Psaumes 102
Louis Segond 1910Translation
Louis Segond 1910
Freedom Bible (Thai)
1Prière d’un malheureux, lorsqu’il est abattu et qu’il répand sa plainte devant l’Éternel.
1พระยาห์เวห์ โปรดฟังคำอธิษฐานของฉัน! ขอเสียงร้องของฉันไปถึงพระองค์
2Éternel, écoute ma prière, Et que mon cri parvienne jusqu’à toi!
2ในวันที่ฉันทุกข์ยาก อย่าซ่อนหน้าไปจากฉัน โปรดเงี่ยหูฟัง วันที่ฉันร้องเรียก ขอพระองค์ตอบโดยเร็ว
3Ne me cache pas ta face au jour de ma détresse! Incline vers moi ton oreille quand je crie! Hâte-toi de m’exaucer!
3เพราะวันเวลาของฉันสลายไปเหมือนควัน กระดูกของฉันร้อนไหม้เหมือนคบเพลิง
4Car mes jours s’évanouissent en fumée, Et mes os sont enflammés comme un tison.
4ใจของฉันเหี่ยวไหม้เหมือนหญ้า จนฉันลืมกินอาหาร
5Mon cœur est frappé et se dessèche comme l’herbe; J’oublie même de manger mon pain.
5เพราะเสียงคร่ำครวญของฉัน ร่างกายจึงซูบจนเหลือแต่หนังหุ้มกระดูก
6Mes gémissements sont tels Que mes os s’attachent à ma chair.
6ฉันเหมือนนกกระทุงกลางถิ่นกันดาร เหมือนนกฮูกในที่รกร้าง
7Je ressemble au pélican du désert, Je suis comme le chat-huant des ruines;
7ฉันเฝ้าตื่นอยู่ เหมือนนกกระจอกเดียวดายบนหลังคา
8Je n’ai plus de sommeil, et je suis Comme l’oiseau solitaire sur un toit.
8ศัตรูด่าทอฉันตลอดวัน คนที่คลั่งแค้นฉันเอาชื่อฉันไปใช้เป็นคำสาป
9Chaque jour mes ennemis m’outragent, Et c’est par moi que jurent mes adversaires en fureur.
9ฉันกินเถ้าถ่านเหมือนขนมปัง ดื่มน้ำปนกับน้ำตา
10Je mange la poussière au lieu de pain, Et je mêle des larmes à ma boisson,
10เพราะความขุ่นเคืองและความโกรธของพระองค์ พระองค์ยกฉันขึ้น แล้วเหวี่ยงทิ้งไป
11A cause de ta colère et de ta fureur; Car tu m’as soulevé et jeté au loin.
11วันเวลาของฉันเหมือนเงาที่ทอดยาว ฉันเหี่ยวแห้งเหมือนหญ้า
12Mes jours sont comme l’ombre à son déclin, Et je me dessèche comme l’herbe.
12แต่พระยาห์เวห์ พระองค์ดำรงอยู่ตลอดไป ชื่อเสียงของพระองค์ยืนยงทุกชั่วอายุ
13Mais toi, Éternel! Tu règnes à perpétuité, Et ta mémoire dure de génération en génération.
13พระองค์จะลุกขึ้นเมตตาศิโยน เพราะถึงเวลาสงสารศิโยนแล้ว เวลาที่กำหนดไว้มาถึงแล้ว
14Tu te lèveras, tu auras pitié de Sion; Car le temps d’avoir pitié d’elle, Le temps fixé est à son terme;
14เพราะผู้รับใช้ของพระองค์รักก้อนหินของศิโยน และสงสารแม้แต่ฝุ่นดินของเมืองนั้น
15Car tes serviteurs en aiment les pierres, Ils en chérissent la poussière.
15บรรดาประชาชาติจะยำเกรงพระนามของพระยาห์เวห์ กษัตริย์ทั้งโลกจะยำเกรงความรุ่งโรจน์ของพระองค์
16Alors les nations craindront le nom de l’Éternel, Et tous les rois de la terre ta gloire.
16เพราะพระยาห์เวห์ได้สร้างศิโยนขึ้นใหม่ และปรากฏด้วยความรุ่งโรจน์ของพระองค์
17Oui, l’Éternel rebâtira Sion, Il se montrera dans sa gloire.
17พระองค์ตอบคำอธิษฐานของคนสิ้นไร้ไม้ตอก ไม่ดูหมิ่นคำอธิษฐานของพวกเขา
18Il est attentif à la prière du misérable, Il ne dédaigne pas sa prière.
18เรื่องนี้จะถูกเขียนไว้ให้คนรุ่นหลัง ชนชาติที่จะถูกสร้างขึ้นจะสรรเสริญพระยาห์เวห์
19Que cela soit écrit pour la génération future, Et que le peuple qui sera créé célèbre l’Éternel!
19เพราะพระองค์มองลงมาจากที่สูงแห่งสถานบริสุทธิ์ จากสวรรค์ พระยาห์เวห์มองดูแผ่นดินโลก
20Car il regarde du lieu élevé de sa sainteté; Du haut des cieux l’Éternel regarde sur la terre,
20เพื่อฟังเสียงคร่ำครวญของนักโทษ และปล่อยผู้ที่ถูกกำหนดให้ตายให้เป็นอิสระ
21Pour écouter les gémissements des captifs, Pour délivrer ceux qui vont périr,
21เพื่อคนทั้งหลายจะประกาศพระนามของพระยาห์เวห์ในศิโยน และสรรเสริญพระองค์ในเยรูซาเล็ม
22Afin qu’ils publient dans Sion le nom de l’Éternel, Et ses louanges dans Jérusalem,
22เมื่อชนชาติต่าง ๆ มารวมกัน พร้อมกับอาณาจักรทั้งหลาย เพื่อรับใช้พระยาห์เวห์
23Quand tous les peuples s’assembleront, Et tous les royaumes, pour servir l’Éternel.
23พระองค์ทำให้กำลังของฉันอ่อนลงกลางทาง และทำให้วันเวลาของฉันสั้นลง
24Il a brisé ma force dans la route, Il a abrégé mes jours.
24ฉันจึงกล่าวว่า “พระเจ้าของฉัน อย่าเอาชีวิตฉันไปเมื่อยังอยู่กลางวัย ปีเดือนของพระองค์ดำรงอยู่ทุกชั่วอายุ
25Je dis: Mon Dieu, ne m’enlève pas au milieu de mes jours, Toi, dont les années durent éternellement!
25แต่เดิมพระองค์วางรากฐานของแผ่นดินโลก ฟ้าสวรรค์เป็นผลงานจากมือของพระองค์
26Tu as anciennement fondé la terre, Et les cieux sont l’ouvrage de tes mains.
26สิ่งเหล่านั้นจะสูญไป แต่พระองค์ยังคงอยู่ ทุกสิ่งจะเก่าไปเหมือนเสื้อผ้า พระองค์จะเปลี่ยนมันเหมือนเปลี่ยนเสื้อคลุม แล้วมันก็เปลี่ยนไป
27Ils périront, mais tu subsisteras; Ils s’useront tous comme un vêtement; Tu les changeras comme un habit, et ils seront changés.
27แต่พระองค์ยังเป็นพระองค์เดิม ปีเดือนของพระองค์ไม่มีวันสิ้นสุด
28Mais toi, tu restes le même, Et tes années ne finiront point.
28ลูกหลานของผู้รับใช้พระองค์จะมีชีวิตสืบต่อไป เชื้อสายของพวกเขาจะตั้งมั่นอยู่ต่อหน้าพระองค์”
29Les fils de tes serviteurs habiteront leur pays, Et leur postérité s’affermira devant toi.
no verse 29 in this text
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.