردد و در خیمه های ایشان هیچ‌کس ساکن نشود.
26Que leur demeure soit dévastée, Qu’il n’y ait plus d’habitants dans leurs tentes!
26زیرا برکسی‌که تو زده‌ای جفامی کنند و دردهای کوفتگان تو را اعلان می نمایند.
27Car ils persécutent celui que tu frappes, Ils racontent les souffrances de ceux que tu blesses.
27گناه بر گناه ایشان مزید کن و درعدالت تو داخل نشوند.
28Ajoute des iniquités à leurs iniquités, Et qu’ils n’aient point part à ta miséricorde!
28از دفتر حیات محوشوند و با صالحین مرقوم نگردند.
29Qu’ils soient effacés du livre de vie, Et qu’ils ne soient point inscrits avec les justes!
29و اما من، مسکین و دردمند هستم. پس‌ای خدا، نجات تو مرا سرافراز سازد.
30Moi, je suis malheureux et souffrant: O Dieu, que ton secours me relève!
30و نام خدا رابا سرود تسبیح خواهم خواند و او را با حمدتعظیم خواهم نمود.
31Je célébrerai le nom de Dieu par des cantiques, Je l’exalterai par des louanges.
31و این پسندیده خداخواهد بود، زیاده از گاو و گوساله‌ای که شاخها وسمها دارد.
32Cela est agréable à l’Éternel, plus qu’un taureau Avec des cornes et des sabots.
32حلیمان این را دیده، شادمان شوند، و‌ای طالبان خدا دل شما زنده گردد،
33Les malheureux le voient et se réjouissent; Vous qui cherchez Dieu, que votre cœur vive!
33زیرا خداوند فقیران را مستجاب می‌کند واسیران خود را حقیر نمی شمارد.
34Car l’Éternel écoute les pauvres, Et il ne méprise point ses captifs.
34آسمان وزمین او را تسبیح بخوانند. آبها نیز و آنچه در آنهامی جنبد.
35Que les cieux et la terre le célèbrent, Les mers et tout ce qui s’y meut!
35زیرا خدا صهیون را نجات خواهدداد و شهرهای یهودا را بنا خواهد نمود تا در آنجاسکونت نمایند و آن را متصرف گردند.
36Car Dieu sauvera Sion, et bâtira les villes de Juda; On s’y établira, et l’on en prendra possession;
36وذریت بندگانش وارث آن خواهند شد و آنانی که نام او را دوست دارند، در آن ساکن خواهندگردید.
37La postérité de ses serviteurs en fera son héritage, Et ceux qui aiment son nom y auront leur demeure.
no verse 37 in this text
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.