Psaumes 102
Louis Segond 1910Translation
Louis Segond 1910
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Prière d’un malheureux, lorsqu’il est abattu et qu’il répand sa plainte devant l’Éternel.
1ای خداوند دعای مرا بشنو، و فریادمن نزد تو برسد.
2Éternel, écoute ma prière, Et que mon cri parvienne jusqu’à toi!
2در روز تنگی‌ام روی خود را از من مپوشان. گوش خود را به من فراگیر، و روزی که بخوانم مرا به زودی اجابت فرما.
3Ne me cache pas ta face au jour de ma détresse! Incline vers moi ton oreille quand je crie! Hâte-toi de m’exaucer!
3زیرا روزهایم مثل دود تلف شد واستخوانهایم مثل هیزم سوخته گردید.
4Car mes jours s’évanouissent en fumée, Et mes os sont enflammés comme un tison.
4دل من مثل گیاه زده شده و خشک گردیده است زیراخوردن غذای خود را فراموش می‌کنم.
5Mon cœur est frappé et se dessèche comme l’herbe; J’oublie même de manger mon pain.
5به‌سبب آواز ناله خود، استخوانهایم به گوشت من چسبیده است.
6Mes gémissements sont tels Que mes os s’attachent à ma chair.
6مانند مرغ سقای صحرا شده، ومثل بوم خرابه‌ها گردیده‌ام.
7Je ressemble au pélican du désert, Je suis comme le chat-huant des ruines;
7پاسبانی می‌کنم ومثل گنجشک بر پشت بام، منفرد گشته‌ام.
8Je n’ai plus de sommeil, et je suis Comme l’oiseau solitaire sur un toit.
8تمامی روز دشمنانم مرا سرزنش می‌کنند و آنانی که برمن دیوانه شده‌اند مرا لعنت می‌نمایند.
9Chaque jour mes ennemis m’outragent, Et c’est par moi que jurent mes adversaires en fureur.
9زیراخاکستر را مثل نان خورده‌ام و مشروب خود را بااشک آمیخته‌ام،
10Je mange la poussière au lieu de pain, Et je mêle des larmes à ma boisson,
10به‌سبب غضب و خشم توزیرا که مرا برافراشته و به زیر افکنده‌ای.
11A cause de ta colère et de ta fureur; Car tu m’as soulevé et jeté au loin.
11روزهایم مثل سایه زوال پذیر گردیده و من مثل گیاه پژمرده شده‌ام.
12Mes jours sont comme l’ombre à son déclin, Et je me dessèche comme l’herbe.
12لیکن تو‌ای خداوند جلوس فرموده‌ای تاابدالاباد! و ذکر تو تا جمیع نسل هاست!
13Mais toi, Éternel! Tu règnes à perpétuité, Et ta mémoire dure de génération en génération.
13توبرخاسته، بر صهیون ترحم خواهی نمود زیراوقتی است که بر او رافت کنی و زمان معین رسیده است.
14Tu te lèveras, tu auras pitié de Sion; Car le temps d’avoir pitié d’elle, Le temps fixé est à son terme;
14چونکه بندگان تو در سنگهای وی رغبت دارند و بر خاک او شفقت می‌نمایند.
15Car tes serviteurs en aiment les pierres, Ils en chérissent la poussière.
15پس امتها از نام خداوند خواهند ترسید وجمیع پادشاهان جهان از کبریایی تو.
16Alors les nations craindront le nom de l’Éternel, Et tous les rois de la terre ta gloire.
16زیراخداوند صهیون را بنا نموده، و در جلال خودظهور فرموده است.
17Oui, l’Éternel rebâtira Sion, Il se montrera dans sa gloire.
17به دعای مسکینان توجه نموده، و دعای ایشان را خوار نشمرده است.
18Il est attentif à la prière du misérable, Il ne dédaigne pas sa prière.
18این برای نسل آینده نوشته می‌شود تا قومی که آفریده خواهند شد خداوند را تسبیح بخوانند.
19Que cela soit écrit pour la génération future, Et que le peuple qui sera créé célèbre l’Éternel!
19زیرا که از بلندی قدس خودنگریسته، خداوند از آسمان بر زمین نظر افکنده است.
20Car il regarde du lieu élevé de sa sainteté; Du haut des cieux l’Éternel regarde sur la terre,
20تا ناله اسیران را بشنود و آنانی را که به موت سپرده شده‌اند آزاد نماید.
21Pour écouter les gémissements des captifs, Pour délivrer ceux qui vont périr,
21تا نام خداوندرا در صیهون ذکر نمایند و تسبیح او را دراورشلیم،
22Afin qu’ils publient dans Sion le nom de l’Éternel, Et ses louanges dans Jérusalem,
22هنگامی که قوم‌ها با هم جمع شوند وممالک نیز تا خداوند را عبادت نمایند.
23Quand tous les peuples s’assembleront, Et tous les royaumes, pour servir l’Éternel.
23توانایی مرا در راه ناتوان ساخت و روزهای مرا کوتاه گردانید.
24Il a brisé ma force dans la route, Il a abrégé mes jours.
24گفتم‌ای خدای من مرا در نصف روزهایم برمدار. سالهای تو تا جمیع نسل‌ها است.
25Je dis: Mon Dieu, ne m’enlève pas au milieu de mes jours, Toi, dont les années durent éternellement!
25از قدیم بنیاد زمین را نهادی وآسمان‌ها عمل دستهای تو است.
26Tu as anciennement fondé la terre, Et les cieux sont l’ouvrage de tes mains.
26آنها فانی می‌شوند، لیکن تو باقی هستی و جمیع آنها مثل جامه مندرس خواهند شد. و مثل ردا آنها راتبدیل خواهی کرد و مبدل خواهند شد.
27Ils périront, mais tu subsisteras; Ils s’useront tous comme un vêtement; Tu les changeras comme un habit, et ils seront changés.
27لیکن تو همان هستی و سالهای تو تمام نخواهد گردید.
28Mais toi, tu restes le même, Et tes années ne finiront point.
28فرزندان بندگانت باقی خواهند ماند و ذریت ایشان در حضور تو پایدار خواهند بود.
29Les fils de tes serviteurs habiteront leur pays, Et leur postérité s’affermira devant toi.
no verse 29 in this text
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.