Pjalm 102
Kadede Kap (Pohnpeian New Testament and Psalms)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1IEOWA, kom kotin ereki ai kapakap, o ai weriwer en lel o n komui!
1Ho Eternulo, aŭskultu mian preĝon; Kaj mia krio venu al Vi.
2Kom der kotin karirala jila n ir mo i ni ran en ai apwal; kom kotin kapaike do n ia karo n omui kan; ni ran o, me i likelikwir, kom kotin ma n i ia mada n !
2Ne kaŝu antaŭ mi Vian vizaĝon en la tago de mia suferado; Klinu al mi Vian orelon; En la tago, kiam mi vokas, rapide aŭskultu min.
3Pwe ai ran akan kin ta n wei dueta adiniai, o kokon ai kan ro n alar dueta nan kijiniai.
3Ĉar pasis kiel fumo miaj tagoj, Kaj miaj ostoj ĉirkaŭbrulis kiel en forno.
4Kapedi mo n edier dueta ra, I me i monoke kila ai ma n ama n a.
4Falĉiĝis kiel herbo kaj sekiĝis mia koro, Ĉar mi forgesis manĝi mian panon.
5Kokon o uduk ai mo n penaer pweki ai weriwer o ja n eja n .
5De la voĉo de mia plorado Algluiĝis miaj ostoj al mia karno.
6N ai rajo n pelikan nan jap tan, o rajo n daap nan waja lijelipi n .
6Mi similiĝis al pelikano en la dezerto, Mi fariĝis kiel noktuo en ruinoj.
7I kin papad o rajo n manpir kelep amen, me mondi pon oj en im o.
7Mi ne dormas, Kaj mi estas kiel birdo solulo sur tegmento.
8Ai imwintiti kin lalaue ia ja n ni manja n lel ni jautik, o me palian ia, kin kaula kin ia.
8Ĉiutage insultas min miaj malamikoj, Miaj mokantoj ĵuras per mi.
9Pwe i kin ka n ka n paj dueta prot, o lim ai pil kin doloki pil en maj ai.
9Ĉar cindron mi manĝis kiel panon, Kaj mian trinkaĵon mi miksis kun larmoj,
10Pweki omui o n io n o o n io n melel; pwe kom kotin pok ia da, ap kaje ia di.
10Kaŭze de Via kolero kaj indigno; Ĉar Vi min levis kaj ĵetis.
11Ai ran akan ta n wei dueta mota, o i mo n edier dueta ra.
11Miaj tagoj malaperas kiel ombro, Kaj mi sekiĝas kiel herbo.
12A komui Mai n leowa pan kotikoteta kokolata, o kupur omui pan ja n eu kainok lel eu potopoteta.
12Sed Vi, ho Eternulo, restas eterne; Kaj la memoro pri Vi restas de generacio al generacio.
13Kom pan kotida o kupurela Jion, pwe anjau leler, mo kom pan kotin mak o n i, a auer leler.
13Vi leviĝos, Vi korfavoros Cionon; Ĉar estas tempo por ĝin kompati, ĉar venis la tempo.
14Pwe japwilim omui ladu kan kin pok o n takai (en Jion), o re injenjuedeki moan im akan,
14Ĉar Viaj sklavoj ekamis ĝiajn ŝtonojn, Ĉarma estas por ili ĝia polvo.
15O men liki kan pan majak mar en leowa, o Nanmarki en jap akan karoj omui li n an.
15Kaj ektimos popoloj la nomon de la Eternulo, Kaj ĉiuj reĝoj de la tero Vian gloron.
16Pwe leowa kotin kauadar Jion. A kotin pwarada ni a li n an.
16Ĉar la Eternulo rekonstruis Cionon, Kaj aperis en Sia gloro.
17A kotin wukedoke do n kapakap en me jamama o, o a jota kotin mamaleki a kapakap.
17Li Sin turnis al la preĝo de la forlasitoj, Kaj ne forpuŝis ilian petegon.
18Mepukat pan kileledi o n kainok en mur akan; o wei eu, me pan wiaui, pan kapi n a Ieowa.
18Ĉi tio estos skribita por estontaj generacioj; Kaj rekreita popolo gloros la Eternulon.
19Pwe a kotin irero n ja n mol a jaraui ileile; Ieowa kotin irero n jappa jan nanla n .
19Ĉar Li rigardis malsupren el Sia sankta altaĵo, El la ĉielo la Eternulo direktis rigardon al la tero,
20Pwen ereki ja n eja n en me jalidi kan, pwen lapwada, me kiledi o n er kamela.
20Por aŭdi la ĝemon de malliberulo, Por liberigi la kondamnitajn al morto;
21Pwe mar en Ieowa en lolok jili nan Jion, o a kapi n apa nan Ierujalem.
21Por ke oni rakontu en Cion pri la nomo de la Eternulo Kaj en Jerusalem pri Lia gloro,
22Kainok kan lao pokon pene o wei kan, pwen papa o n Ieowa.
22Kiam kolektiĝos kune la popoloj kaj regnoj, Por servi al la Eternulo.
23A kotiki ja n er ai kelail pon al o, a kamotemotelar ai ran akan.
23Li lacigis en la vojo miajn fortojn, Li mallongigis miajn tagojn.
24I potoan o n : Ai Kot, kom der kotikiwei ja n ia ni apali en ai ran akan. Omui par akan kin ja n eu kainok lel eu kokolata.
24Mi diras: Ho mia Dio, ne forprenu min en la mezo de miaj tagoj, Vi, kies jaroj estas de generacio al generacio.
25Kom kotin kajonedier jappa maj o, o la n pokon me dodok en lim omui.
25En antikveco Vi fondis la teron; Kaj la ĉielo estas la faro de Viaj manoj.
26Irail pan jorela, a kom pan kotikot eta. Irail pan mari n ala rajo n tuk en likau eu. Kom pan kotin kawuk ir ala likamata likau eu, irail ap pan wukila.
26Ili pereos, sed Vi restos; Kaj ĉiuj ili eluziĝos kiel vesto, Kiel veston Vi ilin ŝanĝos, kaj ili ŝanĝiĝos.
27A kom pan deudeuta o anjaun omui rojon jota pan tukedi.
27Sed Vi restas la sama, Kaj Viaj jaroj ne finiĝos.
28Nain japwilim omui ladu kan pan mimieta, o kadaudok a pan pwaida re omui.
28La filoj de Viaj sklavoj restos, Kaj ilia semo fortikiĝos antaŭ Vi.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.