Psalms 102
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1(102-1) A Prayer of the afflicted, when he fainteth, and poureth out his complaint before the LORD. (102-2) O LORD, hear my prayer, and let my cry come unto Thee.
1Ho Eternulo, aŭskultu mian preĝon; Kaj mia krio venu al Vi.
2(102-3) Hide not Thy face from me in the day of my distress; incline Thine ear unto me; in the day when I call answer me speedily.
2Ne kaŝu antaŭ mi Vian vizaĝon en la tago de mia suferado; Klinu al mi Vian orelon; En la tago, kiam mi vokas, rapide aŭskultu min.
3(102-4) For my days are consumed like smoke, and my bones are burned as a hearth.
3Ĉar pasis kiel fumo miaj tagoj, Kaj miaj ostoj ĉirkaŭbrulis kiel en forno.
4(102-5) My heart is smitten like grass, and withered; for I forget to eat my bread.
4Falĉiĝis kiel herbo kaj sekiĝis mia koro, Ĉar mi forgesis manĝi mian panon.
5(102-6) By reason of the voice of my sighing my bones cleave to my flesh.
5De la voĉo de mia plorado Algluiĝis miaj ostoj al mia karno.
6(102-7) I am like a pelican of the wilderness; I am become as an owl of the waste places.
6Mi similiĝis al pelikano en la dezerto, Mi fariĝis kiel noktuo en ruinoj.
7(102-8) I watch, and am become like a sparrow that is alone upon the housetop.
7Mi ne dormas, Kaj mi estas kiel birdo solulo sur tegmento.
8(102-9) Mine enemies taunt me all the day; they that are mad against me do curse by me.
8Ĉiutage insultas min miaj malamikoj, Miaj mokantoj ĵuras per mi.
9(102-10) For I have eaten ashes like bread, and mingled my drink with weeping,
9Ĉar cindron mi manĝis kiel panon, Kaj mian trinkaĵon mi miksis kun larmoj,
10(102-11) Because of Thine indignation and Thy wrath; for Thou hast taken me up, and cast me away.
10Kaŭze de Via kolero kaj indigno; Ĉar Vi min levis kaj ĵetis.
11(102-12) My days are like a lengthening shadow; and I am withered like grass.
11Miaj tagoj malaperas kiel ombro, Kaj mi sekiĝas kiel herbo.
12(102-13) But Thou, O LORD, sittest enthroned for ever; and Thy name is unto all generations.
12Sed Vi, ho Eternulo, restas eterne; Kaj la memoro pri Vi restas de generacio al generacio.
13(102-14) Thou wilt arise, and have compassion upon Zion; for it is time to be gracious unto her, for the appointed time is come.
13Vi leviĝos, Vi korfavoros Cionon; Ĉar estas tempo por ĝin kompati, ĉar venis la tempo.
14(102-15) For Thy servants take pleasure in her stones, and love her dust.
14Ĉar Viaj sklavoj ekamis ĝiajn ŝtonojn, Ĉarma estas por ili ĝia polvo.
15(102-16) So the nations will fear the name of the LORD, and all the kings of the earth Thy glory;
15Kaj ektimos popoloj la nomon de la Eternulo, Kaj ĉiuj reĝoj de la tero Vian gloron.
16(102-17) When the LORD hath built up Zion, when He hath appeared in His glory;
16Ĉar la Eternulo rekonstruis Cionon, Kaj aperis en Sia gloro.
17(102-18) When He hath regarded the prayer of the destitute, and hath not despised their prayer.
17Li Sin turnis al la preĝo de la forlasitoj, Kaj ne forpuŝis ilian petegon.
18(102-19) This shall be written for the generation to come; and a people which shall be created shall praise the LORD.
18Ĉi tio estos skribita por estontaj generacioj; Kaj rekreita popolo gloros la Eternulon.
19(102-20) For He hath looked down from the height of His sanctuary; from heaven did the LORD behold the earth;
19Ĉar Li rigardis malsupren el Sia sankta altaĵo, El la ĉielo la Eternulo direktis rigardon al la tero,
20(102-21) To hear the groaning of the prisoner; to loose those that are appointed to death;
20Por aŭdi la ĝemon de malliberulo, Por liberigi la kondamnitajn al morto;
21(102-22) That men may tell of the name of the LORD in Zion, and His praise in Jerusalem;
21Por ke oni rakontu en Cion pri la nomo de la Eternulo Kaj en Jerusalem pri Lia gloro,
22(102-23) When the peoples are gathered together, and the kingdoms, to serve the LORD.
22Kiam kolektiĝos kune la popoloj kaj regnoj, Por servi al la Eternulo.
23(102-24) He weakened my strength in the way; He shortened my days.
23Li lacigis en la vojo miajn fortojn, Li mallongigis miajn tagojn.
24(102-25) I say: 'O my God, take me not away in the midst of my days, Thou whose years endure throughout all generations.
24Mi diras: Ho mia Dio, ne forprenu min en la mezo de miaj tagoj, Vi, kies jaroj estas de generacio al generacio.
25(102-26) Of old Thou didst lay the foundation of the earth; and the heavens are the work of Thy hands.
25En antikveco Vi fondis la teron; Kaj la ĉielo estas la faro de Viaj manoj.
26(102-27) They shall perish, but Thou shalt endure; yea, all of them shall wax old like a garment; as a vesture shalt Thou change them, and they shall pass away;
26Ili pereos, sed Vi restos; Kaj ĉiuj ili eluziĝos kiel vesto, Kiel veston Vi ilin ŝanĝos, kaj ili ŝanĝiĝos.
27(102-28) But Thou art the selfsame, and Thy years shall have no end.
27Sed Vi restas la sama, Kaj Viaj jaroj ne finiĝos.
28(102-29) The children of Thy servants shall dwell securely, and their seed shall be established before Thee.'
28La filoj de Viaj sklavoj restos, Kaj ilia semo fortikiĝos antaŭ Vi.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.