Pjalm 9
Kadede Kap (Pohnpeian New Testament and Psalms)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1I MEN kapi n a leowa ja n nan mo n io n i meler, o kajokajoiia duen japwilim omui dodok kapuriamui kan karoj.
1Mi gloros Vin, ho Eternulo, per mia tuta koro; Mi rakontos ĉiujn Viajn mirindaĵojn.
2I men pereperen o polauleki komui o kauleki mar omui; komui me lapalapia,
2Mi ĝojos kaj triumfos pro Vi; Mi kantos Vian nomon, ho Vi Plejalta.
3Pwe re kotin kaloedier ai imwintiti kan, irail pupedier o melar.
3Ĉar miaj malamikoj turniĝas malantaŭen, Ili falas kaj pereas antaŭ Vi.
4Pwe re kotin apwali ia ni ai pu n o ai dodok. Komui kainpokedi pon mol omui duen jaunkapu n pu n amen.
4Ĉar Vi faris por mi juĝon kaj plenumon de leĝo; Vi sidiĝis sur la trono, Vi justa juĝanto.
5Kom kotin kapu n o n men liki kan o kotin kamela me japu n kan, kom kotin kawelar mar arail kokolata.
5Vi indignis kontraŭ la popoloj, Vi pereigis malpiulojn, Ilian nomon Vi ekstermis por ĉiam kaj eterne.
6Imwintiti o joredier, a namenokalar melel. Komui kotin wuketedi kanim akan; o jolar, me pan taman irail ada o tou ar akan.
6La malamikoj malaperis, ruiniĝis por ĉiam; Iliajn urbojn Vi renversis, La memoro pri ili pereis kune kun ili.
7A Ieowa pan kotin kaunda kokolata. A kotin kaonopada mol a, pwen kadeikada.
7Sed la Eternulo restas eterne, Li pretigis Sian tronon por juĝo.
8O a pan kotin kadeikada jappa ni pu n , o kakaunda wei kan pu n .
8Kaj Li juĝos la mondon kun justeco, Li plenumos leĝojn inter la popoloj kun senpartieco.
9Ieowa jile pan me jamama kan, jilepa ni anjau apwal.
9Kaj la Eternulo estos rifuĝo por la premato, Rifuĝo en la tempo de mizero.
10I me irail, me aja mar omui kin liki komui, pwe komui jota kin muei ja n irail, me kin rapaki komui, Mai n Ieowa.
10Kaj esperos al Vi tiuj, kiuj konas Vian nomon, Ĉar Vi ne forlasas tiujn, kiuj serĉas Vin, ho Eternulo.
11Kauleki Ieowa, me kin kaunda nan Jion. Komail padaki o n wei kan a wiawia!
11Kantu al la Eternulo, kiu loĝas sur Cion, Rakontu inter la popoloj Liajn farojn.
12Pwe a kotin taman irail ada o kotin kainoma nta ’rail. A jota kin kotin maliela likwir en me jamama kan.
12Ĉar venĝante por la sango, Li memoras pri ili, Li ne forgesas la krion de malfeliĉuloj.
13Mai n Ieowa, kom kotin maki o n ia. Re kotin ma n i ai apwal ren ai imwintiti kan, kom kotin dore ia la ja n nan wanim en mela.
13Estu favora al mi, ho Eternulo; Vidu, kion mi suferas de miaj malamikoj, Vi, kiu suprenlevas min el la pordegoj de la morto,
14Pwe i en kajokajoiia duen omui dodok kapuriamui pan wanim en nain Jion, perenki jauaj pa om.
14Por ke mi rakontu Vian tutan gloron En la pordegoj de la filino de Cion Kaj mi ĝoju pro Via savo.
15Men liki kan pupedi o n nan por o, me pein irail weiradar, o n il ’rail lodi o n injar, me pein irail wiadar.
15Eniĝis la popoloj en la kavon, kiun ili elfosis; En la reton, kiun ili metis, enkaptiĝis ilia piedo.
16I me kitail ajaki, Ieowa me kotin kapu n pu n . Me japu n kan jalidi o n pein ar dodok en pa ar akan. Jela.
16Oni ekkonas la Eternulon laŭ la juĝo, kiun Li faris; Per la faroj de siaj manoj estas kaptita la malpiulo. Higajon. Sela.
17Me japu n kan en lokidokila nan wajan mela, o men liki kan karoj, me kin monokela Kot.
17La malbonuloj reiru en Ŝeolon, Ĉiuj popoloj, kiuj forgesas Dion.
18Pwe me jamama o jota pan monokinokla kokolata, o me luet akan jota pan kaporoporeki mal kokolata.
18Ĉar ne por ĉiam malriĉulo estos forgesita, Kaj la espero de mizeruloj ne pereos por eterne.
19Mai n , kom kotida! Pwe aramaj ender pwaida, a men liki kan karoj en pakadeikada mo omui.
19Leviĝu, ho Eternulo, ke homoj ne tro fortiĝu; La popoloj estu juĝataj antaŭ Via vizaĝo.
20Mai n , kotiki o n ir men kamajak, pwe men liki kan en dedeki, me re udan aramaj eta. Jela.
20Metu, ho Eternulo, timon sur ilin, La popoloj sciu, ke ili estas homoj. Sela.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.