Psalms 102
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
Freedom Bible (Thai)
1(102-1) A Prayer of the afflicted, when he fainteth, and poureth out his complaint before the LORD. (102-2) O LORD, hear my prayer, and let my cry come unto Thee.
1พระยาห์เวห์ โปรดฟังคำอธิษฐานของฉัน! ขอเสียงร้องของฉันไปถึงพระองค์
2(102-3) Hide not Thy face from me in the day of my distress; incline Thine ear unto me; in the day when I call answer me speedily.
2ในวันที่ฉันทุกข์ยาก อย่าซ่อนหน้าไปจากฉัน โปรดเงี่ยหูฟัง วันที่ฉันร้องเรียก ขอพระองค์ตอบโดยเร็ว
3(102-4) For my days are consumed like smoke, and my bones are burned as a hearth.
3เพราะวันเวลาของฉันสลายไปเหมือนควัน กระดูกของฉันร้อนไหม้เหมือนคบเพลิง
4(102-5) My heart is smitten like grass, and withered; for I forget to eat my bread.
4ใจของฉันเหี่ยวไหม้เหมือนหญ้า จนฉันลืมกินอาหาร
5(102-6) By reason of the voice of my sighing my bones cleave to my flesh.
5เพราะเสียงคร่ำครวญของฉัน ร่างกายจึงซูบจนเหลือแต่หนังหุ้มกระดูก
6(102-7) I am like a pelican of the wilderness; I am become as an owl of the waste places.
6ฉันเหมือนนกกระทุงกลางถิ่นกันดาร เหมือนนกฮูกในที่รกร้าง
7(102-8) I watch, and am become like a sparrow that is alone upon the housetop.
7ฉันเฝ้าตื่นอยู่ เหมือนนกกระจอกเดียวดายบนหลังคา
8(102-9) Mine enemies taunt me all the day; they that are mad against me do curse by me.
8ศัตรูด่าทอฉันตลอดวัน คนที่คลั่งแค้นฉันเอาชื่อฉันไปใช้เป็นคำสาป
9(102-10) For I have eaten ashes like bread, and mingled my drink with weeping,
9ฉันกินเถ้าถ่านเหมือนขนมปัง ดื่มน้ำปนกับน้ำตา
10(102-11) Because of Thine indignation and Thy wrath; for Thou hast taken me up, and cast me away.
10เพราะความขุ่นเคืองและความโกรธของพระองค์ พระองค์ยกฉันขึ้น แล้วเหวี่ยงทิ้งไป
11(102-12) My days are like a lengthening shadow; and I am withered like grass.
11วันเวลาของฉันเหมือนเงาที่ทอดยาว ฉันเหี่ยวแห้งเหมือนหญ้า
12(102-13) But Thou, O LORD, sittest enthroned for ever; and Thy name is unto all generations.
12แต่พระยาห์เวห์ พระองค์ดำรงอยู่ตลอดไป ชื่อเสียงของพระองค์ยืนยงทุกชั่วอายุ
13(102-14) Thou wilt arise, and have compassion upon Zion; for it is time to be gracious unto her, for the appointed time is come.
13พระองค์จะลุกขึ้นเมตตาศิโยน เพราะถึงเวลาสงสารศิโยนแล้ว เวลาที่กำหนดไว้มาถึงแล้ว
14(102-15) For Thy servants take pleasure in her stones, and love her dust.
14เพราะผู้รับใช้ของพระองค์รักก้อนหินของศิโยน และสงสารแม้แต่ฝุ่นดินของเมืองนั้น
15(102-16) So the nations will fear the name of the LORD, and all the kings of the earth Thy glory;
15บรรดาประชาชาติจะยำเกรงพระนามของพระยาห์เวห์ กษัตริย์ทั้งโลกจะยำเกรงความรุ่งโรจน์ของพระองค์
16(102-17) When the LORD hath built up Zion, when He hath appeared in His glory;
16เพราะพระยาห์เวห์ได้สร้างศิโยนขึ้นใหม่ และปรากฏด้วยความรุ่งโรจน์ของพระองค์
17(102-18) When He hath regarded the prayer of the destitute, and hath not despised their prayer.
17พระองค์ตอบคำอธิษฐานของคนสิ้นไร้ไม้ตอก ไม่ดูหมิ่นคำอธิษฐานของพวกเขา
18(102-19) This shall be written for the generation to come; and a people which shall be created shall praise the LORD.
18เรื่องนี้จะถูกเขียนไว้ให้คนรุ่นหลัง ชนชาติที่จะถูกสร้างขึ้นจะสรรเสริญพระยาห์เวห์
19(102-20) For He hath looked down from the height of His sanctuary; from heaven did the LORD behold the earth;
19เพราะพระองค์มองลงมาจากที่สูงแห่งสถานบริสุทธิ์ จากสวรรค์ พระยาห์เวห์มองดูแผ่นดินโลก
20(102-21) To hear the groaning of the prisoner; to loose those that are appointed to death;
20เพื่อฟังเสียงคร่ำครวญของนักโทษ และปล่อยผู้ที่ถูกกำหนดให้ตายให้เป็นอิสระ
21(102-22) That men may tell of the name of the LORD in Zion, and His praise in Jerusalem;
21เพื่อคนทั้งหลายจะประกาศพระนามของพระยาห์เวห์ในศิโยน และสรรเสริญพระองค์ในเยรูซาเล็ม
22(102-23) When the peoples are gathered together, and the kingdoms, to serve the LORD.
22เมื่อชนชาติต่าง ๆ มารวมกัน พร้อมกับอาณาจักรทั้งหลาย เพื่อรับใช้พระยาห์เวห์
23(102-24) He weakened my strength in the way; He shortened my days.
23พระองค์ทำให้กำลังของฉันอ่อนลงกลางทาง และทำให้วันเวลาของฉันสั้นลง
24(102-25) I say: 'O my God, take me not away in the midst of my days, Thou whose years endure throughout all generations.
24ฉันจึงกล่าวว่า “พระเจ้าของฉัน อย่าเอาชีวิตฉันไปเมื่อยังอยู่กลางวัย ปีเดือนของพระองค์ดำรงอยู่ทุกชั่วอายุ
25(102-26) Of old Thou didst lay the foundation of the earth; and the heavens are the work of Thy hands.
25แต่เดิมพระองค์วางรากฐานของแผ่นดินโลก ฟ้าสวรรค์เป็นผลงานจากมือของพระองค์
26(102-27) They shall perish, but Thou shalt endure; yea, all of them shall wax old like a garment; as a vesture shalt Thou change them, and they shall pass away;
26สิ่งเหล่านั้นจะสูญไป แต่พระองค์ยังคงอยู่ ทุกสิ่งจะเก่าไปเหมือนเสื้อผ้า พระองค์จะเปลี่ยนมันเหมือนเปลี่ยนเสื้อคลุม แล้วมันก็เปลี่ยนไป
27(102-28) But Thou art the selfsame, and Thy years shall have no end.
27แต่พระองค์ยังเป็นพระองค์เดิม ปีเดือนของพระองค์ไม่มีวันสิ้นสุด
28(102-29) The children of Thy servants shall dwell securely, and their seed shall be established before Thee.'
28ลูกหลานของผู้รับใช้พระองค์จะมีชีวิตสืบต่อไป เชื้อสายของพวกเขาจะตั้งมั่นอยู่ต่อหน้าพระองค์”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.